Donderdag 13/05/2021

Almaar meer Walen stranden berooid aan Belgische kust op zoek naar geluk

Eveline Dassesse (36): 'Ik dacht: 'Aan de zee wordt alles beter.' Maar 'la mer c'est la merde''

Geen Luikse wafels maar voedselpakketten op de zeedijk

'Ik vroeg: 'Wilt u een kom soep?' 'Dégage, hoepel op', riep hij vanuit zijn kartonnen huisje op het plantsoen. Hij dreigde met een baksteen.' Deze winter stromen bij de vzw's voor armen aan de kust dubbel zoveel Walen toe als vorig jaar. Voor vele gezinnen draaide de droom, een nieuw leven in le plat pays aan de grijsblauwe zee, uit op een nachtmerrie. 'Ze hebben geen cent meer.'

OOSTENDE.

Eigen berichtgeving

Anne de Graaf

Het verhaal is stereotiep. Ze komen bijna altijd uit de Borinage, ze zijn vrouwelijk, zijn allemaal gescheiden, werden dikwijls geslagen en hebben geen rooie duit meer. Ze hebben wel kinderen, maar die zijn net als hen aangewezen op het bestaansminimum. Hun laatste uitweg naar geluk leek de trein naar de zee, het verste uiteinde van België. Terminus: Oostende, Blankenberge of Koksijde, symbool van Vlaamse eerlijkheid, frisse zeelucht en - vooral - van een nieuwe start.

Voor de meesten liep het verhaal al faliekant af op het perron van Oostende. De Noordzeekust is in de winter lang niet zo gemoedelijk als 's zomers, wanneer duizenden Walen elkaar terugvinden op de petanquebanen of onder de blacklights van de karaokebars op de kampeerterreinen. Deze gezinnen slapen buiten, in het station, de politie gedoogt: de campings waar de families uit Maubeuge, Quiévrain, Seraing en Ath elkaar terugvinden in stacaravans zijn gesloten. "En de huurprijzen zijn hier net zo hoog als in Henegouwen en Luik", zegt Eveline Dassesse (36), uit Court-St-Etienne. "Gemiddeld 600 euro voor een vunzige studio met een douche in de keuken, vaak een mezzanine, waar je alleen aan het tikken van de regendruppels kunt horen wat voor weer het is."

"Niemand kan die drie maanden borg dokken, zeker als de kinderen huilen om eten en de vader te beroerd is om zelfs een buggy te kopen. Ik dacht: 'Aan de zee wordt alles beter, maar la mer c'est la merde. Als je aangewezen bent op het ocmw en je man met het alimentatiegeld weg is naar het buitenland, dan sta je daar langs de waterkant met je kinderen. Rillend, geen euro op zak. (cynisch) In hartje februari kunnen ze geen zandtaartjes bakken of kastelen bouwen."

"Huisbazen willen loonbriefjes zien, of een garantie van de ouders. Ik heb een secretaressediploma, maar niemand wil me in dienst nemen omdat ik het Nederlands niet machtig ben. De enige uitweg is schoonmaken bij de Franstalige bourgeois families in de buurt, maar die geven je natuurlijk geen documenten."

"Het aantal gestrande Walen verdubbelt van jaar tot jaar, ook in Blankenberge en Koksijde. Velen slapen buiten, met kinderen, onder kranten, klamme dekens, lekke dekzeilen, in holen onder het helmgras in duinen. Ze lieten have en goed achter, ontgoocheld door hun man, door de mentaliteit van sommige Walen, overtuigd van de stiptheid van de Vlamingen", zegt Véronique de Graeve, spil van de vzw Colsol (Collectief Solidariteit Kansarmen).

De vereniging verkoopt tweedehandskleding en koopt met de opbrengst melk, suiker,spaghetti, rijst, bloem, de basisbehoeften. Vorig jaar deelden ze dagelijks een twaalftal pakketten van vijftien kilo uit aan behoeftige gestranden. Maar dit jaar zijn het er al vijfentwintig, dubbel zoveel. "Wie echt bankroet is, hoeft niet te betalen", zegt De Graeve.

Ze weet exact wie buiten ligt bij min zes 's nachts: de families die niet om rijst, bloem of spaghetti vragen omdat ze niks hebben om mee te koken, omdat ze buiten liggen. Het zijn er veel. Ze geeft hen extra kleren, extra boterhammen en verdeelt zwijgzaam de voedselpakketten. "Ik dring niet aan. Ik wil die mensen niet vernederen. Het is zo delicaat. Ik geef ze brood en beleg, koolhydraten. Gelukkig krijgen we veel steun van de Carrefour van Middelkerke: alle verse etenswaren die net niet verlopen zijn. Ham, kaas, fruit, groenten,aardappelen, alles is beschikbaar."

Er zijn ook klanten die Colsol pas in april ziet opduiken. Die zeggen altijd weer hetzelfde . "'We zijn op vakantie geweest', klinkt het dan. Maar ik weet dat ze liegen. Ze hebben allemaal in Brugge-Centraal 'gelogeerd'. Ze pleegden een uitgekiend klein vergrijp in de herfst, verkozen de cel boven de terugkeer naar Wallonië en berekenen precies wanneer ze er weer uit mogen: in de lente, als het weer hier milder wordt. Alles is beter dan de terugkeer naar huis."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234