Woensdag 25/11/2020

Alien chic

Vergeet de sexy lijven, symmetrische snoetjes en glanzende haardossen van Gisele Bündchen en co. Anno 2016 veroveren atypische schoonheden de catwalk. Maar is die hang naar imperfectie een positieve evolutie of een nieuw keurslijf?

Grote ogen diep in de kassen, stevige wenkbrauwen die permanent nors staan, oren waar Dumbo jaloers op zou zijn en ledematen als van een langpootmug. Nee, de 18-jarige Molly Bair uit Philadelphia is niet wat je noemt een klassieke schoonheid. Nietsvermoedend van de tennisbaan geplukt enkele seizoenen geleden, maakte ze meteen haar debuut op de New York Fashion Week.

Haar eerste show voor Proenza Schouler bracht de slungelige tiener in verwarring, zo zei ze achteraf tegen CNN: "Ik had nooit gedacht dat een meisje dat het grootste deel van haar leven met een unibrow, bril en Yoda-T-shirt doorbracht op de cover van Vogue Italia zou staan."

Op school genoot ze omwille van haar buitengewone voorkomen bijnamen als 'bidsprinkhaan' en 'alien', vandaag zegt ze "de vibe van alien, rat, demon, goblin of gremlin" omarmd te hebben.

Ondertussen is Bair een wereldberoemd topmodel dat onder andere al de hautecoutureshow van Chanel mocht afsluiten als de bruid, en campagnes binnenhaalde van belangrijke modespelers als Marc Jacobs, Alexander Wang en Prada.

Een flitsend bestaan waar veel meisjes direct voor zouden tekenen, maar waarvan Bair de eerste is om het te relativeren: "Mannequin zijn heeft me de ogen geopend voor schoonheid in het algemeen. Ik denk dat schoonheid voortvloeit uit uniek zijn." Zo toont ze zich op Instagram, waar ze meer dan 90.000 volgers heeft, maar wat graag van haar meest unieke kant via schele selfies en gênante plaatjes van haar twaalfjarige zelve - rond brilletje en te korte broek incluis.

Wake-upcall

Unieke modellen met een atypisch uiterlijk hebben natuurlijk altijd al bestaan: denk aan Alek Wek, die met haar ebbenhouten huid en kortgeschoren kopje standaardopvattingen over zwarte schoonheid stevig uitdaagde. Of Gemma Ward, die dankzij haar wijd uiteen staande ogen en ronde gezicht meer dan eens met een buitenaards wezen werd vergeleken.

Maar deze modellen waren eerder de uitzondering dan de regel. Ze sloegen slechts een rimpeling in het uniforme oppervlak van de mode-industrie waar vooral sexy stoeipoezen, zoals de Angels van het prestigieuze lingeriemerk Victoria's Secret, de grote contracten binnenhalen.

Vandaag is het anders: Molly Bair is meer dan zomaar een 'buitenaards' uitziend model; ze staat aan het hoofd van een nieuwe beweging binnen de modewereld. Volgens Robbie Spencer, fashion director van Dazed Magazine, belichaamt Bair het moderne verlangen naar iets nieuws, iets dat anders is dan alles wat we tot nu toe hebben gezien. "Molly geeft de modewereld dezelfde wake-upcall als Twiggy dat in de jaren 60 deed. Ze vertegenwoordigt iets onverwachts, een nieuwe manier om naar schoonheid te kijken", vertelt Spencer in Vogue.

Het grote verschil met de tijd van Twiggy is dat er naast Bair vandaag verschillende modellen zijn die zich laten opmerken met hun aparte uiterlijk. Dat komt omdat er vandaag meer modellen dan ooit werkzaam zijn, met dank aan sociale media als ultiem scoutingplatform.

"Er is zo'n uitgebreid gamma van verschillende types beschikbaar dat ontwerpers vandaag de mogelijkheid hebben om via hun modellen een unieke identiteit voor hun label samen te stellen. Ze hoeven niet meer te vechten voor dat handjevol it-girls, vandaag is individualiteit erg belangrijk", zegt de castingdirector van Givenchy, Daniel Peddle.

Handelsmerk: scheve neus

De modellen die het vandaag goed doen, vallen op door de manier waarop ze afwijken van het traditionele schoonheidsideaal. De meest gehypete gezichten van vandaag zijn allemaal bezwaarlijk conventionele schoonheden te noemen: de Japans-Mexicaanse Issa Lish speelt haar bijzondere bloedmix graag uit met om ter bizarste outfits; de Russische Liza Ostanina heeft van haar scheve neus haar handelsmerk gemaakt; en de Nederlandse Marjan Jonkman scoort met haar slordige uitgroei.

Ook het hoge voorhoofd en de dreigende blik van onze landgenotes Hanne Gaby en Lisa Verberght zijn gevestigde waarden in de modewereld.

Ondertussen is de nood aan afwijkende gezichten al zo groot dat veel undergroundlabels liever zelf interessante mensen van straat plukken dan met professionele modellen te werken. Of ze kloppen aan bij Lumpen, een Oost-Europees modellenbureau dat specialiseert in karakterkoppen volgens de een, freaks volgens de ander. Ontwerperscollectief Vêtements en de Russische golden boy Gosha Rubchinskiy mogen er graag hun modellen vandaan halen.

Deze niet-professionele modellen, door onafhankelijke ontwerpers naar voren geschoven, worden vaak zo populair dat ze uiteindelijk alsnog een professioneel modellencontract aangeboden krijgen van een groot bureau.

Het overkwam de Amerikaanse Hari Nef, socialemediaster en genderqueer-koningin van de modewereld. Genderqueer is de verzamelnaam voor iedereen die zichzelf noch exclusief mannelijk noch vrouwelijk beschouwt en dus buiten het binaire gendersysteem valt.

Zo groeide Hari Nef op als "een rare, mollige Joodse jongen" in Massachusetts, maar is de 22-jarige actrice vandaag de flamboyante lieveling van de New Yorkse modescene. Op de catwalk gelanceerd door cultlabels als Hood By Air en Latta Eckhaus, tekende Nef afgelopen zomer bij IMG Models en werd daarmee hun eerste openlijke transgendermodel. Daardoor ontdekten na de underground ook de commerciëlere ketens haar.

Zo draaide & Other Stories vorig seizoen met The Gaze een campagnefilmpje waar niet enkel uitsluitend transgendermodellen - aan de zijde van Hari Nef prijkte Valentijn de Hingh, Nederlands beroemdste transmodel - in voorkwamen, ook de styling en productie was in handen van transgenders. Dit seizoen gaat de Zweedse modeketen verder op dat ingeslagen pad van anders-zijn met een lingerieshoot waarin littekens, okselhaar en tatoeages niet geschuwd worden.

Keurslijf

Imperfectie wordt meer dan ooit omarmd in de modewereld. Op het eerste gezicht lijkt dat een mooie evolutie, maar zoals bij elke hype loert ook hier het gevaar van de ongezonde obsessie om de hoek. Want hoe meer de mode-industrie imperfectie ophemelt, hoe meer die net zoals haar tegenpool een dwingend keurslijf wordt.

Zo dook Molly Bair met haar 1,85 meter en amper 50 kilo al meermaals op als zogenoemde thinspiration op websites en fora die eetstoornissen verheerlijken. De extreme slankheid van een slungelige tiener die dure kleren voor volwassen vrouwen aan de man brengt, valt makkelijk verkeerd te interpreteren.

Het anders-zijn kan een enorme verademing voor de modewereld betekenen, zolang het niet gerecupereerd wordt als verheerlijking van ongezonde lichaamsidealen. Want houdt 'anders' niet juist in dat iedereen gewoon zichzelf kan zijn, ongeacht vormen en maten?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234