Zaterdag 06/06/2020

'Alle middelen tegen België gebruiken die ons geschikt lijken'

Dat de Tweede Wereldoorlog in de geesten van extreem-rechts een halve eeuw na datum nog steeds geen afgesloten hoofdstuk is, bewijst het recentste nummer van Revolte (4de kwartaal 2000), het driemaandelijkse tijdschrift van de bij het Vlaams Blok aanleunende Heel-Nederlandse actiegroep Voorpost.

Brussel

Van onze medewerker

Marc Spruyt

Voorpost-voorzitter Johan Vanslambrouck had in het vorige herfstnummer van vorig jaar (3de kwartaal) de collaboratie met het nationaal-socialistische Duitsland zonder veel omwegen verdedigd. Dat deed hij nadat Lionel Vandenberghe, de voorzitter van het IJzerbedevaartcomité, de Vlaams-nationalisten had opgeroepen zich te verontschuldigen voor de collaboratie met nazi-Duitsland. Deze stellingname is voor ons totaal onaanvaardbaar, schreef Vanslambrouck toen. "Een onrechtvaardig regime kan geen aanspraak maken op de loyauteit van zijn onderdanen en het België van 1940 was zo'n onrechtvaardig regime. (...) Het was dan ook moreel volkomen gerechtvaardigd voor de nationalisten om in de oorlog partij te kiezen tegen België. (...) De politieke collaboratie was in essentie een poging om Vlaanderen een andere staatkundige toekomst te geven met de hulp van een vreemde mogendheid. En daar is in se niets mis mee."

Deze passage, waarmee de Voorpost-voorzitter te kennen gaf een samengaan met nazi-Duitsland te verkiezen boven België, ontlokte een verontwaardigde reactie van Vik Eggermont, de hoofdredacteur van het eveneens rechts-radicale Heel-Nederlandse tijdschrift Delta. De 71-jarige Eggermont is een volgeling van Joris Van Severen en van Louis Gueuning, die na Van Severens dood in 1940 de restanten van het Verdinaso vruchteloos uit de collaboratie probeerde te houden.

In een brief van 11 september 2000 aan Revolte-hoofdredacteur (en Blok-kaderlid) Ignace Lowie schrijft Eggermont: "Ik protesteer met klem tegen het feit dat uw voorzitter zonder meer de collaboratie goedkeurt. Dat men in 1940 zo dacht, vind ik volkomen normaal. Tal van onze vrienden, niet zelden de meest offervaardigden, dachten trouwens in die zin. En dit met de beste bedoelingen. Onze mensen wisten immers niets over het ware gelaat van het nationaal-socialistische regime. (...) Dat men in het jaar 2000 echter nog zo spreekt, is onaanvaardbaar. Dit is de taal van iemand met een knechtenmentaliteit, zonder verantwoordelijkheidsbesef. (...) Ik denk trouwens dat de heer Roeland Raes, wiens naam aan uw blad verbonden is en die een gekozene van het Vlaams Blok is, wel niet erg opgetogen zal zijn met dergelijke uitlating. Of was het misschien de bedoeling zijn tegenstanders argumenten in handen te spelen?"

Bij het Blok luidt het officieel dat de partij niet wakker ligt van het oorlogsverleden, wat niet wegneemt dat haar kamerleden en senatoren vorig jaar nog een wetsvoorstel indienden voor algehele en onvoorwaardelijke amnestie, dus zonder verontschuldigingen. Net zoals Voorpost krijgt het Blok het niet over de lippen de collaboratie 'fout' te noemen. De partij beschouwt de Vlaamse collaborateurs nog steeds als idealisten die het beste voorhadden met Vlaanderen. Over hun Nieuwe Orde ideologie wordt daarbij gemakshalve heen gekeken.

In een paginagroot antwoord op Eggermonts brief in het recentste nummer van Revolte probeert Voorpost-voorzitter Johan Vanslambrouck de collaboratie opnieuw moreel te rechtvaardigen. "De vijandigheid van het nationaal-socialistische regime tegenover Vlaanderen in 1940 was nog niet meteen duidelijk. Aan de Belgische vijandigheid kon niet getwijfeld worden", heet het. Vanslambrouck betwijfelt ook of een onafhankelijk Vlaanderen er ooit op vreedzame wijze kan komen. "De Vlaamse beweging zal haar project, de Vlaamse onafhankelijkheid, nooit realiseren indien ze niet bereid is om een stap te zetten buiten de strikte Belgische wettelijkheid. Nieuwe staten ontstaan doorgaans niet na een vreedzame grondwetsherziening van de vroegere staat. Tsjechië en Slowakije vormen de uitzondering die de regel bevestigt." Een redenering waarmee Vanslambrouck te kennen geeft indien nodig opnieuw te willen collaboreren met een vreemde mogendheid, in het kader van een onvervreemdbaar recht om op te komen voor de zelfstandigheid van het eigen volk met de middelen die dat eigen volk geschikt lijken. "Een bondgenootschap met de vijand van onze vijand kan zo'n middel zijn", schrijft hij.

Voorpost: 'Vlaamse onafhankelijkheid onmogelijk zonder een stap buiten de wettelijkheid'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234