Dinsdag 18/06/2019

Interview

Abdoulay Diaby: "Gek? Nee, ik ben uniek"

Beeld Florian Van Eenoo photonews

Anderlecht belt beter naar Frank Deboosere. Nog snel even vriesweer bestellen voor zondag. Maar zelfs dan lijkt deze Abdoulay Diaby niet uit zijn lood te slaan. De titelhonger drijft hem vooruit.

"Ik ken een leuk hotel om het interview af te nemen", whatsappt Abdoulay Diaby (26) om 9.16 uur. "Ik kom er vaak met de kinderen een pannenkoekje eten. Plezant." Het moet daarbij gezegd: de jongen heeft smaak. Afspraak in Dukes' Palace, volgens Google het enige vijfsterrenhotel in Vlaanderen. Zoals Diaby de enige vijfsterrenspeler van Club is in deze play-offs.

Hoe verklaar je je topvorm?

Diaby: "Niet, want ik ben een voetballer van emoties. Ik speel op het instinct. Of toch: de zon heeft een positief effect op me. Als het warm is, presteer ik beter."

Heb je gepiekt naar deze periode?

"Niet specifiek, ik wil altijd zo sterk mogelijk zijn. Feit is wel dat ik me nooit beter heb gevoeld. Zelfs niet twee jaar geleden, toen ik een groot aandeel had in de landstitel. Ook in de reguliere competitie was ik goed, zeer goed, maar nu is het anders. Al zou de buitenwereld dat niet op die manier interpreteren als ik niet beslissend was geweest. Zo gaat het nu eenmaal: je moet het verschil maken om geliefd te zijn. (fijntjes) Dat lukt me de laatste weken wel."

Coach Ivan Leko vindt je nochtans ook waardevol als je niet scoort. 'Mijn tactisch meest gedisciplineerde spits', noemt hij je intern.

"Echt? Dat is fijn om te horen. Ik vind wel dat de coach gelijk heeft. Ook toen ik niet scoorde, was ik waardevol voor de ploeg. Een trainer ziet dat. In balverlies ben ik een van de eersten om te reageren. En als er een gat valt op het middenveld, spring ik bij. Michel Preud'homme heeft me dat geleerd, Leko helpt me daarin verder."

Praat hij veel met je?

"Niet zoveel. Maar als het gebeurt, is het op een spontane manier. We lachen om dezelfde dingen. En het is ook altijd grappig als hij Frans probeert te praten. (imiteert) 'Ce n'est pas évident, hein.' We komen goed overeen, er is veel wederzijds respect."

En zeggen dat je het seizoen startte in de tribune.

"Toegegeven, ik stelde me vragen toen ik tegen Lokeren niet in de selectie zat. Ik weet wel dat ik terugkwam uit blessure, maar toch. Leko zei niks, ik trainde fantastisch, werkelijk alles lukte. Op een dag kwam hij dan toch naar mij: 'Ik zie dat je niet tevreden bent', zei hij. 'Wat is er?' 'Ik speel niet.' 'Als je 100 procent bent, speel je altijd bij mij.' Toen was ik gerustgesteld, meer had ik niet nodig. Ik heb die dag meteen mijn broer Idrissa gebeld. 'Ik heb een goed gevoel bij Leko, hij is correct met mij, het zal klikken.' Et voilà."

Mag je in balbezit doen wat je wil?

(knikt) "Hetzelfde geldt voor Wesley. Er is maar één regel: één spits moet naar de bal gaan, de andere moet de diepte zoeken. Ik doe meestal het tweede, dat leunt aan bij mijn kwaliteiten."

En in balverlies?

(legt zijn vinger op zijn mond) "Anderlecht leest mee. De coach vraagt meteen pressing. Ik heb daar in se geen problemen mee. Dan moet ik minder kilometers afleggen richting doel. Niet dat dat tegenwoordig niet zou lukken: ik ben zó in vorm dat ik de laatste drie wedstrijden niet eens doodop was na afloop. Ik had nóg kunnen spelen. Het is anders geweest."

Hoe bedoel je?

"Ik heb spijt van vorig seizoen. Toen was ik geblesseerd, eigenlijk permanent. Ik heb niet één match aan het maximum van mijn mogelijkheden gespeeld. Ik stond op met pijn, trainde met pijn en ging slapen met pijn. 'Het zit in je hoofd', kreeg ik te horen. Ok dan, redeneerde ik. Maar putain, ik kon gewoon niet lopen. Het zat niet in mijn hoofd. Mogelijk heb ik toen wel mijn carrière op het spel gezet. Het is een les geweest, ik had moeten rusten. Ach, het is voorbij. Nu amuseer ik me opnieuw."

Wordt Club kampioen?

"Als we zondag winnen, is het over."

En als Anderlecht wint?

"Ik zeg je dat we niet verliezen. Daarbij, sowieso hebben we altijd alles in eigen handen."

Twijfel jij echt nooit: niet aan jezelf, niet aan de ploeg?

"Waarom zou ik?"

Omdat anderen dat wel doen.

"Cristiano Ronaldo heeft vijf Gouden Ballen gewonnen, maar nog zijn er mensen die hem in vraag stellen. Waarom zou Diaby van Club Brugge dan wel iedereen kunnen bekoren? Ik hoop dat mijn familie en mijn echte vrienden trots op me kunnen zijn, maar voorts heb ik me erbij neergelegd dat ik nooit voor unanimiteit zal zorgen."

Hoe komt dat, denk je?

"Ik weet het niet. Sportief kan het niet zijn, want ik was in alle grote wedstrijden op de afspraak. Misschien is het omdat ik anders ben, ik heb een specifieke persoonlijkheid."

Dat zagen we tegen Standard. Je was niet aangeduid om die strafschop te nemen…

(onderbreekt) "Ruud Vormer was aangewezen. Niks aan de hand, toch?"

Vormer vertelde achteraf aan de pers dat je geluk had dat je scoorde.

"Raar, want tegen mij zei hij dat ik het met Hans Vanaken moest bespreken, die stond tweede op de lijst. Voor Vanaken was het in orde. Ik denk dat de coach het vervelender vond. Hij was dit seizoen al eens boos geweest omdat Wesley de penaltyvolgorde niet gerespecteerd had. (lacht) Ik wist dat ik dus maar beter niet naar de zijlijn keek. Ik vond het overigens mijn goed recht om te trappen. Ik heb voldoende strafschoppen afgedwongen om ook zelf eens te mogen scoren."

In de kruising dan nog. Dat getuigt van lef.

"Op voorhand had ik de statistieken van Ochoa bekeken. Wat bleek: hij gaat altijd gekruist (hij duikt rechts als een rechtsvoetige trapt en links als een linksvoetige trapt, PJC/SK). En ik mik graag in de rechterhoek, dus net op de plek waar hij wellicht naartoe zou vliegen. Daarom dacht ik toen ik de bal nam: zou ik niet beter een panenka doen?" Maar toen besefte ik: dat kan ik niet maken, dat is niet serieus. Dan heb ik finaal toch maar gekruist, keihard in de winkelhaak. Dan kón Ochoa niet redden."

Heb je voortdurend je emoties onder controle?

"Meestal wel. Een keer niet, in de bekerfinale tegen Standard, toen ik dom rood pakte. Maar Zidane gaf een kopstoot in een WK-finale. Is hij dan ook gek? Wij zijn uniek."

Ben jij een leider?

"Als ik iets zeg, wordt er toch geluisterd. Het is nu wel al even geleden dat ik de groep heb toegesproken. Het moet net na Nieuwjaar geweest zijn, we hadden het toen moeilijk."

Hoe ziet jouw toekomst eruit?

"Dit is mijn derde seizoen bij Club, het kan mijn tweede titel worden. Ik heb bevestigd, mijn goede debuutjaar was geen toeval. Ik heb nog één jaar contract, maar in principe zal ik niet bijtekenen. Het ligt niet aan Club, want ik ben gelukkig hier, wel aan mijn ambitie. Ik wil eens iets anders ontdekken, Spanje of Duitsland bijvoorbeeld. Normaal gezien vertrek ik. Het bestuur weet dat."

Vergelijk de Diaby van drie jaar geleden eens met die van nu?

"In Brugge heb ik geleerd om te winnen. Daarnaast ben ik fysiek volwassen geworden. En het maakt me trots dat ik steeds respect voor de fans getoond heb."

Hoe wil je dat men je onthoudt?

"Als een beslissende speler. Ik heb iets nagelaten."

Zondag wordt het 25 graden.

"Ik zal goed zijn. Nu moet het gebeuren. Thuis tegen Anderlecht, iedereen kijkt mee. Laat maar komen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden