Zaterdag 24/08/2019

Ali Baba en de Afrikanen

Morgen begint Cinema Novo in Brugge met de première van Osama, de eerste Afghaanse film uit het post-Talibantijdperk. Het festival, dat focust op films uit Azië, Latijns-Amerika en Afrika, bewijst al 21 jaar dat je geen wereldsterren, een rode loper of controversiële juryleden nodig hebt om een boeiend evenement te organiseren. Op het programma staan dit jaar meer dan zestig films, waarvan er negen strijden om de Karibuprijs.

Cinema Novo opent morgenavond plechtig met Osama (van Siddiq Barmak), de eerste film die in Afghanistan is gedraaid na de val van het Taliban-regime. Osama toont hoe vrouwen onder dat regime probeerden te overleven. Het festival komt vrijdag op kruissnelheid en loopt tot 21 maart met zo'n vijftien (op weekdagen) of 25 (zaterdag en zondag) films per dag.

De grootste hap komt uit het Algemeen Programma, dat titels toont die de voorbije twaalf maanden in België (maar niet in Brugge) in roulatie zijn gekomen of binnenkort zullen komen, waardoor ze allemaal in het Nederlands ondertiteld zijn: bijvoorbeeld Uzak (van Nuri Bilge Ceylan), Hero (van Zhang Yimou), Sang et Or (van Jafar Panahi) en Carandiru (van Hector Babenco). Maar op Cinema Novo krijgen ook tien films hun Belgische première, zoals Hoy y Manana (van Alejandro Chomski), Silent Waters (Sabiha Sumar), Viva Laldjérie (Nadir Moknèche) en Memories of a Murder (Bong Joon-Ho).

Opvallend is dat er geen enkele film uit zwart-Afrika in het Algemeen Programma zit. Dat betekent twee dingen: de filmproductie in die landen is behoorlijk laag, maar ook dat de weinige films uit sub-Saharaans Afrika in onze contreien nauwelijks of geen kansen krijgen. Jammer, want de regisseurs daar springen met vaak beperkte middelen toch creatief om, zoals een half jaar geleden bleek toen het Filmmuseum in Brussel een hommage aan de Senegalese regisseur Ousmane Sembene, dé doyen van zwart-Afrikaanse film, organiseerde.

In zijn Focus-sectie opent Cinema Novo opnieuw deze grot van Ali Baba en - juich, Afrikafielen! - behalve een paar films die een absolute must zijn, zoals Mandabi (van Ousmane Sembene) en Yeelen (van Souleymane Cissé) - zijn er geen overlappingen tussen Brussel en Brugge. Wie naar cinefiel Afrika wil reizen, raden we als reisgids de documentaire Caméra d'Afrique (van Férid Boughedir) aan. Voorts varieert het Focus-programma van bekend en populair (bijvoorbeeld La vie est belle van Ngangura Mweze, met Papa Wemba in de hoofdrol!) tot onterecht onbemind (Harvest: 3000 Years van Haile Gerima). Omdat in West-Afrika (vooral in Nigeria) dankzij de goedkope, doch degelijke video-appratuur de laatste tien jaar veel films op video worden gedraaid, toont Cinema Novo twee loten van deze trend. Met één daarvan, Time (van Ifeanyi Onyeabor), kan er tegelijk gegriezeld én gelachen worden.

In de Competitie dingen negen onuitgegeven films naar de Karibuprijs: een premie van 8.676 euro voor de distributeur die de film in de Belgische zalen brengt. De jury bestaat uit Veerle Mans (directeur Brugge Plus), regisseur Pieter Van Hees, theatermaker en choreograaf Alain Platel, Jo Smets (filmmedewerker Focus Knack) en Dito-presentatrice Christina Van Geel. Het vijftal moet zich verrassend genoeg ook buigen over Goodbye, Dragon Inn van de Taiwanees Tsai Ming-liang, die dankzij Vive l'amour en What Time Is It There? nochtans een ijzersterke reputatie heeft opgebouwd, maar blijkbaar toch nog geen Belgische distributeur heeft kunnen overtuigen. Daarnaast deelt een jongerenjury de Ama-kourouprijs uit. De bijbehorende 1.250 euro is bestemd voor de winnende regisseur.

In de Competitie zitten voorts onder meer Les petits gens (van Nariman Turebajev), een komedie die de implosie van de Kazachse economie op de korrel neemt, Last Life in the Universe (van Pen-Ek Ratanaruang), een bitterzoet, macaber sprookje over een man die zelfmoord probeert te plegen, maar keer op keer gestoord wordt, en El fondo del mar (van Damian Szifron) over een jonge architect die een onderwaterhotel wil bouwen. De competitiefilm die het sterkst de aandacht trekt, is Vibrator van de Japanner Ryuichi Hiroki, die in het verleden ophef veroorzaakte met zijn erotisch-groteske films, maar nu een intiem en heel ontroerend liefdesverhaal zou brengen. De vierde festivalsectie, Cinema Vivo, verzamelt onuitgegeven films die net niet goed genoeg zijn voor de competitie. In Cinema Vivo onder meer Deep Breath (van Parviz Shahbazi) een merkwaardige Iraanse film over twee straatboefjes, Phone (Byung-ki Ahn), een schokkende thriller waarna u geheid een week uw gsm niet meer durft te gebruiken, en Uniform (Diao Yinan), een vlijmscherpe kritiek op de huidige Chinese maatschappij.

Cinema Novo eindigt zondag over een week met de slotfilm Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring van de Zuid-Koreaan Kim Ki-Duk, wiens esthetisering van geweld knappe films heeft opgeleverd (denk aan The Isle of Address Unknown, die twee jaar geleden in Brugge net, en geheel onterecht, naast de Karibuprijs greep), maar Spring zou een stuk comtemplatiever zijn.

Oh ja, nog dit: aan de ingang van de bioscoop Lumière, het kloppend hart van Cinema Novo, ligt overigens wél een rode loper: voor de bezoekers.

Christophe Verbiest

Info: www.cinemanovo.be, 050/33.54.86.

De vier festivalsecties zijn op weekdagen goed voor vijftien films, op zaterdag en zondag worden er telkens 25 vertoond

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden