Zaterdag 21/05/2022

Allô, Elio?

De PS-voorzitter is blijkbaar de jongste weken aan zijn Waalse oor een beetje doof

"Margueriet, voulez-vous m'accorder cette danse?" Margriet Huysmans zei niet neen, en iets meer dan vijftig jaar later staat zo een koppel dan onder de titel "Je l'aime" in de goednieuwskrant van Charleroi, want onze Margriet - van Vlaamse komaf - trouwde in 1955 in wat toen nog volop 'Le Pays Noir' heette met een Claude Collart, volbloed Waal. Uit het bericht blijkt dat "geen enkel groot onweer boven hun liefde is losgebarsten", dat zij één dochter kregen, en dat Margriet bijwijlen de indruk had meer met Sporting Charleroi getrouwd te zijn dan met haar "zèbre de Claude", en die zebra verwijst dan naar de zwart-witte kleuren van voetbalclub Charleroi.

Die goednieuwskrant heet voluit La Chouette Gazette (zoiets als De Prettige Krant), wordt elke donderdag als bijlage bij de kranten van de groep van La Nouvelle Gazette gestoken, en blijkens de krantenman heeft zo'n donderdagkrant veel succes. Op de frontpagina prijkt een foto van het breedlachende gezin Ouhaddou, bestaande uit Hichame (32), zijn vrouw Sarah (28) en hun kindjes Assia (6), Lyna (22 maanden) en de baby Kenza (drie weken), wat mij weer tot de overweging brengt dat de Walen goed hebben leren omgaan met hun allochtonen - maar zij hebben er ook de tijd voor gekregen, met de Vlamingen eerst (zoals deze Huysmans), nadien de Italianen (de gouden bruilofters Binato en Lovato op bladzijde drie), en de Marokkanen en anderen. Na al dat heuglijke familienieuws is er een bladzijde voor de dierenliefhebbers (brave toutous die met een zonnebril worden gefotografeerd, een kat op een pompoen). Nadien kan men ofwel gaan overgeven of de bladzijden omslaan naar het betere lokale nieuws, waar vooral veel wordt geschranst ("Repas gastronomique pour les seniors à Wangenies", in aanwezigheid van schepen Schellens), of ook zoiets als groot succes voor de scrabblespelers, die elke donderdag in de gemeenteschool van Vieux-Campinaire en elke maandag in het atheneum van Gilly bijeenkomen, de absolute vedette heet trouwens Eggermont. De laatste bladzijde is aan scholen gewijd, maar ook daar wordt vooral veel gegeten: "Un souper pour partir en classe de neige", voor de sneeuwklassen dus, of de voltallige staf van onderwijzers uit Solre-Saint-Gery die "voor één avond hun krijt neerleggen".

De hele bijlage straalt een geforceerd optimisme uit, maar stad en streek kunnen zo een opsteker goed gebruiken, en als ik even later uit het Volkshuis, waar ik krant en bijlage zat te lezen, opnieuw op straat kwam, zag Charleroi er plots veel vriendelijker en zonniger uit, en misschien zat die ene haveloze werkloze op de bank bij het stadhuis daar enkel voor zijn plezier.

De werkelijkheid stond op de voorpagina van de 'echte' gazet: de ontdekking van (recente) doodskisten op een bouwwerf bij het Stade de Charleroi, een artikel over verlaten paarden, een artikel over Dutroux (moet misschien zijn televisie inleveren), of nog de foto van het hondje Laika, laffelijk door de Russen de ruimte in geschoten, nu vijftig jaar geleden. Kortom, het gebruikelijke deprimerende nieuws, waarmee wij allen onze dagen beginnen.

Ik heb hier al vaker gewezen op het onderscheid tussen Wallonië en de (Brusselse) francofonie, een onderscheid dat in Vlaanderen zelden of nooit wordt gemaakt. Dat geldt ook voor de pers. De Franstalige pers wordt in de overzichten herleid tot de Brusselse pers, met Le Soir, La Libre, La Dernière Heure of de RTBF, en nu begrijp ik wel dat de vondst van doodskisten op een bouwwerf of het bericht over Margriet Huysmans en haar zebra ons weinig zegt - al vind ik dergelijke berichten niet alleen leuk maar ook leerzaam. Formateur Yves Leterme zou er alvast goed aan doen in zijn charmerende audiënties voor de Franstalige media ook editorialist Louis Maraite van deze La Nouvelle Gazette op te nemen. Want wat die knappe journalist schrijft komt uit een Waalse koker, en zal met instemming in Vlaanderen worden gelezen. Maraite analyseert (onder de titel "Allô Elio? C'est les metallos") een verklaring van Francis Gomez, de voorzitter van de Metaalcentrale van de FGTB, de socialistische vakbond. Deze "ijzeren man" (homme de fer) pleit voor méér regionalisme en is van mening dat de hervorming van deze staat moet worden verdergezet, niet alleen omdat rekening moet worden gehouden met een mogelijke splitsing van het land, maar omdat ons "federalisme" een goed voorbeeld van modern bestuur is, waardoor overheid en burgers van een bepaalde regio dichter bij elkaar worden gebracht. Daarom moeten de "gewestelijke mechanismen" nog verdiept worden. Gomez wil af van de huidige politieke discussie ("un débat à la con") en wil bij de financiering van de sociale zekerheid ook de gewesten betrekken.

Maraite beschrijft dat met instemming en beëindigt zijn editoriaal met "Allô, Elio?", want de PS-voorzitter is blijkbaar de jongste weken aan zijn Waalse oor een beetje doof.

Ik kon mijn bijdrage deze keer ook gewoon beginnen met het editoriaal van La Nouvelle Gazette, maar ik wou u het goede nieuws uit Charleroi niet onthouden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234