Woensdag 14/04/2021

aankoopprijs maal vier is de regel met vele uitzonderingen

Wijnkenner Alain Bloeykens: 'Aangepaste wijnen? Een giller. De wijnen die ze kwijt moeten, ja'

Wijn, de melkkoe van het restaurant

Wie geregeld uit eten gaat en graag een glas drinkt, moet vaststellen dat het vaak de wijn is die de leegte in de portemonnee maakt. Zodra je aan een tafeltje aanschuift, wordt een fles wijn drie, vier, zelfs tot zes keer duurder dan in de winkel. En de huiswijn is vaak niet te drinken. Toch schijnt er een lichtje in de duisternis: de consument raakt beter geïnformeerd en slikt niet langer alles.

Brussel

Eigen berichtgeving

Agnes Goyvaerts

Het Britse weekblad Time Out publiceert elk jaar een speciaal nummer, uitsluitend gewijd aan de Londense restaurants. In het commentaarstuk van de jongste Time Out London Eating and Drinking Guide maakt samensteller James Aufenast brandhout van de schandelijk hoge prijzen die de Londense restaurants durven aan te rekenen voor de wijnen. Is het een Engelse ziekte of zijn we hier in hetzelfde bedje ziek? Wijnschrijver en organisator van Megavino, Alain Bloeykens, moet er niet lang over nadenken: "Het is hier even erg. Wij hebben zelf een drietal jaar geleden een enquête gedaan waaruit bleek dat sommige restaurateurs zonder problemen maal vijf tot maal zes doen. Wijn is de jukebox hé, de melkkoe voor de restauranthouder."

Dirk Rodriguez van het internetwijnmagazine Kurkdroog bevestigt: "Coëfficiënt vier is de regel in België, maar sommigen gaan daar met een gerust gemoed over. Ik zie wijnen die in de supermarkt 6 à 7 euro kosten in restaurants meestal verkocht worden voor 25 à 26 euro. Waarom? Omdat de restauranthouders op het eten te weinig winst maken." Het zijn volgens hem vooral de kleine zaken, die snel geld willen maken, die er met de grove borstel doorgaan. "De betere restaurants letten toch wel een beetje op, ze weten ook dat hun klanten de prijzen kennen."

De gastronomische restaurants verantwoorden de hoge wijnprijzen nogal eens door te wijzen op de investering die ze moeten doen voor een uitgebreide wijnkelder. Alain Bloeykens is het daar niet mee eens: "België telt duizend wijnhandelaars, bij elk restaurant ligt er bij wijze van spreken een om de hoek. Het is helemaal niet meer nodig dat ze zelf investeren in een kelder. Die handelaars leveren maar al te graag, ze willen zich zelfs voor een kartonnetje van twaalf flessen verplaatsen."

Volgens Time Out voelen veel restaurantbezoekers zich op hun ongemak als hen een wijnkaart in de handen wordt gedrukt en bestellen ze, om het makkelijk te maken, dan maar de huiswijn. Dat valt nogal eens tegen, terwijl de huiswijn net het visitekaartje van een restaurant zou moeten zijn. Rodriguez: "Inderdaad, maar dat is meestal niet het geval. En een restaurant waar de huiswijn slecht is, daar keer ik in ieder geval niet meer naar terug."

Bloeykens: "Het zijn vaak flutflessen die men voor twee keer niets koopt en verkoopt voor het zesvoudige van de prijs. Hoewel je natuurlijk niet mag veralgemenen. Het is niet overal zo erg." Maar hij heeft nog een ander zeer: de 'menu's met aangepaste wijnen'. Bloeykens: "Aangepast? De wijnen die ze kwijt willen zijn, ja, of die die week ergens in promotie staan. Wat de restaurateurs niet beseffen, is dat ze op die manier de klanten wegjagen. Meer mensen zeggen: 'dan eet ik liever thuis en trek een goede fles open'."

Toch is het niet overal kommer en kwel. Beide specialisten zien, vooral in de jonge, moderne brasserieën, een gunstige wending. De klanten kennen meer van wijn en laten zich niet meer bedotten. De restauranthouders worden creatiever. Je kunt goede wijnen drinken per glas, er zijn meer halve flesjes, men hanteert een coëfficiënt maal twee of maal drie. Dirk Rodriguez citeert het voorbeeld van La Pergola in Leuven, waar de winkelprijs +25 procent wordt gehanteerd. "Ja, het is er duur, maar je drinkt dan ook echt goede, Italiaanse klassewijnen. Je weet dat je waar krijgt voor je geld. Een ander voorbeeld in Leuven is De Oesterbar. Daar kun je momenteel een sassicaia drinken voor de huidige verkoopprijs. Dat komt doordat de baas ze in primeur heeft gekocht en de prijs slechts maal twee doet."

Een andere manier om wijnliefhebbers te laten genieten, is het vragen van een kurkrecht en de mensen hun eigen wijn laten meebrengen. Het gespecialiseerde wijnmagazine Decanter publiceert ieder jaar een lijst van restaurants waar je je eigen fles(sen) mag meebrengen. In Brussel kun je dat bijvoorbeeld op dinsdagavond in Le Doux Wazoo. "Dat vind ik een sympathiek initiatief. Als er meer waren, zou ik zeker een adressenlijst op mijn site zetten", zegt Dirk Rodriguez van Kurkdroog.

Alain Bloeykens verwijst naar Guy Van Cauteren, van Het Laurierblad in Berlare: "Op zijn wijnkaart staat bij elke fles de prijs die hij ervoor heeft betaald. En onderaan wordt vermeld dat op alle flessen eenzelfde vast bedrag wordt aangerekend. Dat is een eerlijke manier van werken. En dan kun je al eens een duurdere fles bestellen."

Beiden zijn ze het erover eens dat de Belg zich niet zo snel meer laat bedotten. Dat geldt vooral voor jonge mensen, die er belangstelling voor hebben, die erover lezen of cursussen volgen. "Ik zie ze in de Colruyt de prijzen bestuderen. Dan weten ze wat een fles waard is", zegt Bloeykens.

Maar er moet Alain Bloeykens toch nog iets van het hart: "Wij hebben in ons land heel knappe, schitterende jonge sommeliers, maar aan de vorming van die jongens moet toch ook eens worden gewerkt. Wat doen ze? Ze komen aan je tafel van elke wijn vertellen hoeveel kalk er in de bodem zit, dat hij een micro-oxidatie heeft doorgemaakt en uit welke richting de wind waaide toen de druiven geplukt werden. Dat willen de mensen toch niet horen op dat moment! Ze komen naar het restaurant om te genieten, maar ze krijgen het gevoel dat ze te dom zijn om van wijn te genieten en ze durven er niets meer over te zeggen. Het zou veel zinniger zijn indien de sommelier zou uitleggen waarom hij precies dié wijn aanraadt bij een gerecht. En dan ook nog niet de duurste zou aanbevelen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234