Woensdag 02/12/2020

afscheidnemend netmanager Bettina Geysen over één jaar Eén

'FC De kampioenen heeft het eerste seizoen ontzettend onder vuur gelegen. Dat moest en zou van het scherm verdwijnen. Terwijl het nu een stukje erfgoed is''Op het Humorfestival in Knokke zag ik Urbanus optreden, toen ik zes, zeven jaar was. Zoveel jaren later heb ik hem een programma op E�n aangeboden''Ik weet dat we op ons SAM-verhaal erg veel kritiek hebben gekregen, maar dat vind ik flauw. Ik ben niet met een catechismus bezig'

'Ik heb nooit moeten knokken. Ik heb gewoon hard gewerkt'

'Over vijf jaar ben ik directeur televisie', verklaarde TV 1-omroepster Bettina Geysen zes jaar geleden in Humo. 'Daar moest eigenlijk (lacht) achter staan', zegt ze vandaag. Maar haar cv liegt er niet om. In 1999 werd ze programma-adviseur, drie jaar later schopte ze het tot netmanager van Canvas en Ketnet. Nog eens twee jaar later stond Geysen aan het hoofd van de grootste zender van Vlaanderen, die ze aan de grootse vernieuwingsoperatie 'Xi' onderwierp. De Morgen blikte met de first lady van de VRT terug op één jaar Eén. Door Els Maes en Armand Plottier

U komt uit een televisiedynastie.

"Absoluut. Met mijn vader (wijlen Jan Geysen, ooit directeur amusement bij de VRT, EMa/ArP) ben ik honderden keren naar televisieopnames komen kijken. Spel zonder grenzen, daar heb ik zeer fijne herinneringen aan. Net als aan het Humorfestival in Knokke, dat mijn vader organiseerde en waar ik Urbanus voor het eerst zag optreden, toen ik zes, zeven jaar was."

En diezelfde Urbanus hebt u zoveel jaren later een programma op Eén aangeboden.

"Ja, het is een vreemd gevoel als een van je medewerkers zegt 'jij hebt nog bij mij op schoot gezeten' (lacht)."

Erik Strieleman, ex-nethoofd van TV1, heeft u ooit de perfecte belichaming van de VRT genoemd. 'Ernstig, familiaal, en sociaal.' Bent u dat nog steeds?

"Dat denk ik wel, maar het profiel van de VRT is in de loop van die jaren natuurlijk verder geëvolueerd. Het ernstige, autoritaire imago van TV1 heeft enkele jaren geleden al plaats gemaakt voor meer speelsheid. Het mocht allemaal wat hipper, jonger, vinniger. Die aspecten zitten ook in mij: ik kan heel ernstig maar ook zacht of vrolijk zijn.

"De sociale missie die we sinds januari 2005 aan Eén hebben meegegeven, is iets dat mij persoonlijk typeert. Maar het is niet zo dat ik mijn persoonlijkheid weerspiegel in het profiel van het tv-net dat ik leid. Als dat zo was zouden Eén, Canvas en Ketnet allemaal heel erg op elkaar lijken, want die heb ik allemaal wel eens onder handen genomen."

Vergissen we ons als de restyling naar Eén vooral een imagocampage was? Verschilt de programmering op Eén wezenlijk van TV1?

"Er loopt een aantal producties op Eén die vroeger op TV1 ondenkbaar waren. Het grote Xi-project, dat de vernieuwing van Eén heeft voorbereid, was gebaseerd op grootschalig en grondig trendonderzoek. Toen wij voor het eerst spraken over 'sociale cohesie' en de 'constructieve tijdsgeest', werden we weggehoond en uitgelachen. Dat was de tijd van de grote failissementen: Renault, Sabena, crisis. Maar als ik nu rondkijk, zie ik dat ons aanvoelen juist was. Kijk naar initiatieven zoals de Rode Knoop en de Boodschap zonder Naam, of naar de opgang van het verenigingsleven.

"Ik weet dat we op ons SAM-verhaal erg veel kritiek hebben gekregen, maar dat vind ik flauw. Ik ben niet met een catechismus bezig. Mijn taak is om op te pikken wat er leeft in de samenleving. Het succes van Het leven zoals het is: de Marollen in prime-time, dat sterkt me in het vertrouwen dat we de goede weg zijn ingeslagen. Idem voor docureeksen als The Believers en Dik voor mekaar. Vier jaar geleden waren die programma's niet mogelijk geweest.

Kan u ons als trendwatcher even een blik in uw glazen bol gunnen en vertellen waar we binnen drie jaar mee bezig zullen zijn?

"Vanaf 1 februari word ik directeur nieuwe media bij de VRT, dus kijk ik op dit moment vooral naar evoluties op het technologische vlak. Het vervagen van de grenzen van verschillende media, tv, computer, telefonie, dat boeit me.

"Een van de tendensen die wij ook hebben opgepikt tijdens het Xi-onderzoek was de hernieuwde interesse voor onze roots en onze geschiedenis, en dus ook voor onze Vlaamse identiteit. Uit angst om in een bruin-zwart verdomhoekje gestopt te worden werd dat thema lange tijd gemeden, maar ik denk dat het tijd wordt om dat taboe te doorbreken. Wij durven nu heel bewust en heel expliciet een programma te profileren als Vlaams, zoals het nieuwe muziekprogramma, Zo is er maar Eén. De hedendaagse Vlaams-culturele identiteit is modern en multicultureel. Ik kan het weten, ik zat op school als enige blanke in een concentratieschool in de Plantin en Moretuslei in Antwerpen. Brahim kan wat mij betreft ons land perfect vertegenwoordigen op Eurosong."

Tony Mary sprak in zijn nieuwjaarsspeech over de openbare omroep als behoeder van de Vlaamse cultuur, als tegenwicht voor het VS-televisiegeweld van de commerciële omroepen.

"Na de lancering van Eén hebben we in anderhalf jaar tijd 29 eigen formats voortgebracht. Een commerciële omroep zal eerder op safe spelen, door aan een buitenlandse format een regionaal tintje toe te voegen. Onze producties vertrekken van wat heel specifiek eigen is aan 'ons'. Woes- tijnvis, dat is 'van ons, van hier'. Wat er in Thuis gebeurt, dat is duidelijk 'van hier'."

En wat in Familie op VTM gebeurt niet?

"Nee. Ik denk dat er een heel groot verschil is. Dat zie je meteen. Het decor van Thuis bestaat niet uit bordkarton en is levensechter, maar ook de personages en de gebeurtenissen vinden hun voedingsbodem in het echte leven: drugs, nieuw samengestelde gezinnen, actieve senioren. Ook dat is een deel van het Xi-vernieuwingsproject: we hebben de maatschappelijke diversiteit van het echte leven in Thuis binnengebracht. Die thema's zijn niet zo evident voor een dagelijkse soap. Het gaat verder dan een verhaaltje van 'wie houdt er nu van wie'."

In 1998 zei Wim Vanseveren, toen nethoofd van TV1: 'Een programma als Goedele zou nooit kunnen op de openbare omroep. Vanwege de excessen.' Is de kloof tussen Eén en VTM de voorbije jaren kleiner geworden?

"Heeft hij dat gezegd? Dat moet je waarschijnlijk in de context van toen zien. Goedele is een knappe madam met veel engagement, die zeker een plaats zou kunnen hebben bij de openbare omroep. Ik heb net nog haar Vaginaboek gekocht. Mijn dochter leest daar in mee en dat vind ik prachtig."

U bent vast wel blij dat Jan Segers in de Medialaan aan het roer zit. Jan Verheyen kwam met zijn programmering veel meer in jullie vaarwater terecht.

"Bij VTM wordt nu weer duidelijk voor een commerciële koers gekozen, en ik denk dat in een gezond mediabestel een evenwicht nodig is tussen openbare en commerciële televisie, met elk hun eigen wetmatigheden. Segers is een degelijke en bekwame programmamaker, maar een netmanager is iets helemaal anders. Pas over een jaar of twee zullen we zijn resultaten kunnen beoordelen."

Waarom is het eigenlijk zo moeilijk om een goede opvolger voor u te vinden? Welke kwaliteiten moet hij/zij hebben?

"Je moet iets van media kennen, en van marketing en marktonderzoek. Je hebt een visie op langetermijn nodig, maar flexibel genoeg zijn om op korte termijn snel beslissingen te nemen. Je moet managementcapaciteiten hebben: ik ben als nethoofd verantwoordelijk voor enkele honderden medewerkers en een miljoenenbudget. En vooral: je moet goed met mensen kunnen omgaan. De tv-wereld is een creatieve maar erg kritische omgeving met veel ego's."

Iedereen heeft een mening over Eén. Vindt u het moeilijk om kritiek in de pers te slikken?

"Ik vind dat erg als het onterechte kritiek is. Als nieuwe programma's worden afgerekend op hun eerste afleveringen, zoals dat gebeurd is met De Thuisploeg met Rob Vanoudenhoven, Als 't maar beweegt van Stany en Peter, Geen reden tot paniek van Bart Peeters... Die programma's moet je tijd geven om te groeien. FC De Kampioenen, dat destijds nog door mijn vader is opgestart, heeft het eerste seizoen ontzettend onder vuur gelegen. Dat moest en zou van het scherm verdwijnen. Terwijl het nu een stukje erfgoed is geworden.

"Met sommige kritiek ben ik het wel eens. Wat ik absoluut mis, is een vernieuwende, spraakmakende show voor de zondagavond. De mensen die tien jaar geleden Morgen maandag en Het huis van wantrouwen hebben gemaakt willen nu wat ernstiger dingen doen. Maar er staat niet meteen een jonge lading programmamakers klaar. Het is wachten tot het jonge broertje van Tom Lenaerts opduikt."

Wordt u vaak persoonlijk aangesproken over de programmering van Eén? Zoiets als: 'Mevrouw Geysen, wanneer komt er nu een boekenprogramma?'

"Dat gebeurt regelmatig. Velen zien de openbare televisie als een hefboom voor hun zaak. Maar het is niet onze taak om meer mensen aan het lezen te krijgen, of meer mensen naar de theaterzalen te sturen. Het is wel onze opdracht ervoor te zorgen dat mensen weten wat het aanbod is, zodat ze actief kunnen deelnemen aan het culturele, sportieve, sociale leven.

"Ik stem mijn beleid niet af op de vrouw van de bakker, maar ook niet op wat in de pers verschijnt. Als ik daarop zou afgaan, dan zijn er maar bar weinig goede programma's op het scherm. Maar onze uitstekende kijkcijfers en waarderingscijfers spreken dat tegen."

In uw eerste interview, bij uw aantreden als omroepster, zei u: 'Ik heb nooit moeten knokken voor mijn carrière.' Is dat nog steeds zo?

"Ik heb nooit moeten knokken voor mijn carrière of om één of andere functie te krijgen, maar ik heb wel enorm hard geknokt om van elke opdracht een succes te maken, vaak tegen de stroom in. Ik heb in elke job gewoon ontzettend hard gewerkt. Bij Radio 2 Omroep Antwerpen, toen ik in shifts werkte, begon ik soms om 4 uur 's ochtends, terwijl ik thuis kleine kindjes had.

"Onlangs werd ik nog benaderd door een headhunter voor een internationale functie, maar voorlopig is dat praktisch niet realiseerbaar. Ik heb een dochter van veertien en een zoon van elf. Maar het buitenland lokt. Wat wij hier bij de VRT in een zeer concurrentiële omgeving hebben bereikt, dat is in onze buurlanden niet onopgemerkt voorbijgegaan. Bij de BBC kijkt men met interesse naar wat wij hier doen, vooral naar Ketnet. We beseffen hier niet voldoende hoe goed we eigenlijk bezig zijn."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234