Maandag 12/04/2021
null Beeld Bob Van Mol
Beeld Bob Van Mol

Column

Als ik 'Darkness' van The Boss hoor, is het zomer in mijn hoofd

Joachim Pohlmann is woordvoerder van Bart De Wever (N-VA) en schrijver van Een unie van het eigen. Zijn column verschijnt wekelijks.

Het is zwoel, vanavond. De zon gaat onder in Borgerhout en de buren maken zich klaar om aan hun avondmaal te beginnen. Door het open raam van de living komen de kruidige aroma’s van gebraden lamsvlees naar binnen. In ruil voor hun geuren geef ik hen de klanken van Bruce Springsteen terug.

In juni herdenken we veel. Bloomsday. De landing in Normandië. De moord op Robert Kennedy, nu 50 jaar geleden. Maar ik gedenk een persoonlijke mijlpaal: precies 40 jaar geleden kwam Darkness on the Edge of Town van Springsteen uit.

Als ik iets uit Darkness hoor, is het zomer in mijn hoofd. Nochtans associeer je dat album niet meteen met zonnige stranden en opgewekte, cocktail-lurkende vakantiegangers. De titel verraadt het wellicht, maar de plaat is vooral donker en beangstigend.

Coming of age

Ik ontdekte Springsteen en zijn Darkness in de laatste zomervakantie van mijn middelbareschoolperiode, net voor ik naar de universiteit vertrok. Ook dat is nu zo’n twintig jaar geleden, een dubbel jubileum dus. Er valt wat te vieren.

Die zomer sleet de repeat-knop op mijn cd-speler door. Dat Lou Bega’s ‘Mambo Nr. 5’ op dat moment een wereldhit was, is mij volledig ontgaan. Alleen al daarvoor ben ik The Boss dankbaar. En het gevolg was dat Darkness de soundtrack werd bij een van de mooiste zomers van mijn leven.

Het college was voorbij en wat daarna kwam leek ver weg. We waren jong, het was mooi weer en we konden nog alles worden wat we wilden. Met al onze illusies intact waggelden we ongebonden en vrij van het ene feestje naar het andere. De wereld was onze oester.

Dat Darkness daarbij de muzikale ondersteuning leverde, was volstrekt arbitrair. Het was de enige niet-uitgeleende Boss-plaat in de bib. Het had dus evengoed Nebraska kunnen zijn. En gezien de levensfase waarin ik toen verkeerde, was Born to Run eigenlijk een logischer keuze geweest.

Want sommigen zien de eerste studioalbums van The Boss als een overbruggend coming-of-age-verhaal van een adolescent die zich op weg naar de volwassenheid probeert te ontworstelen aan zijn suburbane en kleinburgerlijke omgeving, maar daarin mislukt. En daar zit iets in.

Verlossing

Born to Run vertelt het relaas van een prille twintiger die vol Sturm und Drang de wereld wil veroveren en gelooft dat hij kan ontsnappen aan het kleine, doodse stadje waar hij opgroeide. Met een gitaar in je hand, een knappe deerne op je schoot en een bolide onder je kont, is alles mogelijk.

Die twintiger loopt in Darkness tegen de dertig en komt tot het besef dat ontsnappen onmogelijk is. In een claustrofobische nachtmerrie vol opgekropte woede en frustratie ziet hij de muren op zich afkomen. Je voelt: dit gaat niet goed eindigen.

The River gaat over aanvaarding. De dertiger is ondertussen getrouwd, heeft kinderen en draagt alle verantwoordelijkheden die daarbij komen kijken. Wat hem nog rest, is melancholie en het verlangen naar de jongeman die eens geboren was voor grotere zaken maar genoegen nam met minder.

En die aanvaarding wordt berusting in Nebraska. Het is zo, en het zal altijd zo zijn. Kaal, kil en ontdaan van alle franje waait de wind over de desolate vlakte van het bestaan. Hij tuurt tevergeefs naar de einder, in de bittere hoop dat verlossing alsnog komt.

Darkness is mijn eerste lief: daar denk je ook steeds met een zekere tederheid aan terug. De slechte kantjes ben je vergeten, omdat je haar door de jaren heen bent gaan idealiseren. Iemand die qua leven ergens in The River hangt, zinkt op zwoele zomeravonden graag in die weemoed weg.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234