Dinsdag 23/04/2019

Interview

Advocaat van Delphine Boël: “Het is echt game over voor Albert”

Delphine Boël verkreeg deze week dat koning Albert een DNA-test moet ondergaan om uit te maken dat hij haar biologische vader is. Beeld Photo News

Na een juridische veldslag van zeven jaar staat koning Albert met de rug tegen de muur: de Brusselse rechter legt hem een DNA-test op om voor eens en altijd uit te maken dat hij de biologische vader is van Delphine Boël. Haar advocaat Alain De Jonge is overtuigd van de goede afloop. ‘Desnoods laten we de Koninklijke Crypte in Laken openbreken.’

Alain De Jonge ontvangt ons in zijn kantoor in een anoniem handels­pand langs de Brusselse grote ring. In de witte, strakke vergaderzaal hangt moderne, abstracte kunst aan de muur – een hobby van De Jonge, zo blijkt, en onrechtstreeks ook de reden waarom hij advocaat werd van Delphine Boël. De Jonge, die zich bedient van een zwierige taal en een dandyesk voorkomen, is ingewijd in de Brusselse beau monde. Met gemak gooit de advocaat zijn toga af om een galerie te bezoeken of te gaan eten in wat hij een ‘business­club’ noemt.

Alain De Jonge: ‘Ik ben hier niet lichtzinnig aan begonnen. Dit is geen handels­conflict waarbij een vennootschap een huurder uit haar pand wil. Je valt de koning aan.’ Beeld Bob Van Mol

Maar de boog moet nog even gespannen blijven. Het arrest van het hof van beroep, dat koning Albert verplicht tot een DNA-test, moet binnen de drie maanden worden uitgevoerd. “Het hof heeft een DNA-deskundige van het Erasmus­ziekenhuis in Anderlecht aangesteld. Zij zal de expertise inleiden en bij koning Albert een staal met wang­slijm afnemen”, aldus De Jonge. “Dat is geen aangename procedure, maar het doet geen pijn. De resultaten gaan in een verzegelde envelop naar het laboratorium en de expert zal op basis van de resultaten verslag uitbrengen aan het hof.”

“Hetzelfde hebben we in 2013 gedaan met Jacques Boël, op zijn verzoek, wat mij verbaasde. ’s Ochtends is hij bij de expert langs­gegaan, in de namiddag hebben Delphine en haar moeder, Sybille de Selys Longchamps, dat gedaan.”

Hoe waarschijnlijk acht u het dat koning Albert zal toestemmen in een DNA-test?

Alain De Jonge: “Tja, hij heeft in het verleden al bewezen dat hij zich niets aantrekt van de rechterlijke macht. De rechtbank van eerste aanleg had gevraagd dat de partijen in persoon zouden verschijnen, maar zowel Jacques Boël als koning Albert zijn nooit gekomen.

“Albert kan nog een cassatie­beroep instellen, maar zolang het arrest van het hof van beroep niet verbroken is, kan de test plaatsvinden. Gebeurt dat niet, dan zegt de recht­spraak dat dat zo goed als een erkenning is van het vaderschap – waar uiteraard niemand nog aan twijfelt.”

En als het arrest definitief wordt?

“Dan zal Delphine in eerste instantie niet langer beschouwd worden als de dochter van Jacques Boël. Dat was trouwens het moeilijkste in deze zaak, de ontkenning van het vaderschap. Er waren twee obstakels: Delphine had dat voor haar 22ste verjaardag moeten vragen. Bovendien was er ‘bezit van staat’, wat door ons werd betwist. “Bezit van staat is een civiel-juridische term om aan te geven dat wanneer een kind de naam draagt van de vader, die vader bijdraagt tot de opvoeding van het kind én de maatschappij het kind beschouwt als het kind van de vader, er een familie­band is. In die omstandigheden is het niet evident om een vordering in te dienen tot ontkenning van het vaderschap, omdat de ouderwetse visie zegt dat je families moet beschermen.

“Het Grondwettelijk Hof heeft die twee obstakels in 2014 opzij­gezet, waarna de zaak terug­ging naar de rechtbank van eerste aanleg. Onder­tussen had een DNA-test uitgewezen dat Jacques en Delphine Boël biologisch niet verwant zijn. Maar de rechtbank oordeelde dat de biologische waarheid niet opweegt tegen het feit dat Jacques Boël zich altijd heeft gedragen als de vader van Delphine. En dus bleef hij haar vader.”

Bizar.

“U zegt het. Wij hebben die stelling altijd betwist, want Boël heeft nooit naar zijn dochter omgekeken. Ze hebben nooit samen­gewoond en na de breuk tussen Sybille en prins Albert eind jaren 70 is Delphine met haar moeder vertrokken naar het Verenigd Koninkrijk, waar Sybille in een soort van zelf­opgelegde ballingschap is gegaan om de monarchie te beschermen. Sybille was niet akkoord met de voorwaarden die de regering en koning Boudewijn haar wilden opleggen bij de scheiding tussen Albert en Paola en het daaropvolgende huwelijk tussen haar en Albert. De toenmalige prins moest afstand doen van zijn rechten op de troon, terwijl Sybille de kinderen van Albert niet mocht zien. Dat vond ze te zwaar.

Alain de Jonge: ‘Op het moment van de bevalling was Albert in de buurt: hij reed zenuwachtig rondjes rond het Terkamerenbos. Nadien heeft hij ook bloemen laten afleveren.’ Beeld RV

“In Londen heeft Sybille een man (de rijke weduwnaar Michael-Anthony Rathmore Cayzer, red.) leren kennen, met wie ze getrouwd is en die in 1990 overleed. Jacques Boël had een echtscheiding steeds geweigerd – ça ne se fait pas in adellijke kringen – maar uiteindelijk stemde hij toch toe, op voorwaarde dat Sybille erkende dat zij de schuldige partij was – het was nog het tijdperk van echtscheiding door schuld. Jacques Boël kreeg bezoekrecht voor zijn kind, maar daarvoor moest Delphine vanuit het Verenigd Koninkrijk naar België komen. Haar vader kreeg ze echter nooit te zien. Het bezoekrecht werd uitgeoefend in de keuken, met de meid.

“Er was geen band tussen Delphine en haar wettelijke vader, maar wel met Albert. Zij noemde de minnaar van haar moeder ‘papillon’ (dat Albert haar biologische vader was, kwam Delphine pas op haar achttiende te weten, red.). Na de breuk tussen Albert en Sybille hebben ze elkaar nog regelmatig gezien: Albert ging speciaal naar Londen om Delphine te bezoeken. Vanuit het paleis in Laken liep er zelfs een rechtstreekse telefoonlijn naar Londen. Maar in 2001, twee jaar nadat Mario Danneels in zijn boek over Paola het bestaan van Delphine wereldkundig had gemaakt, is het contact abrupt verbroken.”

Als Delphine erkend wordt als de dochter van Albert, wordt zij dan prinses? Krijgt ze een dotatie?

“Dat heb ik nog niet onderzocht. Het is ook nooit een bezorgdheid geweest van Delphine. De beweeg­reden van haar vordering is puur identitair: ze wil op papier weten wie haar vader is. In de feiten weet ze het uiteraard. De relatie tussen Sybille en Albert heeft achttien jaar geduurd, ze hebben zelfs samen­gewoond in Knokke, zij het niet officieel. Delphine is het beu dat ze beschouwd wordt als de ‘vermoedelijke, onwettige’ dochter van Albert. Ze wil af van dat stigma.”

Delphine is daar extreem volhardend in, ze voert deze strijd al jaren. Typeert dat haar karakter?

“Het is een lang proces geweest. Mijn eerste brief aan de koning waarin ik vroeg Delphine te erkennen, dateert van november 2011. Een tijdje daarvoor had ik Delphine ontmoet, tijdens een etentje bij mijn buren in Elsene, die thuis zijn in de kunst­wereld. Daar vertelden zij en haar man over de erkenning die Delphine miste.

“Maar ik ben een zaken­advocaat, mijn specialisatie is onder­nemings­recht. Ik heb me in het familie­recht verdiept en stootte op een interessante zaak, het arrest-Marx voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Dat gaat over een Antwerpse oud-journaliste die in de jaren 70 een bewust ongehuwde moeder werd. In die tijd moest je als ‘bom­moeder’ een mannelijke voogd aanstellen, wat die vrouw onzin vond. Ze is daarvoor naar de rechtbank getrokken, tot het Europees mensen­rechten­hof toe dus, dat haar gelijk heeft gegeven.

“Dat is trouwens de basis geweest voor een wijziging van het familie­recht: sindsdien hebben kinderen die buiten het huwelijk worden geboren evenveel rechten als kinderen die binnen het huwelijk zijn geboren. Ik dacht dat ik voor de rechter slechts met de zaak-Marx hoefde te schermen en dat het dan in de sacoche was (lacht). Het is iets ingewikkelder gebleken.”

Delphine zit nu zonder vader: Jacques Boël wil geen contact meer met haar en Albert weigert haar te erkennen. Hoe gaat ze daarmee om?

“Ze heeft het daar moeilijk mee. Maar net dat was mijn argument om een rechtszaak te beginnen: eigenlijk heeft ze geen vader. Delphine heeft niets te verliezen. Voor haar is het een emotionele aangelegenheid, maar ook mij raakt het persoonlijk. Ik ben hier niet lichtzinnig aan begonnen. Dit is geen handels­conflict waarbij een vennootschap een huurder uit haar pand wil, je valt de koning aan.

“Tussen de eerste ingebreke­stelling in 2011 en de vordering voor de rechtbank van eerste aanleg in 2013 heeft het hof de gelegenheid gehad om met een deftige, minnelijke regeling op de proppen te komen. Ik ga niet zeggen wat men mij toen heeft voorgesteld, dat mag ik niet. Maar het was onacceptabel. Vanaf toen waren we wel verplicht een procedure op te starten.”

Doet Delphine dit voor het geld?

“Helemaal niet. Als ze geldgewin wilde, dan had ze een Boël moeten blijven (het fortuin van de familie Boël wordt op zo’n 1,6 miljard euro geschat, red.).”

Jacques Boël heeft haar toch onterfd?

“Nee. Hij heeft alleen gezegd dat ze na zijn dood niets zal vinden. Maar er is sowieso een reservatair erfdeel en er zijn advocaten die gespecialiseerd zijn in het opsporen van familie­vermogens. (lacht) Ik zou alleszins niet neen zeggen tegen de helft van het Boël-fortuin.

Le Soir Magazine heeft ooit geschreven dat Delphine deel uitmaakt van een van de rijkste families van het land, maar met dat vermogen heeft ze totaal niets te maken. Na dat artikel was ze bang dat haar kinderen ontvoerd zouden worden voor losgeld, dus ze heeft dat laten recht­zetten. Daardoor is de indruk ontstaan dat Jacques Boël haar onterfd heeft, maar dat klopt niet.”

Bij een positieve DNA-test maakt Delphine aanspraak op een achtste deel van de erfenis van koning Albert. Ook niet mis.

“Ik heb geen idee wat de koninklijke familie bezit. Maar daar hebben we het niet voor gedaan.”

Komt ze in aanmerking voor de troon?

“Die ambitie heeft ze niet. De koninklijke familie is heel katholiek, de kinderen van Albert hebben allemaal vier of vijf kinderen. Die zouden al allemaal samen moeten omkomen tijdens een vliegtuigcrash of een terroristische aanval, voor Delphine koningin kan worden – zij is de jongste van Alberts kinderen.”

Heeft Delphine contact met de rest van de Saksen-Coburgs?

“Recent niet, maar vroeger ging ze weleens lunchen met het gezin van Laurent.”

In hoeverre ziet ze zichzelf als een voorbeeld?

“O, dat vindt ze belangrijk. Delphine wil een voorbeeld zijn voor mensen die in dezelfde identitaire crisis verkeren. Ik ben blij voor haar dat de verjaring is opgeschoven, want 22 jaar is gewoon te jong. Je bent niet volwassen genoeg om de strijd aan te gaan, het duurt jaren voor je de moed hebt om eraan te beginnen. Je wordt ook telkens opnieuw verstoten.”

Haar hele bestaan, tot en met haar kunst, is gefocust op de schreeuw: erken me, zie mij staan.

“Dat is zo. De verdediging van koning Albert heeft dat niet geapprecieerd, ze vonden het een belediging voor de monarchie, terwijl Delphine nooit de intentie heeft gehad om het konings­huis te schaden. Ze is monarchist, haar moeder ook – zij is jonkvrouw, haar moeder barones. Delphine heeft geen politieke agenda.”

Waarom blijft Albert weigeren om zijn dochter te erkennen? Is het schaamte? Hypocrisie? Arrogantie?

“Koppigheid. Delphine heeft ooit aan kardinaal Danneels gevraagd om te bemiddelen tussen haar en koning Albert. Danneels heeft toen geantwoord dat als hij nog maar Delphines naam vermeldt, Albert begint te roepen dat hij er niets van moet weten. Koning Albert zegt wel dat hij een vrome katholiek is, maar blijkbaar deinst hij er niet voor terug om uit te vliegen tegen de kardinaal.”

Vreemd, want Albert heeft zich altijd een menselijke vorst getoond. Maar van dat beeld blijft niets meer over.

“Hij heeft een goed traject afgelegd als koning: hij was geliefd, toonde zich joviaal, minder houterig dan zijn broer. Maar hij heeft het volledig verpest voor zichzelf.”

Wordt dit een strijd tot de dood?

“Het is alleszins niet zonder reden dat ik een DNA-staal heb gevraagd als voorlopige maatregel: zowel koning Albert als Jacques Boël hebben al een zekere leeftijd. Het hof heeft mij daarin gevolgd, daarom is het zo snel gegaan. De wachttijd voor een zitting voor het hof van beroep bedraagt normaal twee tot drie jaar.

“Ik neem het op mij dat ik de eerste advocaat ben die een koning in functie heeft gedagvaard, maar ik heb geen ambitie om de eerste te zijn die de Koninklijke Crypte van Laken laat openbreken. Dat is luguber, je kunt zo’n DNA-test maar beter doen als de mensen nog leven.”

Staakt Delphine de strijd als Albert sterft?

“Ah nee, dan gaat het gewoon verder. Dan wordt de crypte opengebroken, inderdaad. De dood van Albert betekent niet het einde van de procedure: er kan een hervatting komen van de zaak tegenover de erfgenamen.”

De druk in deze zaak moet enorm zijn geweest. Bent u vanuit Laken benaderd?

“Nee. Ik heb nooit druk gevoeld vanuit het koninklijk hof. Maar er bestaat wel zoiets als ‘courtisanerie’: mensen handelen altijd vanuit het idee dat ze het hof moeten behagen. Toen de ING-bank op de Brusselse kleine ring, tegen­over het koninklijk paleis, een wedstrijd had uitgeschreven om een kunst­voorwerp aan de gevel te hangen tijdens verbouwingen, had Delphine zich kandidaat gesteld om dat kunstwerk te leveren. Haar voorstel was goed ontvangen, maar toch is ze uit de competitie gegooid omdat het kon worden gezien als een provocatie. Het is niet dat het hof dat gevraagd had, de bank dacht goed te doen.”

‘Albert zegt dat hij een vrome katholiek is, maar blijkbaar deinst hij er niet voor terug om uit te vliegen tegen de kardinaal.’ Beeld Bob Van Mol

Hoe noodzakelijk is een DNA-test om de biologische band tussen Delphine en koning Albert te bewijzen?

“Niet absoluut. Als Albert de test niet ondergaat, zal het hof van beroep op basis van vermoedens besluiten nemen. Er zijn foto’s en brieven die bewijzen dat zij zijn dochter is en er is de fysieke gelijkenis. De dochter van Delphine lijkt trouwens sprekend op koningin Astrid (de moeder van Albert, Boudewijn en Josephine-Charlotte, een vergelijking die Albert eerder al deed steigeren, red.).

“En op het moment van de bevalling was Albert in de buurt: hij reed zenuw­achtig rondjes rond het Terkamerenbos. Nadien heeft hij ook bloemen laten afleveren. Jacques Boël wist zelfs niet dat Sybille aan het bevallen was, ze had gelogen over haar datum van zwangerschap (Boël dacht dat zijn echtgenote nog maar zeven maanden ver was. Hij wist ook niet dat het kind niet van hem was, red.).”

Hoeveel kans geeft Delphine zichzelf op een goede afloop?

“Het is een technische materie en ze begrijpt het niet altijd – ’t is en blijft een artieste. Maar de moeilijkste horde is genomen: Jacques Boël is niet haar vader. Vergeleken daarmee moet de erkenning door Albert een kwestie zijn van de zaak te laten uitbollen. Albert heeft in de rechtbank nooit ontkend dat Delphine zijn dochter is. Tijdens de procedure was zijn verweer dat Delphine al een vader hééft en dat ze er geen twee kan hebben. Wat mij betreft ligt de weg open en is het echt game over voor Albert.”

De zaak-Delphine

1962 Sybille de Selys Longchamps trouwt met baron en staalmagnaat Jacques Boël. Het is vanaf dag één een ongelukkig huwelijk.

1966 Sybille leert de toenmalige prins Albert kennen in Griekenland, op vakantie bij haar vader die ambassadeur is in Athene. De twee beginnen een relatie. Albert en Paola blijven samen­wonen in Belvédère in Laken, maar op aparte verdiepingen.

1968 Delphine Boël wordt geboren in het Brusselse Edith Cavell-ziekenhuis. Jacques Boël gaat ervan uit dat het om zijn dochter gaat, maar hij kijkt niet naar haar om. Sybille neemt haar intrek in een villa in Knokke, waar ze officieus samenwoont met Albert en Delphine, die Albert liefkozend ‘papillon’ noemt.

1977 Sybille is de geheimdoenerij met Albert beu en vertrekt met Delphine naar Londen, waar die pas op haar achttiende te horen krijgt wie haar echte vader is. Albert blijft het gezin bezoeken.

1978 Sybille de Selys Longchamps en Jacques Boël scheiden uit de echt.

1982 Sybille hertrouwt met de Britse baron Michael-Anthony Rathmore Cayzer.

1984 Einde van de bezoeken van Albert in Londen. Hij laat weten dat hij en prinses Paola zich verzoend hebben.

1999 Mario Danneels onthult in zijn boek Paola het bestaan van Alberts buitenechtelijke dochter Delphine.

2011 Delphine Boël probeert via een minnelijke schikking koning Albert zover te krijgen dat hij haar bestaan erkent.

2013 Koning Albert wordt gedagvaard voor de rechtbank in eerste aanleg en om een DNA-test gevraagd.

November 2018 Het hof van beroep verplicht koning Albert tot het ondergaan van een DNA-test.   

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.