Donderdag 28/10/2021

Afrekening op zijn Indiaas

Rajesh Shah had in de Antwerpse diamantwijk niet zo'n beste reputatie. Hij betaalde zijn facturen zelden of nooit, of pas op het moment dat enkele kleerkasten in zijn kantoor opdoken. Deze week kwam vanuit het Indiase Bombay het bericht over hoe het afliep met de 40-jarige diamantair. Een reconstructie door Anne de Graaf.

Als Mahendrabhai Gandhi (49) eind mei de tank volgooit bij de benzinepomp aan het Berchemse Holiday Inn Crown Plaza, parkeert er vlakbij nog een andere wagen: een beige Mercedes coupé met gefumeerde ruiten. De Indiase diamantair kent de inzittenden, maar hij ziet ze niet. Indiërs vallen niet op: het pompstation is sowieso een kosmopoliete trekpleister, zeker voor diamantairs, die in de winkel een tussenstop maken op weg naar de dure villa's in de Nachtegaalwijk.

Mahendrabhai Gandhi is zich van geen kwaad bewust. Hij vervolgt het traject naar zijn bedrijf en rijdt naar zijn flat in Antwerpen. Maar de Mercedes blijft hem volgen. Tot de tengere chauffeur het zakengezelschap precies afzet waar het wezen moet: bij Gandhi's schoonbroer Rajesh Shah (40), gedelegeerd bestuurder van diamantzaak Sony Diams op de Belgiëlei 81.

Rajesh Shah, zo gaat het gerucht in de diamantwijk, is een onverbeterlijke dief. De Indiër met de minisnor bestelt partijen ruwe diamant in India maar betaalt daar nooit voor. Hij zit daardoor opgezadeld met een schuld van maar liefst 58 miljoen euro, bij circa honderd leveranciers in de Indiase stad Bombay. Allemaal leverden ze in plastic zakjes de ongepolijste stenen uit de deelstaat Gujarat aan de firma Sony Diam. Shah verkoopt de goederen, strijkt vette winst op, maar vergoedt geen van zijn leveranciers. "Vergeten", maakt hij zich er altijd vanaf via een e-mailtje of een fax.

Shame on you Shah. In de Schup- en de Rijfstraat, het hart van het Antwerpse diamantkwartier, prikken gedupeerden eind mei zijn naam op het 'schandbord' in de diamantbeurs, naast de identiteiten van andere malafide handelaars. Tegelijk is ook de roddelstroom volop op gang gekomen. "Is dit dezelfde Shah als de organisator van het sprookjeshuwelijk, eind vorig jaar in de Nekkerhal?", vraagt men zich af. "Niet moeilijk op die manier..."

"Nee, dit is niet dezelfde", reageert Ramesh Mehta in de Vestingstraat. "Rajesh Shah is geen familie van Vijay. Shah is bij ons een naam zoals Janssens en Peeters. We kenden Rajesh enkel van zien. Hij was op dat feest aanwezig. Maar wie was daar niet?"

Rajesh Shah - niet Vijay dus - kan zich eind mei niet meer vertonen in de Pelikaanstraat en duikt onder in zijn flat. Op de gespecialiseerde kliklijnen op het internet wordt de schuldenaar nu door diamantairs gelyncht; steeds gruwelijker naarmate het geld niet toekomt op de rekeningen van de leveranciers in India. 'We zullen hem krijgen, de smeerlap. Hij is zijn rommel wellicht vrolijk aan het verkopen aan Al Qaeda', staat in juni op rapaport, de website waarop de sector frauderende collega's met naam en - als dat even kan - adres vermeldt. 'Hij krijgt zijn verdiende loon wel, zijn afgehakte kop wordt ons nog op een bord geserveerd. Wacht maar af.'

Begin juni is ook het geduld van het observatieteam in de beige Mercedes op. De uit Bombay afkomstige schuldeisers parkeren op de berm van de Belgiëlei, nabij de zetel van Sony Diams. Ze spuwen en slaan met vuisten op tafel in het kantoor. Er vallen keiharde woorden, maar de kleine Shah heeft - alweer - een compromis in petto: hij vist 10.000 dollar uit zijn bureaulade en verdeelt ze als Sinterklaas onder de schuldeisers.

De heren gaan kalm buiten, maar het is slechts schijn: op het voetpad op de Belgiëlei wordt die ochtend, over de telefoon, Shah's doodsvonnis getekend. Er zijn in Bombay nog 75 wachtende schuldeisers na hen. Na de aalmoes van deze ochtend is bewezen dat Shah echt denkt dat hij onaantastbaar is. Hij lacht zijn crediteurs uit. Een voor een.

Het milieu beslist dan maar zelf met Shah af te rekenen, bij voorkeur in India. Een thuismatch. De vraag rijst alleen hoe shameless Shah naar Bombay kan worden gelokt. De Indiër kent de gevaren ook wel en hoedt er zich begrijpelijkerwijs voor om terug te keren naar zijn land. Die afstand lijkt hem - voorlopig - te beschermen tegen een offensief van zijn schuldeisers.

Maar er is een zwakke schakel: een vrouw. Tot ongenoegen van zijn in Antwerpen wonende familie heeft Shah sinds jaren een maîtresse in Bombay. Ze is mooi, ze woont alleen en ze heet Shaturvedi. Shaturvedi komt tussen 2000 en 2003 maar liefst vijf keer over naar de Scheldestad, telkens op kosten van Sony Diams, dat de clandestiene bezoeken sponsort.

Sinds de financiële regeling in zijn kantoor met de mannen van de Mercedes in Antwerpen durft Shah het weer aan om naar haar toe te gaan. De liefde wint het van de angst. Shah is verdoofd, relaxed, ongeacht de schulden die overal openstaan in Bombay. Hij begeeft zich toch maar in het hol van de leeuw en vertrekt naar India. Uit voorzorg stuurt Shah eerst wel zwager Gandhi voorop, als verkenner.

Die verwittigt Shah onmiddellijk na zijn aankomst in de havenstad: "Ik denk dat je beter wegblijft uit Bombay. De affaire is hier niet bekoeld. Integendeel, de schuldeisers hebben het nu op mij en mijn zoon Chirag gemunt. Als wij niet betalen, dan moeten we zeggen welke huizen je hier allemaal bezit. Ze willen elke roepie terug. Alles. Blijf in godsnaam ginds, ik smeek je".

De stemming in India wordt met de dag grimmiger. Uiteindelijk worden ook de zwager en diens zoon het slachtoffer van de doodsbedreigingen. De telefoon rinkelt, 's nachts, overdag, op de gsm en op de vaste post in hun residentie in de deftige villawijk van Bombay, Malabar Hill. De oproepers maken zich vaak kenbaar. Altijd gaat het om werknemers van Alpa Diamonds en Priyanka Jems, bij wie Shah blijkbaar de grootste financiële brokken heeft gemaakt.

Ziek van angst dienen ze uiteindelijk klacht in bij de politie. Maar het houdt niet op: ook Shah's vader wordt nu volop lastiggevallen. Op een bijeenkomst eind juni in Bombay wordt hij door 72 crediteurs gedwongen op te draaien voor de schuld van zijn zoon. "Ik heb niks te maken met Rajesh", verweert senior zich.

Zoonlief laat zich echter niet intimideren en komt toch naar Bombay, op 30 juli, om Shaturvedi te bezoeken. Geen overmoedige beslissing, zo blijkt. Hij kan zijn gang gaan, zijn vriendin en zijn tantes bezoeken. Hij heeft cadeaus en pralines bij zich. De tortelduiven worden gesignaleerd in de betere restaurants van de stad en in het Taj Mahal, het duurste hotel in Bombay.

Wat Shah niet weet, is dat de mannen van de beige Mercedes intussen in Bombay zijn aangekomen en hem opnieuw op de hielen zitten. Dit keer niet meer om te praten, maar om hem uit te schakelen. Zeker nu blijkt dat hij hun geld zomaar durft te verbrassen op vijandige bodem.

Dat gebeurt uiteindelijk medio juli: Shah wordt op klaarlichte dag op de oprit van zijn villa in de Bombayse wijk Dawhalgiri overmeesterd en met zijn aktetasje in de laadbak van een Lancer-jeep gepropt. Wekenlang slepen de daders Shah van het ene naar het andere adres, door de hitte, door de drukke stad. Even wordt overwogen om de zaak "af te handelen" in het Hira Hotel in de wijk Girgaum. Wanneer daar geen kamers meer vrij blijken te zijn, beslist men te verkassen naar Napean Sea, in een afgelegen flat nabij de diamantwijk.

Shah verdwijnt gedurende enkele weken van de aardbol, tot op 11 september de telefoon rinkelt bij Pradeep, de broer van Rajesh, tevens diens zakenbehartigaar in Bombay. Het is elf uur 's avonds. "Kom snel, ze zijn je broertje aan het vertimmeren, in de Phoenix-building", zegt een mannenstem. Klik. De hoorn valt in de haak. Pradeep springt in zijn auto maar arriveert te laat in Panchratna, de Pelikaanstraat van Bombay.

Op de tweede verdieping van de Phoenix-building treft hij zijn dode broer aan. Hij baadt in het bloed op het kamerbreed tapijt. Shah ligt in het kantoor van Priyanka Gems, bij een van de schuldeisers. Maar er is meer. Naast het lichaam liggen massa's bewijsstukken, alsof de daders er niets mee inzaten om te worden gevat. Een cricketbat, een moersleutel, een lederen riem, een zweep, sigarettenpeuken en een ijsemmer, bezaaid onder vingerafdrukken.

Broer Pradeep roept de politie erbij, die 's anderendaags Pareshbhai Mangokhiya (23) en twee anderen oppakt, allemaal werknemers van Priyanka Gems. Ze bekennen stuk voor stuk. Ze kunnen moeilijk anders: inmiddels zijn de vingerafdrukken van Rajesh teruggevonden in de Lancer-jeep, waarmee ze met hem rondzwierven.

Post-mortemonderzoek wijst uit dat de verdachten Shah's vingers hebben gebroken met de moersleutel, waarvan de schroef werd dichtgedraaid. Rajesh vertoont brandwonden ter hoogte van de pupillen, de oksels en de onderarmen en de knieholte. Hij blijkt uiteindelijk bezweken onder de cricketbat. Shah liep twee schedelbreuken op en heeft 30 wonden.

Politiecommissaris Satish Gaikwad in de Indiase krant Mid-Day: "We vermoeden dat er nog velen zich komen aangeven. Volgens de eerste arrestanten waren er vijftien daders present op de moord. Nu het hek van de dam is, zullen ook de anderen wel komen bekennen. Men is hier niet over beschaamd. Dit is een zaak van eer. Inmiddels weten we immers dat Shah bij honderd bedrijven in India en België in het krijt stond: Kunal Diamond, Navinchandra, Sheetal, Kiran exporters, Rajanikant, en... Zalpa Diamonds en Priyanka."

De commissaris kreeg dinsdag al gelijk: in de ochtend boden zich nog vier andere verdachten aan als daders van de afrekening. Manish Batuk Jeewani (24), Dinesh Jeewani (29), Suresh Popat Borda (29) en Vinod Patel (27) stapten het Lamington Road-politiekantoor binnen, als trotse uitvoerders van de ultieme afrekening.

Maandagmiddag om halfdrie werd Rajesh Shah in besloten kring gecremeerd, in het bijzijn van zijn vader Himmat Shah, nazaat van een van de oudste diamantairfamilies in Gujurat, de regio ten noorden van Bombay. Naar Indiase traditie stak de vader eerst de rechtervoet van zijn zoon aan op de cederhouten brandstapel, om te zien of die wel echt overleden was.

De agent: "Al was daar geen bewijs voor nodig. Ze propten ijsblokjes in zijn mond, plakten er een reep tape over en wachtten geduldig tot zijn hersenen bevroren waren."

De mannen in de beige Mercedes volgden Rajesh Shah eind mei al in Antwerpen. Het verhaal eindigde drieënhalve maand later in het Indiase Bombay: 'Ze propten ijsblokjes in zijn mond, plakten er een reep tape over en wachtten geduldig tot zijn hersenen bevroren waren'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234