Dinsdag 18/06/2019

'Acteurs zeggen de vreselijkste dingen'

Als de naam Mia Wasikowska niet meteen een belletje doet rinkelen, dan hebt u dit jaar al twee interessante films gemist, zijnde Only Lovers Left Alive en Tracks. De frêle Australische actrice speelt nu ook psychopaatje in de scherpe Hollywoodsatire Maps to the Stars.

Toen ze veertien was, maakte een blessure een einde aan de dansdromen van Mia Wasikowska, die in 1989 in Australië geboren werd als dochter van een Poolse moeder en een Australische vader, allebei fotografen. Zij besloot dan maar dat ze actrice wou worden en na enkele rolletjes in haar thuisland, kon ze in de VS aan de slag voor de tv-serie In Treatment. Nadat Wasikowska in 2010 de titelrol in Tim Burtons Alice in Wonderland vertolkt had, ging het snel. Zeer snel, zodat haar carrière momenteel als een komeet door de Hollywoodhemel schiet.

Over dat Hollywood gaat het in Maps of the Stars. Als de film begint, zien we de jonge Agatha met de bus arriveren in de City of Angels. Ze draagt een T-shirt met het opschrift 'Bad Babysitter'. Later zal blijken dat dit de titel is van de hitfilm van een twaalfjarig kindsterretje, dat net op tijd uit rehab komt om aan de sequel te beginnen. Van die dingen. Agatha ziet er kwetsbaar uit, maar op een bepaalde manier ook zelfverzekerd. Een beetje onheilspellend zelfs. Maar wat komt ze eigenlijk zoeken in Hollywood? En vooral: is Hollywood wel klaar voor haar bezoek?

Kon u zich op een of andere manier herkennen in Agatha?

Mia Wasikowska: "Niet echt, nee. Maar ik vond het wel opwindend om zo'n perky psychopath te spelen. Zo iemand die zichzelf helemaal niet ziet zoals anderen haar zien. Veel van de personages bekijken haar met een gevoel van angst of vrees, maar zelf is Agatha zich daar totaal niet bewust van. Neen, ik had geen bepaald rolmodel voor ogen. Ik had genoeg aan het scenario, dat heel laconiek en kernachtig was."

Herkende u het beeld van Hollywood dat hier geschetst wordt?

"Mijn persoonlijke visie op Hollywood is zeer verschillend van het beeld dat de film oproept. Hollywood is al goed voor me geweest. Ik heb er al met geweldige regisseurs kunnen samenwerken en ik ken ook heel wat interessante mensen in Los Angeles. Bepaalde elementen van het scenario kwamen wel een beetje bekend voor, maar de film is toch duidelijk een verhevigde versie van de werkelijkheid. Het is een soort koortsdroom. Ik zag het zeker niet als een doordeweekse werkdag in Hollywood.

"De kleine details klopten dan weer wel en die vond ik vaak erg grappig. Zoals Jerome (rol van Robert Pattinson, JT) die overweegt om zich tot Scientology te bekeren, omdat dat goed zou kunnen zijn voor zijn carrière. Of dialogen zoals: 'Ja, ik ben acteur, maar ik ben ook schrijver.' Aghrr! (lacht) Typische acteurspraat. Verschrikkelijke dingen die ik mezelf soms ook hoor zeggen. Maar elke industrie waar mensen ambitieus, eenzaam, machtig en bang zijn, zorgt voor een wankel evenwicht."

U hebt recent, behalve met David Cronenberg, films gedraaid met eigenzinnige regisseurs als Tim Burton, Gus Van Sant, Richard Ayoade en Jim Jarmusch. Kiezen zij u of kiest u hen?

"Een beetje van allebei. Ik ben een echte filmfan. Dus als ik een rol aangeboden krijg van een regisseur die ik bewonder, dan is de keuze snel gemaakt en wil ik het meestal wel doen. Sommige van die regisseurs maken soms erg donkere films en dan weet je nooit wat je van de samenwerking moet verwachten. Maar dat blijken dan steevast de meest normale en meer bescheiden mensen te zijn. Ik kan dus alleen maar concluderen dat het heel gezond moet zijn om al die donkere thema's in hun films aan te pakken.

"Wellicht zou het voor mij een stuk minder aangenaam zijn om samen te werken met regisseurs die van die lieve, zoete films maken. Ik denk dat ik meer argwanend zou staan tegenover hun geestelijke gezondheid (lacht). Het klopt dat ik zelf ook al verschillende keren getormenteerde personages heb gespeeld. Misschien is dat wel mijn vorm van rebellie."

U hebt ook al enkele wereldberoemde 'literaire' personages vertolkt, zoals Alice in Wonderland en Jane Eyre, en binnenkort krijgen we u ook nog te zien als Madame Bovary. Toeval?

"Waarschijnlijk niet, want ik hou van boeken. Als ik een rol als die van Madame Bovary krijg aangeboden, dan weiger ik dat niet. Zo'n fantastische rol. En ik hou van dat personage, want het is iemand die echt polariseert. Sommigen vinden haar sympathiek en voelen met haar mee, terwijl anderen haar een bitch vinden. I like that. Ik vind haar een erg interessante antiheldin.

"Die literaire personages zijn zo bekend dat je niet mag verwachten dat iedereen het eens zal zijn met je interpretatie. Niet iedereen zal van je vertolking houden. En je mag evenmin denken dat het om dé definitieve versie van die personages zal gaan. Het is gewoon een nieuwe interpretatie. Die romans zijn klassiekers, die altijd op zichzelf zullen staan. En men zal ook altijd remakes van die boeken blijven maken. Als actrice moet je je daar bewust van zijn. En het dan vergeten. Ik ben gewoon blij dat zo'n film voor sommigen een aanzet zal zijn om terug te grijpen naar het originele materiaal en die boeken te lezen of te herlezen."

Agatha wordt de persoonlijke assistente van actrice Havana, het personage van Julianne Moore, en die heeft het duidelijk moeilijk met ouder worden. Hoe ziet u zichzelf op de leeftijd van Havana?

"Geen idee. Ik hoop alleen dat ik een beetje gelukkiger zal zijn. Ik heb alvast niet de gekwelde moederfixatie waar Havana mee worstelt. De problematische relatie met haar overleden moeder is dramatisch genoeg om nog eens een aparte film te vullen."

Herinnert u zich nog de eerste keer dat u in Hollywood was?

"Zeker. Dat was voor een auditie en ik verbleef toen in zo'n goedkoop pension, ergens in een zijstraat van West-Hollywood. Het was verschrikkelijk, ik werd er helemaal depressief van. Ik had palmbomen verwacht en het strand en mensen op rollerblades, zoals je dat in films ziet. Maar sindsdien heb ik ook de mooie plekken van L.A. gevonden en heb ik ook leuke mensen leren kennen, dus nu ben ik er wel graag.

"Die eerste keer was ik zestien, maar ik was daar niet alleen, want mijn moeder was erbij. De auditie was voor de televisieserie In Treatment en dat is mijn eerste job in Amerika geworden. Een fantastische ervaring. En wellicht de meest complexe rol die ik ooit vertolkt heb, zeker in termen van speelduur. Verspreid over de negen afleveringen had mijn personage zo'n vier uur schermtijd, wat dus beduidend meer is dan in eender welke speelfilm. Dat is het voordeel van zo'n televisiereeks. En ja, indien er zich nog zo'n goede gelegenheid zou voordien, dan wil ik best nog eens terugkeren naar televisie."

---

Grimlachen geblazen

Maps to the Stars

DRAMA
Regie: David Cronenberg
Met: Julianne Moore, Robert Pattinson, Mia Wasikowska, John Cusack
Duur: 111 min

Behalve een sarcastische satire over de celebritycultus van Hollywood, is deze nieuwe film van cultregisseur David Cronenberg ook een scherpe ontleding van een disfunctionele familie. Fris uit de psychiatrie wordt de jonge Agatha (rol van Mia Wasikowska) de persoonlijke assistente van de neurotische actrice Havana Segrand (rol van Julianne Moore). Deze ouder wordende ster zoekt hulp bij de therapeut annex charlatan Dr. Weiss ( John Cusack), wiens vrouw de handen vol heeft met hun eigen, veel te vroegrijpe en dus onuitstaanbare kindsterretje Benjie. En dan is er nog de limochauffeur Fontana (rol van Robert 'Twilight' Pattinson), die natuurlijk óók acteur wil worden. Regisseur David Cronenberg begon zijn carrière met bloederige gruwelfilms. Hier is de horror van een totaal ander niveau. Maar het blijft griezelen en grimlachen, zeker voor zij die vinden dat Hollywood en horror eigenlijk synoniemen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden