Zondag 31/05/2020

Allochtoon of hondeneter

Het zal voor mij niet gemakkelijk zijn om te bewijzen dat ik allochtoon ben. Voor mijn Marokkaanse en Turkse medeburgers is dat toch een pak eenvoudiger

Met spijt in het hart verneem ik dat onze minister van Onderwijs en Werk Frank Vandenbroucke er nog steeds niet in geslaagd is een duidelijke definitie te formuleren van het woord 'allochtoon'. Spijtig, want ik hoop al een tijdje een graantje te kunnen meepikken van het zoveelste voorbeeld van ondoordacht beleid. Met de nieuwe lading professionele bachelors en bacheloretten stellen sommige universitaire diploma's, zoals het mijne, heden ten dage niet veel meer voor (overgekwalificeerd heet dat dan).

Daarom dacht ik zo: als onze minister in het kader van gelijkekansenbeleid positieve discriminatie ten opzichte van vrouwen en allochtonen verplicht oplegt aan bedrijven, kan ik misschien wel dubbel mijn slag slaan. Vrouw ben ik al en allochtoon, tja dat hangt af van de definitie. Volgens het Centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding ben ik in ieder geval wel een allochtoon: "De term 'allochtoon' verwijst naar een persoon, diens ouders of grootouders, geboren of afkomstig uit een ander land dan België" (bron: www.diversiteit.be).

Mocht de overheid deze definitie overnemen, dan zou ik wel graag een handleiding ontvangen met richtlijnen over hoe ik mijzelf als allochtoon bij een bedrijf kan bekendmaken. Uit mijn naam kunnen ze het alleszins niet afleiden, Christina Ceulemans. De heer Wouter Van Bellingen staat voor hetzelfde probleem. Hoewel ik zeker ben dat hij zichzelf net als ik niet als 'allochtoon' beschouwde tot de media ons daar eerder bewust van hebben gemaakt. In tegenstelling tot mijnheer Van Bellingen ben ik niet geadopteerd, maar ben ik geboren uit het samensmelten van een Belg met een Chinese. Mijn huidskleur is aldus niet donker, maar eerder geel zoals men de Chinezen graag inkleurt. Dit roept ook niet meteen associaties op met het woord 'allochtoon', want zoals ik eigenlijk nog nooit in de media heb kunnen vernemen, is een Chinees 'allochtoon'. Nee, een Chinees is een Chinees, eventueel een vluchteling, een spleetoog, een hondeneter, maar geen "allochtoon". Ooit al van de gokallochtoon gehoord?

Bovendien ben ik dan nog eens opgegroeid volgens Vlaamse waarden en normen in een katholieke sfeer met alles erop en eraan. Het zal voor mij dus niet gemakkelijk zijn om te bewijzen dat ik allochtoon ben, tenzij er op mijn cv vanaf nu ook het geboorteland van mijn ouders vermeld moet zijn. Voor mijn kinderen zal het nog moeilijker worden, aangezien zij nog meer Belgisch bloed in zich zullen meedragen maar ook 'allochtoon' zijn omdat ik toevallig niet in België geboren ben maar in de Verenigde Staten. Hun moeder is met andere woorden dus ook "geboren of afkomstig uit een ander land dan België". Dan hebben mijn Marokkaanse en Turkse medeburgers het toch een pak gemakkelijker.

Zal ik nog even doorgaan of bent u ondertussen ook overtuigd dat er iets schort aan de term 'allochtoon'? Het is mij al een tijdje opgevallen dat deze term vaak te pas en te onpas wordt gebruikt en vooral door de media. Om u enkele voorbeelden te geven: "0110: waar zaten de allochtonen?" Dit is de titel van een artikel in De Morgen van 3 oktober 2006. Vreemd genoeg staat de titel onder een foto waarop twee gesluierde dames te zien zijn en zeker nog een tiental mensen met een donkere huidskleur. Verder gaat het artikel vooral over de afwezigheid van moslims, want de beperkte aanwezigheid van allochtonen is volgens het artikel voornamelijk te wijten aan de ramadan.

Ander voorbeeld: in De Morgen van 9 december 2006 staat op de hoofdpagina de volgende verwijzing naar een artikel in Bis: 'Jong, vrouw, allochtoon en schrijfster'. Het artikel gaat over drie jonge schrijfsters met Marokkaanse roots. Een citaat in dit artikel van Malika Chaara: "Wanneer is iemand trouwens allochtoon? Ik heb me nooit zo gevoeld. Mijn vader is van mijn moeder gescheiden toen ik vier was. Ik ben vooral door mijn moeder opgevoed, een volbloed Vlaamse. Pas toen ik volwassen werd, kreeg ik dat etiket op me gekleefd. Alsof ik opnieuw geboren werd, als allochtoon."

Enzovoorts, ook in andere media dan De Morgen. Het woord 'allochtoon' is een beperking, een beperking voor goed beleid, een beperking voor de mensen die worden aangeduid met dit woord, een beperking voor vooruitgang. Het is een gemakkelijk woord als we niet weten of niet durven zeggen over wie het echt gaat. Maar tegelijk wordt een groep mensen gestigmatiseerd die eigenlijk zo divers is dat ze niet met één term te vatten is. We beperken onszelf, we maken onszelf dom. We willen niet weten dat er verschillende bevolkingsgroepen zijn met elk hun eigen cultuur en gewoonten. Dat mensen van hetzelfde land ook nog eens heel verschillend kunnen leven. Hoe minder we weten van iemand anders zijn cultuur, hoe verder deze cultuur van ons af staat, des te meer angst ze ons inboezemt, des te meer angst er is om onze eigen cultuur te verliezen.

Waarom zegt iemand tegen mij dat hij geen problemen heeft met Chinezen, maar wel met Marokkanen en daarom op het Vlaams Belang stemt? Waarom worden Turkse moslims blijkbaar makkelijker aanvaard dan Marokkaanse moslims? Waarom kan de Joodse gemeenschap in Antwerpen volledig op zichzelf blijven functioneren? Waarom roepen luidruchtige Nederlanders zoveel weerstand op bij Vlamingen? Waarom kunnen succesvolle Marokkanen niet aan bod komen in de media zonder dat het steeds over hun afkomst moet gaan?

U hebt gelijk, mijnheer Verbanck (lezersbrief DM 7/3), als u zegt dat er nood is aan een beleid dat rekening houdt met cultuurverschillen. Men moet durven erkennen dat er binnen bepaalde culturen meer en/of andere problemen zijn. Maar ook Bart Eeckhout heeft gelijk (DM 3/3). Men moet een kat een kat durven noemen. Men moet durven zeggen dat de discussie bijvoorbeeld gaat over Marokkaanse Belgen en niet over "allochtonen" in het algemeen of durven zeggen dat er problemen zijn met bijvoorbeeld Poolse Belgen. Eigenlijk zegt u beiden net hetzelfde. Natuurlijk zal een definitie van de term 'allochtoon' of de afschaffing ervan, de werkloosheid niet oplossen, maar een duidelijker woordgebruik kan wel bijdragen tot een betere erkenning van het werkelijke probleem.

Of zal ik aan het Centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding vragen om de uitdrukkingen 'Chinese vrijwilliger' en 'Met alle Chinezen maar niet met den deze' maar meteen te veranderen in 'allochtone vrijwilliger' en 'Met alle allochtonen maar niet met den deze'?

Christina Ceulemans

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234