Woensdag 16/06/2021

Adoptie en populisme

Voor de tweede keer in korte tijd slaagt CD&V-senator Els Schelfhout erin de bal compleet mis te slaan in de adoptiediscussie (DM 28/01). Met een betoog dat alle kanten uitspringt maar vooral de lange wachttijden en het maatschappelijk onderzoek viseert, bezondigt ze zich aan hetzelfde populisme dat eerder al de verdediging van haar adoptie-via-een-achterpoortje kruidde.

Voor veel mensen lijkt het bezorgen van een beter leven aan een verlaten en ziek kind een goede daad. Op individueel niveau klopt dat natuurlijk, en in het geval van mevrouw Schelfhout, die een Congolees jongetje via een humanitair visum naar België bracht met het oog op adoptie, twijfelt niemand daaraan.

De senatrice vertelt er echter niet bij dat ze tegelijk de procedure die tot doel heeft alle kinderen ter wereld te beschermen tegen willekeur en kinderhandel over de hele lijn schendt en zo de deur voor misbruik wagenwijd openzet. Dat is wat moeilijker dan de lichtjes-in-de-ogen-uitleg die er bij veel mensen die ver afstaan van adoptie wel als zoete koek ingaat.

Blijkbaar voelt de senatrice zich dusdanig gesterkt door de uit-de-buik-reacties van veel mensen, dat ze het nodig acht om een tandje bij te steken. Na zichzelf als moeder Theresa te profileren werpt ze zich nu ook nog eens op als de grote rebel die het aandurft fors uit te halen naar de schandalige wachtlijsten en het verwerpelijke maatschappelijk onderzoek dat kandidaat-adoptanten moeten doorlopen.

Haar betoog klinkt echter gruwelijk hol. Om te beginnen omdat zijzelf en haar partij de procedure heeft gemaakt tot wat ze vandaag is, inclusief het tekort aan personeel, dat verantwoordelijk is voor de lange wachtlijsten. Die procedure vervolgens met de grond gelijk maken, bovendien op zeer neerbuigende manier voor de psychologen en de maatschappelijk assistenten die het onderzoek uitvoeren, kan zo in de boeken als schoolvoorbeeld van populisme.

Natuurlijk zijn er maatschappelijke assistenten en psychologen die hun job niet goed uitvoeren. Net zoals er politici zijn die hun job niet goed uitvoeren. Ze daarom allemaal in dezelfde zak steken, dat is doorgaans het voorrecht van partijen zoals het VB.

Vanzelfsprekend voelen kandidaat-adoptieouders zich tijdens een maatschappelijk onderzoek, in het heetst van de strijd, vaak tekortgedaan. Soms is dat terecht, soms is dat onterecht. Maar de maatschappelijk onderzoekers herleiden tot mensen die alleen maar vragen 'hoe uw seksleven is', 'waarom u niet meer op bezoek gaat bij uw schoonmoeder' en 'of u er een probleem mee heeft dat ik wel zwanger ben misschien', dat is simpelweg afbreuk doen aan de waarheid.

Het is het soort fluim in het gezicht dat de maatschappelijk assistenten en psychologen niet verdienen. Laat staan van iemand die het zelf niet nodig heeft geacht dat proces te doorlopen en een eigen achterpoortje heeft gevonden.

Er is niemand, en al helemaal geen kandidaat-adoptieouder, die niet graag zou zien dat de wachtlijsten korter worden, het maatschappelijk onderzoek efficiënter verloopt en de jeugdrechtbank sneller vonnist. Het debat daarover moet gevoerd worden, maar politici die zich in het beklemmende straatje van de persoonlijke verdediging vastrijden, hebben daarbij geen toegevoegde waarde, integendeel.

Tom Cochez is medewerker

van deze krant. Hij is zelf adoptie-ouder.

Els Schelfhout bezondigt zich aan populisme. Haar betoog klinkt gruwelijk hol

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234