Vrijdag 23/04/2021

Alexandre Gosselin

undefined

WAT ER WERD VAN

De stoffelijke resten van An en Eefje werden in de ochtend van 3 september 1996 na een week graven ontdekt onder een betonnen plaat in de vroegere woonst van de toen al zelf vermoorde Bernard Weinstein in Jumet. De beelden van het huis in de rue Daubresse 63-65 en de daarnaast gelegen houten chalet maken deel uit van het spookachtige Dutroux-landschap zoals ons dat destijds bereikte. Maar in dat huis gebeurde nog meer.

Het huis en het aangrenzende atelier was tot in 1992 eigendom van Alexandre Gosselin. De oude metaalbewerker was toen al 86 jaar oud, maar zag er niet echt zo uit. Hij was zijn hele leven lang een fanatieke groene jongen geweest, lette erg op zijn voeding en zat nog dagelijks te knutselen. Toen hij huis en atelier voor 1 miljoen frank verkocht aan Weinstein, nam hij zelf zijn intrek in de chalet. Zo leefden hij en Weinstein op elkaars lip, want tussen beide huizen stond geen hek of zo. De onderlinge verstandhouding was goed, maar dat bleef niet zo.

"Enkele weken voor zijn dood vertelde mijn vader me dat Weinstein een rode pastille in de waterbak van zijn hond had gelegd", zo vertelt dochter Francine Gosselin de speurders in oktober 1996. "Volgens wat mijn vader zei, zat Weinstein in de zetel en liet hij zijn arm op een bizarre manier tot boven de bak hangen. Toen de hond weigerde van het water te drinken, vond mijn vader dat vreemd en ontdekte hij de rode pastille op de bodem. Hij was erg boos. U moet weten dat zijn hond zijn hele veiligheid betekende. Hij vertelde me ook hoe op zekere dag de hond in het holst van de nacht blafte. Mijn vader werd gewekt en nam zijn geweer. Hij opende het raam en hoorde Weinstein roepen: 'Niet schieten, ik ben het.' Mijn vader vond het gedrag van Weinstein bijzonder vreemd."

Al voor papa's dood, zegt Francine Gosselin, liet Weinstein al heel duidelijk verstaan dat hij graag ook de houten chalet wou: "Daardoor was mijn vader een beetje geprikkeld. Weinstein had al voorstellen gedaan. Hij wou absoluut het huis van mijn vader, om alle ongemakken met de buren te vermijden en om wat comfortabeler gehuisvest te zitten." Het was de periode waarin haar vader besloot om voortaan met een geweer onder zijn bed te slapen.

Het is 28 juni 1995 wanneer Alexandre Gosselin met hevige pijnen naar het Hôpital Civil in Charleroi wordt overgebracht, waar hij twee dagen later zal worden geopereerd en op 4 juli zal sterven. Het zijn vooral de datums die later in het oog springen. Op 24 juni 1995, vier dagen eerder, zijn Julie en Mélissa ontvoerd. Anderhalve maand later, in de nacht van 22 op 23 augustus, schaken Dutroux en Lelièvre in Oostende An en Eefje. De vervelende getuige die er kort daarvoor in de rue Daubresse nog was, is er tegen die tijd al niet meer. Het is ook in die periode, begin november 1995, dat Dutroux en Weinstein de chalet gebruikten om er drie jongelui te gijzelen en te verdoven.

"Mijn vader is een natuurlijke dood gestorven", zegt Francine Gosselin. "Er is geen enkel element dat me doet denken aan een verdachte dood." Het is, oppert ze, niet in een operatiezaal dat figuren als Weinstein of Dutroux zullen toeslaan. Toch denkt niet iedereen er zo over. Peter Rochow, een van de verdachten in het luik-autozwendel van het dossier-Dutroux en vader van een van de drie gegijzelde jongelui, was goed bevriend met Gosselin. Ook Dutroux kende hij, en ook diens vaardigheden als selfmade pillendokter. "Alexandre Gosselin verkeerde in goede gezondheid, zowel fysiek als mentaal", zegt Rochow. "Volgens mij had hij honderd jaar moeten worden. Als ik nu de evolutie in de zaak Weinstein-Dutroux zie, stel ik me vragen over de doodsoorzaak."

In januari 1997, enkele maanden na de lugubere vondst, brandde de chalet af. Wat later bereikte de politie in Jumet een aangifte van buren die zagen hoe een man er met een graafmachine in het puin kwam woelen. Paul Marchal vermoedt "uitgewiste sporen". De man met de machine werd nooit opgespoord, de brandstichter evenmin.

(DDC)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234