Donderdag 01/12/2022

ColumnJohn John & Missy

‘Alle kinderen zijn beschaamd om hun ouders’, zegt hij. Zo is het maar net

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is journalist en oud-hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (12) en Missy (9).

Bart Eeckhout

“Je hoeft echt niet mee te gaan”, zegt John John, zo onschuldig als hij kan. Nerveus trippelt hij door het huis. Terug naar school moeten gaan, geeft sowieso weinig reden tot feestvreugde, maar het idee dat zijn vader meegaat, baart hem pas echt grote zorgen. Er dient een schoolcomputer afgehaald te worden, en dat behoeft nu eenmaal een ouderlijke krabbel. Hij: “Dat mag ook met een volmacht.”

Wijsneus. Na de kennismaking wil hij nog wat in de stad blijven hangen met zijn vrienden. Dat lukt niet met een splinternieuwe laptop-in-bruikleen op zak. Jij dus mee. “Je gaat niet mee in de rij staan”, smeekt hij. “Blijf buiten wachten. Bij de andere ouders. Ik kom je wel halen als ik je handtekening nodig heb.” Je stelt je het schoolplein voor vol ouders, die als honden bij een slagerij met een leiband vastgemaakt aan een paal staan. ‘Hier wacht ik op mijn baasje.’

Al van zodra jullie samen de deur uit zijn, kijkt je zoon al spichtig om zich heen. In de metro duikt hij plots onder je schouders. Dat lukt nog net. Roerloos verschuilt hij zich achter je brede rug. Een krokodil in het water. Je kijkt naar de jongedames die wat verderop in het gangpad staan. “Klasgenootjes?” vraag je. Zo ongemerkt mogelijk schudt hij het hoofd. “Die jongens, aan de andere kant...”, fluistert hij. Je spiedt met je ogen het metrostel rond, klaar om de eer van je kind te verdedigen, indien nodig. “Hebben jullie ruzie? Pesters?” John John schudt opnieuw het hoofd. Hij zegt: “Het zijn goeie vrienden. Ik wil niet dat ze me met jou zien.”

Hier dan, op een nazomerdag in een vol, zweterig metrostel, vangt een nieuw tijdperk aan. Na de jaren van onmisbaarheid, zijn we hier en nu in de tijd van de schaamte aanbeland. Je zoon is beschaamd om zijn vader. Niet omdat je je voor het oog van zijn vrienden misstapt op de roltrap, niet omdat je een hilarisch ongrappige mop vertelt en ook niet omdat je niet weet hoe je XXXTentacion moet uitspreken. Neen, gewoon omdat je zijn vader bent.

“Alle kinderen zijn beschaamd om hun ouders”, zegt hij. Zo is het maar net. Als kind gedraag je je anders in het bijzijn van je ouders. Sociaal wenselijker. En je wil niet dat je vrienden je tegenkomen terwijl jij gereduceerd bent tot de sociaal wenselijke versie van jezelf. Zij joelen, jij braaf knikken.

Terwijl je, zoals verlangd, buiten bij de school blijft wachten tot je aanwezigheid gewenst is, vraag je je af hoeveel onmisbaarheid er nog zal resten in het tijdperk van de schaamte. Zal hij binnenkort zeggen dat een appelcake op zijn verjaardag niet meer hoeft en dat hij eigenlijk nooit graag appelcake heeft gegeten? Stiekem hoop je op een ander scenario. Waarin hij, over een jaar of twintig, tegen zijn zeurende kinderen op de achterbank zegt: “Ja, we moeten nu even langs bij opa. Hij heeft appelcake gebakken, zoals elk jaar.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234