Woensdag 23/06/2021

Albert DeSalvo is De Wurger van Boston

Na meer dan veertig jaar mag een van de allergrootste misdaaddebatten uit de geschiedenis als afgehandeld worden beschouwd. Albert DeSalvo (1932-1973) was wel degelijk de Wurger van Boston. DNA-onderzoek nam alle twijfel weg.

De Wurger van Boston leerde de wereld, voor zo ver nog nodig, hoe angst doet verkopen. Amerikaanse kranten kopten in de jaren zestig met de grootst mogelijke letters over de Phantom killer of The City of Frightened Women. Door de straten van Boston liep een seriedoder, de politie stond machteloos, kranten zagen de oplagecijfers na elke moord door het dak gaan.

Een zwart-witfilmpje op YouTube toont de man van het dierenasiel van Boston in 1963, temidden van desolaat lege hokken. Het aanbod aan honden, groot of klein, afgericht of niet, kan de vraag niet volgen. Ook hangsloten, in alle mogelijke vormen, zijn in Boston en wijde omtrek nergens nog in de winkels te vinden. "Wij gaan ervan uit dat deze persoon niet noodzakelijk voor honderd procent een psychoot is", zegt John Donovan, het radeloze hoofd van de moordsectie politie Boston. "Wij hebben het gevoel dat deze persoon op vele manieren normaal kan zijn." Schokkende woorden, voor die tijd.

De enige seriemoordenaar die men in de VS van de vroege jaren zestig kan benoemen is de mythische Jack The Ripper uit het Londen van de negentiende eeuw. Nu, melden de kranten, "is Jack The Ripper uit zijn graf opgestaan".

Turbulente jeugd

Woensdag, bijna dertig jaar na zijn dood, kon het openbaar ministerie in Boston eindelijk de laatste procentjes twijfel wegnemen. De wurger van Boston was, zoals hij zelf zo vaak heeft herhaald, Albert DeSalvo. Dat blijkt uit een vergelijkend onderzoek tussen een DNA-staal van zijn broer Richard en sperma op het lijk van Mary Sullivan, het allerlaatste slachtoffer.

Richard was decennia lang een van de fanatieke voorvechters van de these dat zijn broer ten onrechte was beticht, dat de ware wurger nog vrij rondliep. Het was die overtuiging die hem er onlangs toe bracht vrijwillig DNA af te staan. Dat draaide dus even anders uit. "Wij hebben nu een familiale match", aldus aanklager Daniel Conley. "Wij gaan het lijk van DeSalvo opgraven en verwachten dat vergelijkend DNA-onderzoek een exacte match zal opleveren."

Albert DeSalvo wordt op 3 september 1931 geboren in Chelsea, Massachusetts, als zoon van Italiaanse emigranten. Zijn biografie laat zich lezen als een karikatuur voor de vele psycho's die de wereld na hem zal leren kennen. Vader Frank DeSalvo was een alcoholist die alle tanden uit de mond van moeder Charlotte mepte. Hij nodigde thuis prostituees uit en liet Albert met zijn zusje en zijn broertjes toekijken.

Er vallen rekken te vullen met het oeuvre van auteurs die achter broers en oud-buren van de DeSalvo's hebben aan gezeten. De jonge Albert komt naar voor als een pestkop die diertjes folterde en winkeldief. Hij wordt op zijn twaalfde een eerste keer gearresteerd en gaat door het leven als soldaat en besteljongen.

'Gelukkig nieuwjaar!'

Het eerste slachtoffer is Anna E. Slesers (55). Haar lichaam wordt op 14 juni 1962 teruggevonden in de badkamer van haar appartement. Ze is verkracht, en daarna gewurgd met haar badjas. Dag op dag twee weken later ontdekt de politie het lichaam van Mary Mullen (85). De oude dame is verkracht en bezweken aan een hartaanval. In de zomer van 1962 zal tegen een ritme van één om de twee weken de ene dame van middelbare leeftijd na de andere worden verkracht en gewurgd: Nina Michols (68), Helen Blake (65), Ida Irga (75) en Jane Sullivan (67). Bij Ida Irga heeft de wurger het naakte lichaam met opengesperde benen vastgebonden op twee stoelen. Wie de deur van haar flat opent, wordt meteen geconfronteerd met het tafereel.

Ook al bestookt de politie het publiek met goede raad, om vooral nooit onbekenden binnen te laten, het lukt de phantom killer altijd weer.

Drie maanden lang zal de wurger niks van zich laten horen, en dan begint de tweede golf. Het eerste slachtoffer is Sophie Clark (20), een studente aan de universiteit van Boston. Zij wordt op 5 december 1962 in haar kot verkracht en gewurgd met haar eigen nylons. Alle slachtoffers waren tot hiertoe blanke vrouwen van middelbare leeftijd, Clark was zwart.

Daarna volgen de moorden op Patricia Bissette (23), Mary Brown (69), Beverly Samans (23), Evelyn Corbin (58) en Joann Graff (23). Die laatste moord volgt de dag na die op president John F. Kennedy en krijgt aanvankelijk nauwelijks aandacht. De deze week via DNA finaal opgehelderde moord op studente Mary Sullivan (19) wordt gezien als de meest gruwelijke. Het meisje is verkracht, gewurgd en achtergelaten met een bezemsteel in haar vagina. En een boodschap voor de politie: 'Gelukkig nieuwjaar!'

Tegen maart 1965 heeft de politie 5.000 verdachten verhoord en 20.000 dossiers van zedendelinquenten tegen het licht gehouden. Maar de politie vindt de wurger niet, de wurger vindt de politie.

De politie is in die tijd niet enkel op zoek naar de wurger, maar ook naar de zogeheten green man, een serieverkrachter die achter jongere vrouwen aanzit en hen achterlaat met de woorden: 'Het spijt mij'. DeSalvo wordt herkend en gearresteerd en verbaast in maart '65 zijn ondervragers. Die zagen nooit enige aanwijzing tegen hem. Nu zegt hij: "Ik ben de wurger."

Aandachtzoeker?

Voor de moordsectie is de zaak allerminst opgehelderd. De politie heeft DeSalvo leren kennen als een aandachtzieke mythomaan en vraagt zich af welk voordeel hij kan hebben bij een autobeschuldiging. DeSalvo zal aan het eind van zijn verkrachtingsproces worden veroordeeld tot levenslang, de zaak zal tot de laatste dag overschaduwd blijven door die ene, helaas hier niet aan de orde zijnde, vraag.

Zijn advocaat F. Lee Bailey, met wie DeSalvo een goede verstandhouding opbouwde, was alvast overtuigd. Hij probeerde de jury zo ver te krijgen DeSalvo naar de psychiatrie te sturen. "Ik wou dat artsen de wurger zouden kunnen onderzoeken", zei Bailey achteraf. "De samenleving wordt nu een studie ontzegd die had kunnen helpen andere massamoordenaars te detecteren voor zij tot actie overgaan."

DeSalvo verdween achter slot en grendel, en het onderzoek naar de wurger werd voortgezet. De politie was nog volop aan het speuren toen Albert DeSalvo op 25 november 1973 in zijn cel werd doodgestoken door een lid van de Winter Hill Gang. De man zou vrijuit gaan door een twijfelende jury (waarin sommige leden meenden dat de man eerder een standbeeld verdiende dan een straf).

DeSalvo was er niet meer, er waren nu alleen nog theses, argumenten pro en contra zijn schuld. Hij werd een icoon. Zijn verhaal werd in 1968 al verfilmd in The Boston Strangler, met Tony Curtis als DeSalvo en Henry Fonda als politieman. Het nummer 'Midnight Rambler' van de Rolling Stones uit 1969 is opgebouwd met citaten uit de bekentenissen van DeSalvo. Tal van alternatieve aandachtzoekende bandjes bezigen zijn naam tot vandaag in nummers.

Als één man blij kan zijn met het deze week geleverde bewijs, dan is het wellicht George Nassar, een voormalige celgenoot van DeSalvo. Hij werd vaak, onder andere door broer Richard, met de vinger gewezen als de 'ware wurger van Boston'. Nassar, in 1967 veroordeeld voor enkelvoudige moord, zit vandaag nog altijd in de gevangenis. Mogelijk kan Nassar, na tientallen mislukte pogingen, nu nog maar eens een verzoek tot vrijlating of genade neerleggen. De man werd vorige maand 81.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234