Zaterdag 31/10/2020

Column

Als bomma in toorn ontsteekt, kan ik niet tegen haar op

Beeld UNKNOWN

Els De Pauw is journalist en copywriter. Ze schrijft meestal onder haar nom de plume Amélie O.

Bomma voelt zich bedreigd door de donkerder gekleurde medemens. Het vrouwtje woont nota bene in een ingedommelde uithoek van het land, tussen de koeien en de klavers, en heeft nauwelijks een donkerdere mens in levenden lijve ontmoet. Ik vraag haar dikwijls waar ze dan precies last van heeft, en ze verwijst dan steevast naar wat ze gezien heeft op het journaal. "Jamaar, gij weet zeker niet wat die allemaal uitsteken?" Enzovoort. Bomma is bang van wat er in de grote wereld gebeurt. Bomma durft in het naburige provinciestadje haar juwelen niet te dragen omdat ze er honderd kilometer verder in Knokke mee weglopen. Ben ik blij dat bomma niet in Brussel woont. Ze had daar al lang een paar meppen met haar paraplu uitgedeeld, met alle gevolgen van dien.

Nochtans is bomma met haar tijd meegegaan. Tegen jongens die graag jongens zien, heeft ze bijvoorbeeld geen bezwaar. Tegen vrouwen die graag vrouwen zien evenmin. Waar er liefde is, zijn mensen gelukkiger. Dat vindt bomma goed. Hoe homo's elkaar beminnen, dat maakt haar niet uit. Zij is misschien wel oud, maar ook niet van de poes geweest. Bomma weet: waar er bemind wordt, is men goedgezind. Dat mensen die elkaar graag zien niet hand in hand over straat mogen lopen, daar wordt bomma dus erg chagrijnig van. Dan zoekt ze een doel om op te schieten. Als bomma in toorn ontsteekt, kan ik niet tegen haar op. Ik wil haar laten inzien dat ze met die veralgemeningen danig overdrijft. Dat er veel bleek crapuul rondloopt dat ook vrouwen lastigvalt en homo's verwijt. Dat sluimerend maar dodelijk venijn soms in een kostuum verpakt zit. Dat kleur van vel en vlees geen verschil maakt, dat het alleen maar tussen de oren zit. Dat ons Heer ten andere ook van die contreien was. Dat er een hele hoop fijne en warmhartige donkerder mensen zijn die zich schamen omdat dat brutale grut het leven voor iedereen zo lastig maakt, daar in de grootstad. Het mag niet baten. Bomma snoert mij de mond met één prangende vraag, waarop ik uiteraard het antwoord niet ken. Met een zuinig mondje vraagt ze: "Jamaar, wat zeggen die ouders daarvan?"

Zou het werkelijk zo zijn dat de moeders en vaders van brutale hangjongens niets te zeggen hebben aan hun kinderen? Zijn ze moedeloos of onverschillig? Is het omdat hun geloof de grenzen van het toelaatbare strakker houdt, dat het als schaamlapje kan dienen voor onverdraagzaamheid en zinloze agressie? Kansarm maakt roekelozer, dat is waar. Conflicten met vrouwen of homo's geven die jongens een directe mogelijkheid om zich een identiteit aan te meten. Zij en ik. Wij en zij. Het onderwijs heeft hen niets kunnen leren over mededogen en sympathie, omdat zij de indruk hebben dat de maatschappij ook voor hen geen mededogen en sympathie koestert. Tot iemand hen van het tegendeel kan overtuigen zullen ze blijven schimpen en dreigen. Tot iemand met een stimulerend alternatief op de proppen komt, zullen boetes en straffen niet helpen. Het komt erop aan die gasten een gevoel van eigenwaarde te geven, zodat ze niet meer hoeven te schelden om iemand te zijn. Maar hoe?

We staren een tijdje zwijgend naar het haardvuur, bomma en ik. "Ach kind, de wereld is zo hard veranderd", zucht ze. En dat het niet gemakkelijk is om op zo'n ingewikkelde vragen een sluitend antwoord te verzinnen. "Ge blijft toch zeker eten vanavond, he?" We krijgen het water al in de mond, en bovendien een weke lachkramp. Want straks eten we tajine met kip, op de wijze van bomma. In een ingedommelde uithoek van een steeds ingewikkelder land.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234