Maandag 20/01/2020

"Absolute liefde bestaat, maar is zeldzaam"

Als een hongerige boa constrictor wentelt de donkere liefdestragedie van Michaël R. Roskam zich tussen je schouderbladen om je na twee uur genadeloos te wurgen. De film, over de liefde tussen gangster Gino (Gigi) Vanoirbeek en racepilote Bénédicte (Bibi) Delhany, is naast de Belgische inzending voor de Oscars een ode aan de eerlijkheid in een wereld waarin iedereen een masker draagt.

Hoe blij was je als Formule 1-fan dat je je twee passies kon combineren?

Michaël R. Roskam: "De reden waarom ik 's ochtends opsta is om films te maken, de reden waarom ik langer wakker blijf is om te kunnen koersen. Los van Le fidèle zoek ik al een tijdje naar een verhaal dat mij volledig in de racerij kan onderdompelen. Toen ik ontdekte dat de vrouw van ontsnappingskoning Murat Kapllan een verdienstelijk rallyrijdster is, voelde dat als een kosmisch geschenk. Bibi (rol van Adèle Exarchopoulos, red.) representeert een vorm van onschuld die je weerspiegeld ziet in haar passie: ze racet in een gesloten circuit en houdt zich aan de snelheidsregels, terwijl Gigi zijn fascinatie voor snelheid en auto's toepast in een oncontroleerbare jungle waar het recht van de sterkste geldt."

Na Rundskop en The Drop zoomt ook je derde film in op het misdaadmilieu. Moet je ons iets opbiechten?

Roskam: "Ik heb geen romantisch ideaal van de gangster, integendeel. Ik wilde een film maken over absolute liefde en de consequenties daarvan. Aan misdaadgeweld en banditisme is helemaal niets romantisch, maar toch kijk ik er ook met fascinatie naar: we zijn tenslotte allemaal al wel eens die dunne grens tussen goed en kwaad overgestoken."

Gigi is geen stereotiepe gangster, hij is elegant en gesofisticeerd. Een rol die Schoenaerts op het lijf geschreven is.

Roskam: "Absoluut! Ik heb inspiratie gehaald bij de gangsters die in de jaren 80 en 90 actief waren in het Brusselse. Gino Vanoirbeek is een knipoog naar de beruchte overvaller Robert Van Oirbeek."

Absolute liefde, geloof je daar zelf in?

Matthias Schoenaerts: "Ik weet dat ze bestaat, maar ook dat ze zeldzaam is. De liefde die mijn moeder voor mijn vader voelde, die was absoluut. Onvoorwaardelijk stond ze voor hem klaar. Of ik ze zelf al heb ervaren? Niet dat ik daar geheimzinnig over wil doen, maar sommige dingen zijn zo intiem en magisch dat je die beter ook zo houdt. Woorden schieten te kort, dus probeer ik niet te benoemen."

Gigi lijkt me als personage dicht tegen je aan te leunen, je zat vroeger op elf verschillende scholen en hebt nooit een echte thuis gekend.

Schoenaerts: "Net als Gigi ben ik een zigeuner, ja. (lacht) Hij is gek op het leven, hij zet er volledig zijn tanden in. Maar hij is ook iemand die zich voortdurend moet aanpassen en daardoor zeer soepel kan hechten en onthechten. Dwingt de context hem ertoe, kan hij gemakkelijk loslaten."

Over onthechten gesproken, je moeder stierf tijdens de opnames. Verdriet oproepen ging nooit gemakkelijker?

Schoenaerts: "Het vreemde was dat ik naast intense gevoelens van verdriet en gemis een vreemdsoortige drang om te scheppen ervaarde. Ik heb toen beslist om die gevoelens niet te analyseren, maar me erdoor te laten inspireren, als verfborstels waar ik mee kon schilderen. Als artiest is het een zegen dat je de kans krijgt om gevoelens een vorm te geven die tot bij de mensen in de bioscoop geraakt en hen mogelijk aanspreekt, helpt en in beweging doet komen. Als we dat met Le fidèle kunnen doen, zijn we goed bezig."

Bibi racet, Gigi overvalt banken. Wanneer ervaar jij die adrenalinerush het meest?

Roskam: "Toen we de scène van de overval op het geldtransport draaiden, heb ik toch een behoorlijke adrenalinerush ervaren. De scène zelf - opgenomen in één shot - duurt amper vijf minuten, maar we zijn er een hele week mee zoet geweest. Negen takes waren er nodig om het goed te krijgen. Ik kan je verzekeren: dan giert de stress door je lijf!"

Als twee laserstralen

The Drop speelde zich af in Brooklyn, voor Le fidèle diende Brussel als decor. Welke locaties mochten niet ontbreken?

Roskam: (zonder twijfel) "Het Justitiepaleis! Een klassieker, een plek waar geliefden elkaar vinden, omhelzen en van het uitzicht genieten. Daarnaast heb ik voor plekken gekozen waar je de sfeer van de stad voelt en dat die ook klopt. Een louche bar nabouwen in een chique wijk, dat doe ik niet. Het cafeetje waar Gigi met zijn vrienden afspreekt, is restaurant Le Frascati in Laken. Ik ging daar vroeger vaak lunchen. Er komen Brusselaars van allerlei slag, van sportvedetten en artiesten tot shady figuren. Hoe leuk het ook was om in Amerika te draaien, het was een blij weerzien met Brussel én met mijn zoontje, dat ik lang heb moeten missen."

De film zoomt ook in op de maskers die mensen dragen, het contrast met de eerlijkheid tussen Bibi en Gigi kan niet groter zijn. Ervaar je dat zelf ook?

Schoenaerts: "We doen ons voortdurend anders voor dan we echt zijn. Door de angst om niet geliefd te worden, presenteren we liever een versie van onszelf waarvan we denken dat die in de smaak zal vallen. Dat is complex, want als de discrepantie tussen wie je in wezen bent en wat je presenteert te groot is, kan dat verregaande gevolgen hebben. Kijk naar de vele mensen die bipolair, manisch-depressief, psychotisch of drugsverslaafd zijn: de mens is niet in evenwicht met zichzelf en durft zichzelf niet te laten bestaan in een wereld die hem voortdurend onder druk zet. Kijk naar onze regering, hoeveel leugenaars daar rondlopen. Hallucinant gewoon! We moeten terug naar de warmte, tederheid en aandacht voor elkaar. Daar is deze film een ode aan."

Naast een ijzersterk duo op de set zijn jij en Michaël ook goede vrienden.

Schoenaerts: "We verstaan elkaar met een half woord en maken voortdurend grappen, als mensen ons bezig zien geloven ze nooit dat we ons aan het concentreren zijn. Maar zodra de camera draait, zijn we allebei hypergefocust, als twee laserstralen recht op ons doel af."

Le fidèle, nu in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234