Woensdag 05/08/2020

Lust & Liefde

Als God echt zo tegen is, waarom maakte hij seks dan zo verzoenend en intiem?

Beeld Thinkstock

Hoewel ze opgroeide in een gezin dat strikt leefde volgens de regels van God en de kerk, kon en wilde ze niet wachten met seks tot haar huwelijk. Het kwam bijna tot een breuk met haar ouders, maar nu weet Fraukje (29): ik maak de keuzes in mijn leven zelf.

"Toen ik jong was, was er de kerk en kreeg ik te horen dat seks iets is dat voorbehouden is aan gehuwde mensen. Het waren niet zomaar woorden die door de predikanten en mijn ouders werden uitgesproken en ik naast me neer kon leggen, het was een boodschap die vloeibaar leek en mijn hele wezen doordrenkte. Maar als seks slecht was, hoe kon het dan dat ik er zo nieuwsgierig naar was?

"Na afloop van mijn gewenste ontmaagding op mijn zestiende, voelde ik me zo ongelooflijk hemels. Ik dacht dat iedereen het aan me kon zien, en raadde mijn vriendinnen aan zo snel mogelijk hetzelfde te doen. Maar in diezelfde tijd kwam er op de bijbelgroep een ongehuwd stel deemoedig uitleggen dat hij zo'n spijt had dat hij haar zwanger gemaakt had. Er was in de ogen van God en de kerk, bekenden ze met hangend hoofd, maar één weg, en dat was wachten met seks tot je getrouwd bent. En weer begreep ik het niet – als God echt zo tegen is, waarom maakte hij seks dan zo verzoenend en intiem?

"Op een of andere manier voel ik vanaf mijn vroege jeugd een grote zinnelijkheid; in mijn ontdekkingstocht liet ik mij niet tegenhouden. Toen het uit ging met dat eerste vriendje, duurde het een paar jaar voor ik opnieuw verliefd werd en seks had, maar weer later, toen ik eenmaal studeerde, zette ik alle poorten open.

"En toch, de leer van God bleef in mijn binnenste. Het lukte me niet te denken: God is goedheid, seks is fijn dus seks is goed. Ik telde de jongens een voor een, tot ik bij tien kwam en dacht: dit moet dan toch de grote liefde zijn, ik kan het toch niet maken er nog meer lief te hebben?

"Het schuldgevoel was vooral groot tegenover mijn ouders. Als ik met een jongen in bed lag, genoot ik, maar even later bad ik tot God. Niet om vergiffenis, maar om begrip. 'Ik snap het niet, God, waarom is het verkeerd wat ik doe? Wees een beetje coulant met mij.' Ik hoopte, ik bad en leefde in een spagaat tussen het wereldse en het kerkelijke.

"Toen mijn ouders mij op een dag kwamen opzoeken in mijn studentenkamer, viel mijn moeders mond open van afschuw over mijn tweepersoonsbed. Ik was dan al 21 en tweeënhalf jaar met mijn toenmalige vriend. Ik had kort daarvoor met hem een lange reis gemaakt, maar dit bed bracht mijn moeder in alle staten. Op dat moment zei ze niets. Dat kwam later op de avond. 'We moeten praten', zei ze, 'wat heb je eigenlijk voor relatie met die jongen?' En, nadat ik geantwoord had: 'Je moet zelf weten wat je doet, maar onthoud dat je voor elk van je daden in dit leven op een dag verantwoording zal moeten afleggen. En als ik tegen de kerk vertel dat je seks hebt, mag je daar nooit trouwen.'

"Ook zei ze: 'Je hebt op je zestiende bewust gekozen voor de kerk, geloven is niet de krenten uit de pap eten. Je neemt of het hele pakket of niks.'

'Die aanvaring verwoordde wat ik altijd al had gevoeld. Ja, het was zo, ik had belijdenis gedaan, en ik geloofde in God, daarin was niets veranderd. Maar nu moest ik kiezen. Tussen de kerk en seks, en tussen mijn ouders en seks. En ik koos voor het laatste. Ik had gefaald als dochter.

"Vanaf dat moment werd het gevoel van beklemming dat zich in de jaren ervoor had opgebouwd, sterker. Alsof er altijd een hand om mijn hals lag die mij het ademhalen bemoeilijkte. Het contact met mijn ouders bleef, maar intiem werd het niet meer.

"Tot ik op een avond tijdens een telefoongesprek met mijn moeder enorme ruzie kreeg over dit alles. Ze zei, zo kunnen we niet ophangen, ik kom nu naar je toe. En een paar uur later belde ze aan. Sinds het incident met het tweepersoonsbed waren inmiddels drie jaar verstreken. Drie jaar waarin ik haar verweet dat ze me had laten vallen, waarin ik me verstoten had gevoeld.

"En toen gebeurde er iets raars. Mijn moeder was verbaasd dat ik haar woorden destijds zo hoog had opgenomen. Dat ik mij uit de schoot van de kerk gezet voelde, vanwege die veelvuldige seks voor het huwelijk. Ze zei: 'Ook al deel ik jouw ideeën niet, ik houd wel van je. Wat je ook besluit, je bent mijn dochter en ik ben trots op je.' Ineens kon ik weer ademhalen en voelde de greep om mijn keel verslappen.

"Maar geweken was die niet. Het geloof was zo met mij verweven, het idee dat ik alles fout deed en tegelijk het onbegrip over het onverenigbare van lichamelijke opwinding en spiritualiteit, liet mij nog steeds niet helemaal los.

"Kort daarop bezocht ik een psycholoog die een familieopstelling maakte met allerlei blokjes. Ieder blokje stelde iemand voor uit ons gezin. Opeens zette ze een heel groot blok op tafel dat de kerk vertegenwoordigde. En daar werd voor mijn neus inzichtelijk gemaakt hoe ik zelf die God bij wijze van spreken op mijn schouders had gezet. Hoe ik al die jaren voor God had gespeeld. Hoe ik had toegestaan dat mijn ouders en de kerk voor God speelden, door mijn gedrag voortdurend te toetsen aan de leer.

"Ineens daalde het besef neer dat ik helemaal niet hoef te kiezen. Als God bestaat, dan oordeelt Hij maar, later. Nu in dit leven maak ik de keuzes die ik goed vind. Ik ben bevrijd, ja, zelfs als ik op zondagochtend in bed lig terwijl ik eigenlijk in de kerk hoor te zitten, vertel ik dat gewoon aan mijn moeder als het zo uitkomt, en wat voelt dat fijn. Het is of ik me op een piek in mijn leven bevind, die nu al jaren duurt.

"Ik woon intussen samen met de jongen van wie ik al jaren houd, zonder ook maar enig schuldgevoel."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234