Zondag 20/10/2019

Alles voor de sol

De schittterende vakkundigheid van d'Anglebert krijgt iets slaapverwekkends vergeleken met het vuurwerk en de expressiviteit van Lully

Klassiek l Klaveciniste Céline Frisch HHH

à la française Rudy Tambuyser

Dat de Protestantse Kapel op de Brusselse Kunstberg nog groot genoeg is om alle gegadigden te ontvangen is merkwaardig. De renaissance- en barokrecitals die Bozar er inricht vinden er door het specifieke instrumentarium (luit, barokgitaar, klavecimbel) een ideale akoestiek. Die kwaliteit verdient meer belangstelling. Anderzijds zou meer volk al snel de verhuizing naar een reguliere concertruimte noodzakelijk maken. Tja, het is ook nooit goed.

Donderdagavond maakte klaveciniste Céline Frisch haar opwachting, medeoprichtster van het sinds enige tijd populaire barokensemble Café Zimmermann. Helemaal alleen deze keer, gewapend met een bundel louter Franse muziek: een suite in sol groot en een in sol klein van Jean-Henry d'Anglebert, hofmuzikant van onder meer Lodewijk XIV, en dus een van de meest vooraanstaande Franse klavierspelers van zijn tijd. Zijn vriend Lully was nog veel meer in de koninklijke gratie, maar de opera toegedaan. Hij schreef nauwelijks voor klavier, maar dankzij onder meer de transcripties van d'Anglebert is hij een van de best vertegenwoordigden in de Franse klavierschool van die tijd (eind zeventiende eeuw).

Frisch speelde donderdag een achttal van die transcripties, en dat zorgde voor misschien wel het leerrijkste aspect van de avond. Dat de Florentijn Lully destijds een volkomen nieuwe wind door de Franse muziek liet waaien, staat in alle boekjes, maar zelden wordt het de hedendaagse, modale luisteraar zo voelbaar gemaakt. De werken van d'Anglebert, hoe schitterend in hun vakkundigheid ook, krijgen iets slaapverwekkends vergeleken met nu eens het bevlogen vuurwerk, dan weer de harmonische expressiviteit die Lully te bieden heeft. D'Anglebert verklankt de ultieme bon goût, veilig en beantwoordend aan elke denkbare regel, Lully brengt rock-'n-roll.

De sterk uitgewerkte versieringen bij d'Anglebert krijgen van Frisch een academisch geurtje mee. Ze zijn wel enigszins vloeiend, maar ontberen een zekere logica van de ademhaling. Of misschien lag het aan het breiende, immer uitdijende karakter van d'Angleberts stukken, die de uit het hoofd spelende Frisch regelmatig tot alleen maar denken en herinneren dwong, zeker in de eerste suite.

Het kernwoord was donderdag overigens sol. Zowat alles, niet alleen de genoemde suites, stond in sol, wat na een tijd behoorlijk dreunerig werd. Het bisnummer, hoewel in dezelfde toonaard, was dan weer uitstekend gekozen: de sarabande uit de vijfde Franse suite van... Johann Sebastian Bach. Het hele spectrum scheurde open en straalde. Het ultieme genie, binnen of buiten de muziek, door Frisch alle eer aangedaan.

WAT klavecimbelwerken van d'Anglebert en Lully WAAR EN WANNEER donderdag 30 maart in de Protestantse Kapel in Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234