Zondag 19/05/2019

Alle koningen hebben buitenechtelijke kinderen

Het moeilijke bestaan van een onecht kind

"Alle Belgische koningen hadden buitenechtelijke relaties en onechte kinderen, behalve Boudewijn", zegt royaltywatcher Jan Van den Berghe. "Maar Boudewijn had ook geen wettelijke kinderen. Zelfs Albert I, die uit liefde is getrouwd met Elizabeth, heeft er andere relaties op nagehouden. Koningen hebben dus een lange traditie in het verwekken van onechte kinderen. Dat is niet ongewoon, want hun huwelijken werden vaak gearrangeerd om dynastieke redenen, niet uit liefde."

Toch beschouwden vele koningen hun onechte kinderen niet als een last. "Het was een voordeel, je kon de bastaardkinderen op strategische posities plaatsen in de diplomatie. Zo was je er zeker van dat er loyale mensen op belangrijke posities waren, en ook voor de onechte kinderen was dat een goede zaak: ze konden zo opklimmen tot posities waar ze anders misschien nooit geraakt waren. Dat geldt ook voor Delphine Boël. Voor ze bekendmaakte wie haar vader was, had ze niet zoveel succes als kunstenares. Pas na dat nieuws is ze echt bekend geworden en doorgebroken."

Ook de Belgische koningen waren niet te beroerd om hun kinderen te erkennen. Leopold II wou heel graag zijn onechte kinderen erkennen. Hij is gestorven voor het lukte, maar het zou dus geen primeur in de geschiedenis zijn, mocht Albert zijn onwettige dochter willen erkennen."

Kinderen van een vlinder

Ze noemde haar vader 'vlinder'. Meneer Papillon kwam af en toe langs toen Delphine Boël nog een klein meisje was, maar nu lijkt haar vader haar bestaan te negeren. Het leven van een onecht kind is niet makkelijk. 'Ofwel keren ze zich tegen hun vader, omdat ze zich niet erkend voelen, ofwel zijn bastaardkinderen erg loyaal, soms loyaler dan de echte kinderen', zegt Jan Van den Berghe.

Door Katrijn Serneels

illy Sommers, koning Albert en de voormalige Franse president Mitterrand hebben één ding gemeen: een onecht kind, maar hoe ze ermee omgaan is verschillend. Toen bekend werd dat Mitterrand een buitenechtelijke dochter van zijn minnares had, zei hij twee woorden: "Et alors?". Hij erkende zijn dochter en ze liep mee in de begrafenisstoet van Mitterrand, samen met zijn familie. Bij Willy Sommers lag het moeilijker. Toen hij in de blaadjes verteld hoe blij hij was met zijn eerste kind Luna, werd het Annemie, de ondertussen volwassen maar nooit erkende dochter van Sommers, te veel. Ze vertelde haar verhaal aan de blaadjes, zodat haar vader niet meer kon vergeten dat zij zijn eerste dochter was. De bekentenissen van Annemie veroorzaakten heel wat tumult in het nieuwe jonge gezin van Sommers, maar uiteindelijk kwam het tot een verzoening, vader en onechte dochter zien elkaar weer.

Delphine Boël heeft minder geluk. Haar vader zwijgt in alle talen. "Nadat ze een paar jaar geleden naar buiten was gekomen met haar verhaal, is het even stil rond haar geweest. Ze is discreet geweest, waarschijnlijk in de hoop dat haar vader op een goede dag contact met haar zou opnemen", zegt royaltywatcher Jan Van den Berghe, die aan een boek over de buitenechtelijke relaties van de Belgische koningen werkt. "Maar dat is blijkbaar niet gebeurd. Vandaar deze nieuwe roep om erkenning."

Over onechte kinderen wordt meestal gezwegen. "Dat is niet altijd zo geweest", zegt Jan Van den Berghe. "In de tijd dat huwelijken een verstandszaak waren, gearrangeerd om financiële of dynastieke redenen, waren minnaressen en bastaardkinderen heel gewoon. Liefde zocht je buiten het huwelijk en daar werden ook liefdeskinderen gemaakt. Daar was niks mis mee, het deed geen afbreuk aan het huwelijk dat er al was. Vandaag leven we in een tijd waar mensen trouwen uit liefde, ze hebben zelf de keuze. Als er dan minnaressen of onechte kinderen opduiken, is dat een teken dat het huwelijk mislukt is."

Een onecht kind blijft dan het levend bewijs van het falen van een huwelijk. De echte kinderen zien het kind als een concurrent, de echtgenote als een blijvende herinnering aan een misstap van haar man. Onechte kinderen zijn meestal niet erg welkom, omdat ze veel spanningen in het gezin kunnen veroorzaken. En uiteindelijk heeft de man toch voor zijn gezin gekozen, niet voor zijn maîtresse en haar onecht kind. Vroeger had de man geen keuze, scheiden was geen optie. Nu kan dat wel, een man die er dus een maîtresse met een onecht kind op nahoudt, laat eigenlijk zien dat de liefde voor zijn vrouw en echte kinderen toch zwaarder doorweegt. Het is moeilijk voor een vrouw om op de tweede plaats te komen, maar het is misschien nog moeilijker voor een kind. Het kan zijn papa niet zomaar bellen als het wil, het heeft geen echte papa. En dat doet veel pijn.

Zowel Annemie, de dochter van Willy Sommers, als Delphine Boël, de dochter van Albert kennen deze pijn. Mazarine, de dochter van president Mitterrand, heeft meer geluk. "De Franse cultuur heeft een andere houding tegenover maîtresses dan de onze. Ze worden meer geaccepteerd, er is zelfs een Franse president gestorven tijdens buitenechtelijke seks in het Elysée", zegt Van den Berghe. "Dat een president er meerdere relaties en kinderen op nahoudt, ligt minder moeilijk dan een koning met buitenechtelijke kinderen, want de koninklijke familie staat zeker in België nog altijd voor het ideale gezin. Van een president of premier verwacht men dat veel minder."

Toch hoeft het leven van een onecht kind niet vol ellende en verdriet te zijn. "Je ziet doorgaans twee reacties: ofwel keren onechte kinderen zich tegen hun vader, omdat ze vinden dat ze nooit genoeg aandacht en erkenning hebben gekregen. Ofwel zijn ze loyaal aan hun vader, soms loyaler dan de echte kinderen. Meestal proberen vaders ook hun onechte kinderen financieel te steunen en ervoor te zorgen dat ze een goede opleiding krijgen. Of ze gebruiken hun netwerk aan contacten om het kind een goede job of positie te bezorgen."

Hoe is het mogelijk dat een vader zijn kind, ook al is het een onecht kind, blijft negeren? "Als het om bekende en machtige mannen gaat, doen ze het omdat ze niet alleen bang zijn dat het hun gezin, maar ook hun positie in de samenleving zal beschadigen. Ze willen geen schandaal. Vaak blijkt dat de populariteit van een koning of president helemaal daalt als ze het bestaan van een onecht kind erkennen. De koning is ook maar een mens, met zijn passies en zijn misstappen. Doorgaans is er veel sympathie voor het menselijke in bekende figuren. Het niet erkennen van een onecht kind kan de reputatie ook beschadigen: als iedereen weet dat het kind toch van hem is, kunnen ze hem een schijnheilige leugenaar vinden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.