Zondag 28/11/2021

Admiraal overtuigt ook zonder zijn prijsbeesten

BRUSSEL

Rock > Admiral Freebee stelt ‘The Honey & The Knife’ voor in AB HHH

‘I don’t know how to seal a record deal, but somehow it made me stronger’, adlibte Tom Van Laere in de AB tijdens ‘Get Out of Town’. Van overdrijving geen spoor: in een superieure nieuwe bezetting stelde Admiral Freebee zijn laatste plaat voor met een concert dat, op een paar gevallen steken na, getuigde van een knappe snit.

“Hoe oud zijt ge nu?“

“Vijf.”

“Op uw leeftijd was ik al zes.”

A la recherche du temps perdu leidde Tom Van Laere het wondermooie ‘Fools Like Us’ in, aan de hand van een dertig jaar oud “motivatiegesprek” met zijn grootvader. Die laatste bleek de carrière van zijn kleinkind op de voet te volgen - hij zou zelfs mappen vol aanmerkingen op Freebees oeuvre bijhouden. Zo had de man op elke plaat wel wat af te dingen: “Schrijf liever eens iets als ‘Fly Me To The Moon’!” was maar een van de kritieken.

Niet dat Admiral Freebee te weinig klassiekers heeft. Alleen bleek dat niet meteen in de AB. Prijsbeesten als ‘Rags ’n’ Run’, ‘Ever Present’, ‘Oh Darkness’ of ‘Coming of The Knight’ ontbraken op het appel. Van Laere focuste voornamelijk op zijn laatste twee langspelers. We bleven daar niet lang sikkeneurig over, want laat The Honey & The Knife juist de eerste plaat zijn die zich over de hele lijn kan meten met Admiral Freebee’s superieure debuut.

De snedige binnenkomers ‘Blues From a Hypochondriac (Always Hoping for the Worst)’, ‘Last Song About You’ en het sexy ‘Always on the Run’ vormden daar afdoende bewijs voor. Die hattrick verhitte dan ook de gemoederen, wat helaas in het nadeel speelde van meer intimistische songs als ‘Carry On’ of ‘Look at What Love Has Done’. Die laatste zou in minder begaafde handen afgegleden zijn tot een tearjerker, maar over het geroezemoes heen konden we horen dat Van Laere ongehavend wegkwam met zijn snikkende piano en koortjes.

Ook snarendrijver Bjorn Eriksson en bassist Flip Kowlier maakten zich erg verdienstelijk in de schaduw van de Admiraal, al hield Karolien Van Ransbeeck (ex-Sodatune) zich dan weer te nadrukkelijk op in de schemering tijdens ‘Hymns For Demons’ en ‘The Art of Walking Away’.

Ook het op bas, drums en stemvervormer gefocuste ‘My Hippie Ain’t Hip’ en het temerige ‘Carry On’ bleven niet lang genoeg hangen. In dat laatste geval bleek Van Laere overigens meer uitzonderlijk als muzikant en schrijver dan als zanger.

Ook als geschiedenisleraar maakte Freebee een goede beurt: bijzonder geestig was het om ‘The Art of Walking Away’ verweven te zien met ‘Crime in the City’ van Neil Young en ‘Like A Possum’ van Lou Reed, terwijl Neil Young niet zelden doorschemerde in Van Laeres gitaarsolo’s.

‘Fly Me To The Moon’ werd ons uiteindelijk dan toch onthouden. Maar er was geen ziel die daarover struikelde toen plots de zaallichten aanfloepten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234