Maandag 12/04/2021

Acteur regisseert vierde langspeelfilm

undefined

Met Tournée is Mathieu Amalric (°1965) als regisseur al aan zijn vierde langspeelfilm toe, maar hij is toch vooral bekend als acteur. Het grote publiek zal hem wellicht herkennen als Dominic Greene, de slechterik van dienst in Quantum of Solace, de recentste James Bond-film. Die rol speelde hij naar eigen zeggen vooral om zijn zoontjes een plezier te doen: “Op een dag zou ik hen anders hebben moeten vertellen dat ik ooit de rol van slechterik in een Bondfilm had geweigerd. Ondenkbaar!”

Mathieu Amalric is zijn carrière begonnen als assistent van onder andere Louis Malle voor Au revoir les enfants uit 1987. Hij schreef, regisseerde en speelde soms in zijn eigen kortfilms, maar werd vooral bekend als acteur in films van Arnaud Desplechin, zoals Comment je me suis disputé... (ma vie sexuelle) en Rois et Reine. “Hij was het die van mij een acteur maakte toen ik al dertig was. Voor wie mij goed zou vinden: eigenlijk is dat louter door het genie van Desplechin”.

Eén van de opmerkelijkste vertolkingen van Mathieu Amalric was de hoofdrol in Le scaphandre et le papillon, een film van de Amerikaanse schilder-filmmaker Julian Schnabel over Jean-Dominique Bauby, de man die in 1995 getroffen werd door een zware hersenaandoening. Na wekenlang in een coma te hebben gelegen, werd hij wakker, maar hij bleek te lijden aan het zogenaamde ‘locked-in syndroom’. Hij was bij bewustzijn, hij herinnerde zich alles, hij hoorde en begreep alles wat hij om zich heen zag, maar hij kon zich niet uiten omdat hij van kop tot teen verlamd was. Het enige wat Jean-Do nog kon bewegen, was zijn linkerooglid. Dat werd niet alleen zijn venster op de wereld, maar ook het middel om te communiceren. Eén knipoog betekende ja, tweemaal knipogen nee. Uiteindelijk zou hij zo zelfs een boek schrijven. Een soort ‘carnet de voyage immobile’ met als titel Le scaphandre et le papillon.

Le scaphandre, een zwaar duikerpak staat uiteraard symbool voor het lichaam dat hem alleen maar gijzelde. De vlinder verwijst naar zijn fantasie. Want behalve dat ene ooglid waren Bauby’s geheugen en verbeelding het enige wat nog werkte. Tien dagen na de publicatie van zijn boek in 1997 overleed Bauby.

Voor die film werd Julian Schnabel in 2007 bekroond als beste regisseur op het Festival van Cannes. Net dezelfde prijs als die van Mathieu Amalric dus. Hij knikt en glimlacht als ik hem op die toevallige parallel wijs: “Ja, maar Julian is een ijdel man. Hij was ontgoocheld. Hij had duidelijk meer verwacht. Ik was dolgelukkig.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234