Donderdag 17/10/2019

Album 'Heads Up' van Warpaint

Eind september brengt Warpaint - vier Californische vrouwen die een beetje in hun eigen wereld leven - een derde album uit. De kans dat Heads Up, zoals de plaat heet, in de platencollectie van Kirsten Lemaire belandt, is redelijk groot. "Ik ben sowieso benieuwd wat ze op hun nieuwe album gaan doen. Ze kennen ook de halve muziekwereld en worden aan veel invloeden blootgesteld. Een van de zangeressen, Theresa Wayman, is een tijdje samen geweest met James Blake." De andere, Emily Kokal, heeft dan weer een verleden met Red Hot Chili Peppers-gitaargenie John Frusciante.

Twee jaar geleden, toen ze met hun tweede album toerden, waren de vier vrouwen van Warpaint te gast bij Lemaire in de studio. "Jenny Lee, de bassiste, is gewoon al leuk om naar te kijken: ze speelt bas op zo'n laid-back manier, dat ik zin krijg om zelf mijn bas weer boven te halen. Samen met drumster Stella Mozgawa is zij een beetje de zotte doos van Warpaint."

Dat Jenny Lees zus Shannyn Sossamon een bekende Hollywood-actrice is, durft weleens tot spitante verhalen leiden. "Je weet dat ze op hippe feestjes terechtkomen waar half Hollywood aanwezig is. Eigenlijk zijn die meiden van Warpaint society girls, zonder dat ze het zelf zeggen. Ze hebben een bepaalde cool over zich die ik wel kan waarderen. En ik kan je zeggen: bijzonder om hen te gast te hebben."

Album '22, A Million' van Bon Iver - en zijn vrouwelijke tegenhanger

Wie iets van de tracklist van het nieuwe Bon Iver-album 22, A Million wil begrijpen, moet hogere studies gedaan hebben. Of kunt u uit aan songtitels als '___45___', '10 d E A T h b R E a s T' of '715 - CRΣΣKS'? Kirsten Lemaire is hoe dan ook geïntrigeerd. "Ik leerde Bon Iver kennen met For Emma, Forever Ago, de befaamde blokhutplaat waar iedereen het nog altijd over heeft. Maar intussen zijn ze veel verder geëvolueerd. Bovendien laat dit album zo lang op zich wachten dat de verwachtingen blijven groeien. Als ze daaraan voldoet, kan dit weleens de plaat van het najaar worden.

"Mocht zijn album om vreemde redenen toch tegenvallen, dan ga ik me misschien nog iets meer onderdompelen in de songs van The Japanese House. Je zou haar de vrouwelijke Bon Iver kunnen noemen. Haar nummers zijn dromerig en toch melodieus, met spaarzame gitaartokkels en een heerlijk diep, elektronisch geluid met ontelbare laagjes. Ze heeft voorlopig enkel een ep'tje uit, Pools to Bathe.

"Ik wou absoluut haar concert zien op Pukkelpop, maar helaas zegde ze af. Gelukkig krijg ik een herkansing op 18 november in de Botanique."

Concert Death Grips live in de AB op 31 oktober

"Hier kijk ik zo hard naar uit." Hét concert van het najaar is, als het van Kirsten Lemaire afhangt, nu al dat van de experimentele hiphopband Death Grips, die op 31 oktober het podium van de Brusselse AB onveilig maakt. "Ik heb ze nog nooit live gezien, maar ik luister al heel lang naar hun muziek. Die is zó hard en zó rauw!"

De band was een paar keer gesplit en weer samengekomen en bracht in mei van dit jaar zijn recentste wapenfeit, Bottomless Pit, uit. De perfecte gelegenheid voor mensen zoals Lemaire om hun daverende show voor het eerst live te zien. "Drummer Zach Hill is een begrip, iemand die op een drum slaat zoals niemand anders dat kan. Frontman MC Ride is heel intens, heel dreigend, iemand om bang van te worden. Op het podium althans, daarnaast schijnt hij vrij gereserveerd te zijn. Het leuke is ook dat hij er goed uitziet en bijna altijd in bloot bovenlijf optreedt."

Death Grips is, een beetje zoals de naam doet vermoeden, geen muziek voor doetjes. "Ze nemen je mee naar een rauwe onderwereld, waar je graag even blijft hangen, maar liever ook niet te lang", vat Lemaire het samen. Hun muziek combineert de woede van punk met het volume van noise en de flows van rap. "Hun platen barsten al van de energie. Wat moet dat live dan niet zijn?"

Festival Sonic City, gecureerd door Savages, in De Kreun

In het late najaar verwelkomt de Kortrijkse concertzaal De Kreun elk jaar een uitgelezen kransje artiesten, vakkundig bij elkaar gezocht door een gastheer of gastvrouw met kennis van zaken. Dit jaar neemt Savages, vier vrouwen die uit de beste Britse postpunktraditie zijn opgetrokken, de honneurs waar. "Het festival is steevast uitverkocht voor de affiche goed en wel is samengesteld", vertelt Lemaire.

Savages stak drie jaar geleden op verzoek van Beak zelf De Kreun in brand, en verstuurde dit jaar dus de uitnodigingen. SUUNS zegde zonder veel twijfel toe. "Ze zijn zowat de huisband van Sonic City en brengen in november een nieuw album uit", aldus de StuBru-stem. "Verder heeft Savages een heel toffe line-up, met een leuke mix, samengesteld. Kate Tempest bijvoorbeeld: een hese rapster met een geweldige flow en heel fijne teksten."

En de rest van de affiche? "De Russische band Motorama is zeker de moeite. Op StuBru heeft een van hun nummers een tijdlang op de playlist gestaan: redelijk repetitieve cold wave-muziek, in de traditie van Joy Division. Verder kijk ik uit naar Inga Copeland - een cultnaam, die je met haar minimalistische muziek in trance brengt - en Jessy Lanza, een Canadese artieste die op alle blogs de hemel in wordt geprezen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234