Maandag 14/06/2021

Economie

AB InBev van patatten en peren

De hoofdzetel van Univeg in Sint-Katelijne-Waver bij Mechelen. Univeg is nu al Europees marktleider in het verdelen van verse groenten en fruit aan warenhuizen. Beeld Wouter Van Vooren
De hoofdzetel van Univeg in Sint-Katelijne-Waver bij Mechelen. Univeg is nu al Europees marktleider in het verdelen van verse groenten en fruit aan warenhuizen.Beeld Wouter Van Vooren

België krijgt er een nieuwe kampioen bij. De groente- en fruitbedrijven Greenyard Foods, Univeg en Peatinvest willen fuseren en zo wereldleider worden in hun sector. En ons allemaal gezonder doen eten, als het even kan.

In volle campagne van 'Dagen Zonder Vlees' aankondigen om de Amerikaanse multinationals Chiquita en Dole voorbij te steken als belangrijkste verdeler van groenten en fruit, lijkt geen toeval. Toch hing een fusie van Univeg, Greenyard Foods en Peatinvest al langer in de lucht. Eigenlijk al sinds ondernemer Hein Deprez "zijn" Univeg terugkocht van durfkapitalist CVC in 2013 (zie portret).

Univeg is nu al Europees marktleider in het verdelen van verse groenten en fruit aan warenhuizen. Door de krachten te bundelen met Greenyard Food, specialist in diepvriesgroenten en conserven, en potgrondleverancier PeatInvest kan de mediaschuwe ondernemer groenten en fruiten in alle soorten en vormen aanbieden onder één dak.

Bovendien is vandaag alleen Greenyard Foods beursgenoteerd. Eenmaal de samenvoeging een realiteit is, kan het nog te noemen bedrijf via investeerders extra kapitaal binnenhalen. Interesse vanuit die hoek is er alvast op overschot. Het aandeel van Greenyard Foods steeg gisteren met 15 procent na de aankondiging.

Een missie

Alleen draait de fusie om meer dan wat cash binnenhalen en complementair werken. Deprez heeft immers een missie, een die hem weliswaar een mooie duit kan opleveren. Met zo'n 200 gram groenten en fruit per dag eet de gemiddelde Belg de helft van wat hij of zij zou moeten binnenkrijgen. Wat vreemd kan klinken voor een land dat een kwart van alle diepvriesgroenten in Europa produceert.

"Hein Deprez weet als geen ander producent en verkoper op elkaar af te stemmen", zegt landbouweconoom Xavier Gellynck (UGent). "Ik geloof hem dus als hij beweert dat we meer groenten en fruit kunnen eten dan vandaag, zeker als hij straks zo goed als alle schakels in de bedrijfskolom beheert. Univeg realiseert nu al een vlotte doorstroom tussen landbouwer en supermarkt. Dat kan tellen in een sector waar al langer dan vandaag wantrouwen heerst."

De toekomstige voedselgigant zal ook actief consumenten overtuigen om gezonder te gaan eten. De duizenden werknemers hoeven dus niet te vrezen voor hun job, benadrukt de bedrijfsleiding. Groei is het ordewoord, ook al zal men daarvoor in eerste instantie naar de Europese markt kijken. Geen evidentie voor een sector waar een merknaam nu eenmaal minder speelt. Buiten de spreekwoordelijke bekende banaan of appel, is er geen 'branded' selder, andijvie of wortel.

Bovendien hebben supermarkten in de eerste plaats aandacht voor de prijs, ook al zal de nieuwe groep samen sterker staan tegen hun eisen. "Absoluut geen evidentie", duidt Guy Sips, sectorspecialist bij KBC. "Afhankelijk van het deelsegment, zowel wat betreft de soort groente en fruit als de vorm ervan, zit je met heel uiteenlopende inkopers verspreid over Europa. Deprez zal dus moeten bewijzen dat hij straks sterker staat tegenover de retailer."

Gevaren

Ook andere gevaren loeren om de hoek, want fusioneren houdt ook nadelen in. Het zou niet de eerste keer zijn dat een huwelijk van bedrijfsculturen fout afloopt. Een beursgang brengt ook druk van aandeelhouders met zich mee en verplichte transparantie inzake gevoelige bedrijfsinformatie.

"Deprez heeft altijd blijk gegeven van een neus voor innovatie, dus dat zal wel loslopen", zegt Gellynck. "Er is nog altijd ontzettend veel voedselverspilling omdat vraag en aanbod niet op elkaar afgestemd zijn. Deprez slaagt daar wel in omdat hij als een van de weinigen beseft dat alles staat of valt met de boer op het veld."

Hein Deprez, de groenteboer die nederig bleef tegenover de natuur

Hein Deprez (53), een selfmade ondernemer met weinig bagage maar met des te meer lef en boerenverstand. Deze Deprez wordt straks misschien 's werelds grootste groenteboer. Personencultus is niet aan hem besteed, en een businessplan is er ook al niet. Nederigheid jegens de natuur des te meer.


Begonnen in 1983 als champignonkweker, zeven dagen op zeven. Met de laarzen in de modder van het Waasland. De blubber en de bevroren voren zijn inmiddels verdwenen, maar in zijn hart is Hein Deprez nog steeds die groenteboer. En dat zeggen we niet met een zeker dedain, integendeel. Toen we hem jaren geleden, en na lang aandringen, konden spreken vertelde hij met trots over de stiel. "Ik ben en blijf een groenteboer, en ik zeg dat niet vanwege een averechts snobisme. Mijn werk is mijn hobby. Ik golf niet, ik zeil niet, ik jaag niet."

Deprez stond op dat ogenblik al aan het hoofd van een groep met een miljardenomzet. Maar hij bleef de nuchterheid in persoon. "Omzet zegt niet veel. Belangrijker is wat je met die omzet kunt genereren, de toegevoegde waarde die je ermee kunt opbouwen. De mensen zien van waar we komen, en waar we vandaag staan. En men denkt daarbij al te vaak aan een rechte lijn als summum van die realiteit. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Het is geen rechte lijn, het gaat op en neer. Dát is ondernemen. Ja, we groeien goed. Maar tegelijk moet je daar heel bescheiden over blijven."

Autodidact
Bescheidenheid is de tweede natuur van deze autodidact. Maar vergis u niet. Intellectueel moet hij voor niemand onderdoen. Maar vooral, hij was niet te beroerd om zich te laten omringen door mensen die op hun domeinen slimmer waren. Mannen als Rudi De Becker, die internationaal carrière maakte in verschillende sectoren, of voormalig postbaas Johnny Thijs trok hij aan voor de raad van bestuur of voor operationele functies.

Ook Marleen Vaessen, een topvrouw die destijds het koffieconcern Sara Lee leidde, plaatste hij bij Greenyard. Maar bovenal, Veerle Deprez, zijn zus en jarenlange trouwste businesspartner. In de beginjaren van het langzaam opgebouwde imperium deelden ze zelfs een kantoortje, waarbij hun bureaus tegen elkaar stonden. Ze spraken uit één mond, begrepen elkaar blindelings. Een tweeling, als het ware.

In stilte is de familie Deprez ook bekend als mecenas omwille van haar aankopen van historisch waardevolle domeinen en de restauratie ervan.

De champignonserre van weleer is inmiddels omgeruild voor een heus hoofdkantoor in Sint-Katelijne-Waver. Waar vergaderzalen namen kregen als James Grieve, een oud appelras. Het ras is vernoemd naar zijn ontdekker. Het zegt niks en alles: het is een ode aan het ambacht. De grote doeken van de schilder Albert Mastenbroek tonen uitvergrote stillevens van groenten en fruit.

Met zijn metier onderscheidt Hein Deprez zich internationaal. Met een zelden geziene focus en geduld timmert Deprez sinds die vroege jaren '80 aan de uitbouw van zijn bedrijf. Dat kan vandaag zonder blozen wedijveren met de grootste spelers in zijn sector. In totaal is de groep goed voor ruim 6.600 mensen, in 27 landen op 5 continenten. De appel die u in uw boodschappenkarretje laadt, de kant-en-klare salade die u verorbert, het bosje tulpen dat u meegrist. Veel kans dat ze hun weg tot bij u hebben gevonden via het imperium van Hein Deprez.

Naast zijn bed ligt een stapeltje vakliteratuur, en het licht gaat pas uit als dat is doorgenomen. Een derde van zijn leven spendeerde hij inmiddels in het vliegtuig, op klantenbezoek. Van Argentinië tot Oezbekistan, van Brazilië tot Moskou.

"De grootste zijn interesseert me niet"
Opvallend daarbij is dat die extreme expansie van de voorbije jaren dan wel mag lijken op een goed uitgekiend businessplan, met een wel omschreven einddoel, de waarheid is minder prozaïsch. "Dat wordt me vaak gevraagd, maar neen dus. Ik heb nooit het doel gehad om de grootste te zijn, ik weet niet eens of ik de grootste ben. Het interesseert me niet. Maar blijkbaar geloven de mensen dat niet, want bij elke stap die ik zet krijg ik die vraag."

Eén keertje dreigt het schip in stormwater te belanden, wanneer de mede-investeerder CVC, een durfkapitaalgroep, de riemen te strak wil aanhalen. In 2009 blijven de resultaten wat onder de verwachtingen, en CVC wil het stuur vasthouden. Deprez koopt hen in 2013 terug uit, en komt als enige kapitein aan het roer. Hij vaart sindsdien rustig op eigen tempo zijn eigen koers.

De groep lijkt op een kluwen, een huis met vele kamers, maar iedereen streeft wel eenzelfde identiteit na. Eén cultuur, één mentaliteit. Het is een bedrijf van traders, zo noemde Rudi De Becker het ooit. Maar dan niet met gehaaide financiële en virtuele spitstechnologie, maar met de natuurelementen. Heel erg hands on.

Maar het bedrijf groeit, en ook Deprez heeft maar 24 uur per dag. Hij schoof langzaam richting voorzitter, is minder operationeel. De hemdsmouwen werden ingeruild voor een jasje. De gezonde blos op de wangen bleef. Net als de nuchtere ingesteldheid. Deprez weet wat werken is, hoeveel tijd en energie er kruipt in een stuk fruit en hoe nederig je moet zijn tegenover de natuur.

Lieven Desmet

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234