Donderdag 01/12/2022

Al Gore for president

'Gore is het best uitgerust voor het presidentschap, door zijn kennis, zijn ervaring en zijn toewijding aan de gezondheidszorg'

Ondanks al het geklaag dat het onmogelijk is verliefd te worden op zowel Al Gore als George W. Bush, hebben deze twee totaal verschillende mannen een schone, goed beargumenteerde campagne gevoerd, die een keuze biedt tussen twee fel contrasterende toekomstvisies. Hoewel vice-president Gore een centralistische Democraat is en gouverneur Bush zich heeft gepresenteerd als de meest gematigde Republikeinse kandidaat van zijn generatie, hebben ze sterk uiteenlopende beelden geschetst van de rol van de regering en hoe actief de president de Amerikaanse gezinnen moet verzekeren van het juiste onderwijs en een adequate gezondheidszorg en pensioenregeling. Dit is tevens de eerste presidentscampagne in de recente geschiedenis die zich concentreerde op de vraag hoe reële, beschikbare middelen kunnen worden ingezet om stokoude binnenlandse problemen op te lossen, terwijl tegelijkertijd inhoud wordt gegeven aan de rol van de Verenigde Staten in een wereld die steeds afhankelijker wordt van dat vooruitziend internationaal leiderschap.

Na het beluisteren van hun debat steunen we krachtig de kandidatuur van Al Gore, omdat deze man het best is uitgerust voor het presidentschap, door zijn kennis van regeren, zijn ervaring aan het topniveau van federale en diplomatieke besluitvorming en zijn toewijding aan de algemene gezondheidszorg. We spreken deze steun uit in het besef dat ook Bush zijn sterke punten heeft en ook Al Gore zijn zwakke punten. Maar de vice-president is op indrukwekkende en succesvolle manier ontsnapt aan de schaduw van de ethische missers van de regering-Clinton en wij geloven dat hij zich nooit zal verlagen tot het roekeloze gedrag van Bill Clinton, dat het presidentschap aantast. Evenals senator John McCain is Gore gelouterd door zijn persoonlijke ervaring met een ondeugdelijke fondsenwerving. Hij heeft beloofd de hervorming van campagnefinanciën tot zijn eerste prioriteit te maken op wetgevingsgebied, terwijl Bush niet bereid is het geld van belangengroepen uit de Amerikaanse politiek te weren. We prijzen Bush voor zijn overwegend positieve, omvattende campagne. Hij heeft niet de regering beschimpt zoals Ronald Reagan in '80 of sociale thema's uitgespeeld die tot verdeeldheid leiden zoals zijn vader in '88. Maar op het gebied van vrouwenrechten, wapenbezit en ordehandhaving heeft hij een strenge agenda en het centrale onderwerp van zijn binnenlandse programma is een royale belastingbesparing voor de rijken, die totaal voorbijgaat aan de eenmalige en unieke kans voor het Congres om het land een universele gezondheidszorg en een stabiele sociale zekerheid en ziekenfonds te geven.

Bush wil beoordeeld worden op meer dan zijn huidige positie. Hij presenteert zichzelf als een ervaren leider, die de cultuur van gekibbel in Washington zal beëindigen en binnenlandse sociale problemen en internationale crises verstandig en vastberaden zal regelen. Maar zijn magere curriculum vitae is geen garantie voor het land dat hij het soort leider zal worden dat hij nu al beweert te zijn. Akkoord, hij heeft grote persoonlijke charme, maar zijn belangrijkste beroepservaring is het bestuur van het honkbalteam dat werd gefinancierd door vrienden en de zes jaar gouverneurschap van een staat waarvan de regering beperkte budgettaire en operationele machten heeft. Zijn drie debatten met Gore brachten een onbehagen met buitenlandse politiek aan het licht dat niet kan worden uitgewist door zijn belofte zwaargewichten aan te trekken als adviseurs. John F. Kennedy, toch een veel meer doorwinterde president, worstelde zich moeizaam door de Cubaanse rakettencrisis, terwijl zijn topadviseurs tegenstrijdig advies gaven over de beste aanpak van een militaire dreiging van de Sovjet-Unie op de drempel van Amerika. De functieomschrijving is voor een opperbevelhebber, niet voor het opperbeste advies.

De vice-president heeft toegegeven dat zijn spreektalenten beperkt zijn, maar Al Gore is in hart en hoofd voorbereid op de uitdagingen op presidentieel niveau. Hij hoeft geen praktijk meer op te doen in de fijne kneepjes van de beleidsvorming. Belastingen en economie

Het behoud van de opmerkelijke voorspoed van het land moet worden beschouwd als de thematische ruggengraat van deze verkiezingen. Gore droeg bij tot de Clintons onbuigzame voornemen om de budgettaire discipline in stand te houden. Die discipline veegde het federale tekort weg, stimuleerde de productiviteit en gaf de financiële markten een impuls. Nu beloven Gore en zijn running mate, senator Joseph Lieberman, die fiscale strengheid te bewaren en het overschot te gebruiken voor uitgaveprogramma's en belastingverlagingen voor werkende gezinnen die het minst profijt hebben gehad van de grootste boom uit de Amerikaanse geschiedenis. Meer in het bijzonder zou Gore de kans willen grijpen om het milieu te verbeteren en meer geld uit te geven aan leerkrachten en het bouwen van scholen. We horen liever het geluid van zijn kapitalisme met een geweten dan het gedruppel van het compassionate conservatism van Bush.

Om het directer te zeggen, het hele economische programma van Bush is gebouwd op een verbluffende combinatie van sociale ongelijkheid en gebrekkige economische theorieën. Hij wil meer dan de helft van het overschot van 2,2 biljoen dollar uit andere sectoren dan de sociale zekerheid uitgeven aan een belastingbesparing, terwijl de economie die stimulans op dit moment niet nodig heeft. Bovendien zou, zoals Gore vaak en terecht heeft gesteld, meer dan veertig procent van het geld naar de rijkste één procent van de belastingbetalers gaan. Bush wil enkele onderwijsprogramma's uitbreiden, maar hij is ook een aanhanger van de Republikeinse ideologie van het gebruik van vouchers voor de geldoverdracht van openbare naar particuliere scholen. Het heeft niks te maken met compassionate conservatism om het overschot te verkwisten aan meevallers voor de rijken, in plaats van het te investeren in een eerlijke verlaging van de belastingdruk en goed ontworpen sociale programma's.

De grootste binnenlandse behoefte blijft een universele toegang tot gezondheidszorg. Geen van beide kandidaten gaat zo snel als we zouden willen. Maar Gore heeft de stappen uitgetekend die ons een heel stuk op weg helpen om de vijfenveertig miljoen onverzekerde Amerikanen te dekken. Hij wil Medicare uitbreiden, oudere mensen terugbetaling van geneesmiddelen garanderen en onverzekerde gezinnen meer gelegenheid bieden om een dekking te krijgen. Bush staat een tweepartijdige benadering voor op die onderwerpen, maar zijn voorstellen lijken eerder reactief dan gedreven door innerlijke hartstocht. Gores bekommernis om de sociale zekerheid is bovendien diepgeworteld en verantwoordelijker. Zijn voorstel van een aanvulling van het systeem met een persoonlijke investering in pensioensparen is veel beter dan het plan van Bush om een gedeelte van het systeem te privatiseren. De gouverneur wil geld uit de kas van de sociale zekerheid trekken op een moment dat zowel oudere als jongere belastingbetalers een duurzame oplossing willen om de solvabiliteit van het systeem te garanderen.

Al vanaf zijn debuut in Washington meer dan twintig jaar geleden streeft Gore ernaar zich de fijne kneepjes van wapenbeheersing en buitenlandse politiek meester te maken. Hij brak met zijn partij om de oorlog tegen Irak in '91 te verdedigen. Hij was een voorstander van militaire troepen in de Balkan en ook nu pleit hij voor een meer gespierde aanpak in de inzet van de Amerikaanse troepen ter bescherming van de nationale veiligheidsbelangen en het voorkomen van buitenlandse genocideconflicten. We hebben onze bezorgdheid geuit dat Gore soms iets te graag aan machtsvertoon doet in het buitenland. Maar aan de andere kant dragen Bush' herhaaldelijke verwerpingen van de inzet van troepen voor het bewaren van de vrede en het opbouwen van een land niet bij tot een gerijpte visie op de nationale veiligheid. Hetzelfde geldt voor zijn belofte dat hij zal vertrouwen op zijn running mate, voormalig defensieminister Dick Cheney, en zijn waarschijnlijke minister van Buitenlandse Zaken, generaal in rust Colin Powell. Gore zal ook beroep doen op adviseurs, maar hij heeft geen oppas nodig. Hij begrijpt dat een Amerikaanse president die invloed wil uitoefenen op zijn bondgenoten moet leiden vanuit een koppositie. Hij heeft al oog in oog gestaan met wereldleiders. En terwijl Bush een nogal enge definitie van nationale veiligheid hanteert, was Gore een van de bepalende factoren bij de herdefiniëring van een nationale veiligheid die óók te maken heeft met kwesties als gezondheid, milieu en de beheersing van regionale conflicten die kunnen uitgroeien tot een bedreiging van de wereldvrede.

Gore heeft gezegd dat deze verkiezing een stemming is over het recht op abortus, evenals over onderwerpen als burgerlijke vrijheden, milieubescherming en de controle op het wapenbezit. Het is mogelijk dat de volgende president vijf rechters van het Hooggerechtshof mag kiezen, een keuze die een duurzame impact op het dagelijkse leven van de Amerikanen heeft. Een Hof met een meerderheid van conservatieve, door Bush aangestelde rechters kan de jurisprudentie van de zaak 'Roe versus Wade' tenietdoen en een doctrine invoeren waarbij milieubescherming uit federale handen valt en terechtkomt bij de staatsbevoegdheden. Ralph Nader en zijn aanhangers overdrijven niet als ze stellen dat er op milieuvlak niet echt een verschil is tussen beide kandidaten. Ze zijn oneerlijk, op het gevaarlijke af zelfs. Gore heeft een levenslange staat van dienst in de bescherming van de fundamentele rechten van vrouwen, minderheden en homo's, terwijl Bush nauwelijks één wapenfeit kan noemen. De vice-president was de drijvende kracht achter de milieusuccessen van deze regering. Hij begrijpt dat een federale regelgeving noodzakelijk is om bepaalde milieuopdrachten zoals het behoud van de Everglades uit te voeren en om Amerika een leidende rol te laten spelen in het bestrijden van de opwarming van de aarde. Bush is voorstander van een onrealistisch regime van onderhandeling met de industrie over lucht- en waterproblematiek en van lozing door oliemaatschappijen in kwetsbare gebieden.

De meeste Amerikanen weten dat Gore elke vergelijking met Bush op het gebied van ervaring en kennis wint. Toch voelen blijkbaar veel kiezers zich meer aangetrokken tot de persoonlijkheid van Bush en zijn ze in de verleiding om op hem te gokken. We hebben alle oog voor het verlangen naar iemand die naar hun gevoel niet op hen neerkijkt en naar een president die geen enkele connectie heeft met de uitspattingen van Clinton. Maar denk eraan dat het jaren geduurd heeft om de voorspoed van het land, de vooruitgang van het milieu en de bescherming van burgerrechten (...) op te bouwen. Ze kunnen in een oogwenk worden vernietigd door een plooibare en onervaren president die wordt gedreven door een sterk ideologisch Congres.

Gore heeft inderdaad de neiging tot paternalisme en overdrijving. Maar hij kan bogen op een loopbaan waarin hij veel heeft bereikt en die zonder overdrijving op zichzelf kan staan. Ondanks zijn onevenwichtige prestaties tijdens de debatten laat de inhoud van zijn campagne de afgelopen dagen zien hoe sterk hij het laatste jaar is gegroeid. Een stem voor hem is geen gok op onbekend potentieel. Wij steunen Albert Gore Jr. in de volle overtuiging dat hij evenzeer als Bush weer "eer en waardigheid" zal brengen in het Witte Huis, naast zijn extra verdienste van talent en overtuiging. Zijn ernstige doelgerichtheid, zijn bekommernis voor het Amerikaanse leiderschap in de wereld en zijn bezorgdheid voor de minder fortuinlijke leden van de Amerikaanse maatschappij doen ons geloven dat hij het land aan het begin van de 21ste eeuw zal leiden naar een creatief, productief en progressief tijdperk.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234