Woensdag 04/08/2021

Ajacied Thomas Vermaelen (20): vanavond in eerste topper tegen PSV, dinsdag in San Siro tegen inter

'Plots besta ik in België'

Midden in het gesprek dat we deze week met Thomas Vermaelen hadden, stapte de persverantwoordelijke van Ajax binnen. 'Kan ik jullie nog iets brengen om te drinken?' De mond van de jonge Belg ging open, maar pas toen de knappe blonde verschijning het zaaltje had verlaten, kwam er ook iets uit. 'Sorry, waar waren we ook weer over bezig?' Op en top gezond, Vermaelen. Bescheiden ook, maar vooral een steengoeie verdediger. 'Ik hou van de stijl van Nesta en Maldini. Hard werken, tackelen... de verdedigende taak die primeert op het aanvallende.' Meteen weten we ook waarom bondscoach Vandereycken zo gek is van deze jongen.

Kristof Windels

Zelfs om naar het toilet te gaan, heb je in de Amsterdamse ArenA een veiligheidsbadge nodig. Nergens kom je door zonder zo'n ding. Laat staan dat je onopgemerkt tot bij een speler geraakt. Nee, daarvoor moet je eerst een afspraak maken, om dan begeleid te worden naar een apart zaaltje waar de grootheden hun opwachting maken. Zo geschiedde het afgelopen woensdag ook toen De Morgen met Thomas Vermaelen wilde praten. Want ook al weet minstens de helft van Vlaanderen nog niet wie deze jongen is, bij Ajax is hij een grootheid. En die worden nu eenmaal afgeschermd. "Anders is het niet te doen", geeft de 20-jarige Antwerpenaar aan, druk gesolliciteerd als hij de laatste weken is. Ook door de Belgische media, en dat is nieuw. "Plots besta ik ook daar." Vermaelen staat op de drempel van een grote carrière, en dan wil iedereen met je praten.

Als we hem melden dat hij wel vrij belangrijk is geworden, klinkt het: "Tja, ik speel wel, ze zijn tevreden." Bescheiden. "Ik ben nog jong, dus het kan altijd beter. Ik maak ook nog mijn fouten." Dat laatste zien ze dan bij Ajax voorlopig door de vingers. Op dit moment is Vermaelen dan ook onmisbaar voor de Amsterdammers. Het is niet voor niets dat hij de laatste weken bijna wordt platgespoten met pijnstillers. Hij heeft last aan de rechterenkel, maar de tijd om dat rustig te laten genezen heeft de man even niet. Dankzij de blessures van de voorname Ajaxverdedigers Grygera en Heitinga moet hij nu meer dan ooit aan de bak. En hij doet het bijzonder 'aardig', zoals dat daar heet. "Het gaat inderdaad snel. Trainer Danny Blind heeft duidelijk veel vertrouwen in mij."

Een belangrijke factor om te slagen bij een (top)club. En iets waaraan het de andere Belgen die onlangs nog bij Ajax de revue passeerden, duidelijk ontbrak. Sonck, Soetaers en Van Damme moesten onlangs nog afdruipen bij de Amsterdamse topclub. De Mul werd dit jaar uitgeleend aan Vitesse. Hij krijgt allicht nog een tweede kans, maar voorlopig is het er dus ook nog niet uitgekomen. Vermaelen: "Je moet mij niet vragen hoe dat komt. Ik weet ook niet hoe het precies allemaal in elkaar zat. Misschien hebben ze ook het geluk niet gehad dat ik nu ken. Van Wesley bijvoorbeeld weet ik nog dat hij zware concurrentie had. Zlatan Ibrahimovic is geen sukkelaar, hé."

Sonck was in zijn Ajaxtijd wel nooit zo populair als Vermaelen vandaag is. Iedereen bij Ajax spreekt met lof over de jonge Belg: trainers, journalisten, ploegmakkers... "Als ik ergens aankom, dan probeer ik me aan te passen. Ik zal niet snel met iemand botsen. Ik ben heel rustig, en geen ruziestoker. Populair zijn is voor mij niet het belangrijkste. Publiciteit kan mij gestolen worden."

Zijn bescheidenheid siert hem, en wordt ook 'hartstikke' geapprecieerd. In Nederland zijn ze voetballers gewoon die al eens hard durven roepen - meer zonder reden dan met - maar daar zal Vermaelen zich naar eigen zeggen niet toe laten verleiden. "Bescheidenheid is een mooie gave. Buiten het veld moet je daar trots op zijn. Als je te snel begint te roepen, snij je in je eigen vel. Op het veld is dat helemaal iets anders, daar moet je je mannetje wel staan."

Vermaelen weet ondertussen als de beste hoe het er aan toegaat in het Nederlandse voetbal, en dan vooral bij Ajax. "Ik ben opgegroeid in dit huis. Bij de jeugd gaat het er allemaal veel rustiger aan toe. Niet dat het bij 'het eerste' elke dag stormt. Van buitenaf lijkt dat misschien wel zo, alles lijkt hier in beweging te zijn, maar het kan hier bij Ajax ook echt wel rustig zijn. Het is wel gedisciplineerd en streng, maar je hebt toch je vrijheid."

Deze Belg zal het wel weten, hij zit al vijf jaar bij de Amsterdamse club. Op zijn vijftiende werd hij er voor het eerst uitgenodigd op een stage, een paar weken later was alles geregeld. "Toen ik de eerste keer hoorde dat Ajax geïnteresseerd was, was ik meteen verkocht. Ik had amper met iemand van de club gepraat. Mijn ouders zijn toen wel even op de rem gaan staan. 'Je studies, jongen', zeiden ze dan. Wat kon mij dat schelen."

Op dat moment voetbalde Vermaelen al tien jaar bij GBA. Hij groeide op in Stabroek, een polderdorp in Noord-Antwerpen. Zijn ouders hadden (en hebben nog steeds) een loodgietersbedrijf. Helpen in de zaak heeft Thomas nooit gedaan. "Geen tijd", heet het. "Eerst door school, later door het voetbal."

Meer nog dan Thomas zelf was zijn twee jaar oudere broer Wouter voorbestemd om een profvoetballer te worden. "Hij was veel beter dan ik toen we nog jong waren. Een echt goeie verdediger. Een linksback. Hij kreeg echter niet altijd het vertrouwen van zijn trainers, en liep onderweg ook nog eens een kraakbeenletsel aan de knie op. Hij gaat nu volop voor zijn studies. Communicatiewetenschappen. Hij kan journalist worden, maar ik denk niet dat hij dat ziet zitten (lacht zich een kriek). Nee, het is niet echt zijn richting. Ik denk dat hij in de reclamewereld zal gaan. Verstandig van hem."

Bij zijn komst naar Ajax werd Vermaelen in een gastgezin gedropt. In Amstelveen. "Heel ingrijpend, al voelde ik me snel thuis. Maar goed ook, want ik had al snel een heel druk leven. Opstaan om zeven uur, naar school, training om halfdrie, erna studie om het schoolwerk in te halen... Rond halfacht werden we dan met een busje naar huis gevoerd. Ik kan je verzekeren: ik was blij als ik om halftien in mijn bed kon. Pompaf."

De jeugdopleiding van Ajax is tot ver over de grens bekend. Vermaelen: "Deze hele organisatie heeft echt indruk op mij gemaakt. Alles was hier geregeld. En als ik zeg alles, dan bedoel ik ook alles." Wie in de Ajaxschool terechtkomt, is voorbestemd om topvoetballer te worden en daar zullen ze dan ook alles aan doen. De beste coaches, de beste studiebegeleiding... Alles om hun toptalenten klaar te stomen voor Ajax 1.

Het debuut van Vermaelen kwam er half februari 2004, in Volendam. Een kortstondig avontuur. Vermaelen kwam nadien niet meer aan de bak en werd vorig seizoen zelfs uitgeleend aan RKC. De twijfels groeiden. "Op mijn leeftijd is het belangrijk dat ik blijf spelen. Toen ik van RKC kwam, had ik het begin dit seizoen ook moeilijk. Ik vroeg me af: wat doe ik hier nog? Kan ik niet beter elders gaan waar ik kan spelen? Ik ben echter nooit beginnen roepen."

Zijn geduld werd beloond. Eind september vorig jaar, tegen Roda JC. Een basisplek, die hij vervolgens in nog zestien andere competitiematchen wist af te dwingen, plus vier Champions League duels. Twee keer tegen Arsenal, één keer tegen Sparta Praag, één keer Inter. Vermaelen stond zo oog in oog met Henry en Adriano. "Ongelooflijke voetballers, maar ik ben er wel nooit bang voor geweest. Vooraf denk je wel even na bij al die namen, maar tijdens de wedstrijd houdt het me niet meer bezig."

Een droom was het, vooral voor Vermaelen. Een andere voetballer droomt van fantastische goals op het hoogste niveau, maar bij de jonge Belg is dat toch enigszins anders. Verdedigen, dat is niet alleen zijn stiel maar ook zijn grote liefde. "Ik doe dat wel graag, zo eens hard tackelen." Zo stevig gebouwd is Vermaelen nu echter ook niet. Geen Van Buytenpostuur. "Wat een imposante kerel. Als je die tegen je krijgt als spits, dan moet je toch bang worden." Jammer, maar helaas: Vermaelen is bijna twintig centimeter kleiner. "Ik weet het", lacht hij zichzelf uit. "Ik ben er volop mee bezig. Het is al heel wat verbeterd. Toen ik bij GBA vertrokken ben, zag je me met moeite lopen. Ik was misschien half zo breed als vandaag."

Alles wil Vermaelen eraan doen om in de voetsporen te treden van zijn grote idolen. Daarbij één Belg, Philippe Albert, en een pak Italiaanse verdedigers. "Ik hou van die mannen hun stijl. Nesta, Maldini. Geweldige voetballers. Hard werken, tackelen... de verdedigende taak die primeert op het aanvallende. Dat vind je alleen in Italië. Fantastisch."

Geen wonder dat bondscoach René Vandereycken zo gek is van deze jongen. Hij riep hem dan ook op voor zijn 'maideninterland' tegen Luxemburg, en was achteraf ook vol lof over de jonge verdediger. Vermaelen heeft duidelijk genoten van de vierdaagse met de nationale ploeg. "Het smaakt alleszins naar meer. Ik had het heel erg naar mijn zin en had ook een heel goed contact met de bondscoach. Wat er ook gezegd wordt over Vandereycken - dat hij een moeilijk mens zou zijn -, daar heb ik absoluut niets van gemerkt. Integendeel zelfs. Ik vond hem heel spontaan. Ik heb ook individueel met hem gesproken: heel open, eerlijk. Hij vroeg ook wat ik vond van een driemansverdediging tegen Luxemburg. Nee echt, ik heb een goed gevoel bij de nationale ploeg. Bij de hele groep. Het ziet er goed uit voor de toekomst. Ik zie niet in waarom we ons niet kunnen kwalificeren voor het komende EK. We moeten er zeker in geloven."

Het scheelde niet veel - bitter weinig zelfs - of Vermaelen had deze zomer ook zijn eerste stappen kunnen zetten op een groot internationaal toernooi: het EK voor beloften. In november verspeelden de beloften hun riante uitgangspositie in het barrageduel tegen Oekraïne: na 3-2-winst in de heenmatch stond in Lokeren twintig minuten voor tijd nog 1-0. De kwalificatie was binnen, maar het werd nog 1-3. "Ik heb het er een week toch serieus moeilijk mee gehad", herinnert Vermaelen zich. "Een gemiste kans. Zo'n EK voor beloften is toch heel belangrijk. Het loopt daar vol met scouts. Om maar iets te zeggen."

De slotfase van de wedstrijd in Lokeren was zo onwezenlijk dat sommigen er zelfs de hand van de gokchinees Ye in zien. "Ik heb dat ook gehoord, maar ik kan dat echt niet geloven. Ik ben alleszins niet benaderd. Door niemand. Er is mij toen ook niets opgevallen... Pfff... Mocht ik echter de ploegmaat blijken van iemand die zich heeft laten omkopen, zou ik me heel bedrogen voelen. Ik moet toegeven dat ik momenteel blij ben dat ik in Nederland voetbal."

"Omdat de Belgische competitie er toch niet eerlijk uitziet", heet de eerste reden, maar er zijn er natuurlijk ook andere. "Als ik moet kiezen tussen bij Ajax spelen, of spelen bij Anderlecht, dan blijf ik hier." Vanwege het prestige, maar ook vanwege het stadion, de Champions League, de toppers... Vanavond wordt er nog zo eentje gespeeld: Ajax-PSV. De allereerste topper voor Vermaelen. De ArenA zal kolken, maar de Belg blijft rustig. "Ik denk niet na bij die vijftigduizend die daar in de tribune zitten. Het voelt net hetzelfde als op een amateurveld spelen."

Aan de overkant zal een andere Belg staan. Eentje waar Vermaelen fel naar opkijkt: Timmy Simons. "Bij de nationale ploeg heeft hij echt indruk op mij gemaakt. Ik zag het voor mijn neus gebeuren op het veld. Wat die allemaal dichtloopt, dat is ongelooflijk. Fantastische speler die elke ploeg kan gebruiken. Ook als mens is hij fantastisch."

Het wordt een hartelijke groet vanavond, op het gras van de ArenA. "Maar niet te hartelijk, want dat kan hier niet."

Kersvers Rode Duivel Vermaelen geniet als verdediger: 'Ik doe dat wel graag, zo eens hard tackelen'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234