Donderdag 29/07/2021

aan de rol in ROME

Rome is een volle stad. Overal drommen toeristen die zich niet wassen en het zicht belemmeren. En dan is er nog Dan Brown, schrijver van Het Bernini mysterie, die tienduizenden lezers door de stad jaagt op zoek naar Bernini's klaarkomende heilige Teresa. Maar toch blijft de Italiaanse hoofdstad een groot feest. Zij het in hartje winter, als iedereen weg is.

Door Ivo Weyel

In het vliegtuig wordt al duidelijk waarom Alitalia in de financiële problemen zit. Op de wit papieren antimakassars die over de hoofdsteunen hangen, staat trots de Alitalia-slogan geschreven: 'Per partire usa la testa!' Oftewel: 'gebruik je kop als je vertrekt', als aansporing om verstandig te boeken. Eronder staat de Engelse vertaling: 'Keep your head up!'. Italianen en Engels, het wil maar niet lukken.

Misschien hebben ze het ook helemaal niet nodig. Rome wordt namelijk overspoeld door anderstaligen, met Japanners, Chinezen en Russen in de hoofdrol. In drommen worstelen ze zich door de krochten van het Colosseum, over de Spaanse trappen en onder de plafondschilderingen van de Sixtijnse kapel. De weg naar die kapel is een hel, want eerst word je via eenrichtingsverkeerdranghekken door de gangen van het Vaticaan geleid, waar de toeristen als hangjongeren voor elk kunstzinnig akkefietje blijven staan omdat de gids (met vlag of paraplu in de hand) daar een lezing geeft. Russisch, Chinees, Japans, Ests, Lets, Litouws: het biedt tegen elkaar op in volume en non-bereidwilligheid een stap opzij te zetten. De schitterende Raphaëls zijn slechts van een afstand te bewonderen, want geen opgraving of schilderij of je bent met zijn duizenden. Het enige dat je bijblijft is de stank: veel toeristen wassen zich niet.

l Het geweten van Dan Brown

Eigenlijk is Rome niet meer te doen. De stad is te vol, en dan speelde bovenstaande situatie zich nog in het najaar af, in de eerste week van oktober, als het hoogseizoen voorbij is. Mijn geliefde Piazza Navona? Niet te doen voor twaalf uur 's nachts, want voor die tijd wordt het overspoeld door sneltekenaars, vlaggetjesverkopers, bedelende muzikanten, ijskramen en 'levende standbeelden'. En weer die drommen toeristen die zich tegoed doen aan klederdrachtpoppen (de Zwitserse Garde is de topper), rozenkransen en driedimensionale ansichtkaarten van de paus die bij het kantelen als een barbiepop zijn ogen opent en sluit en nog net geen 'mama' roept.

En dan heb ik het niet eens over Dan Brown. Wat die man niet allemaal op zijn geweten heeft. Dan Brown is de schrijver van De Da Vinci code, het onvolprezen boek dat wereldwijd door miljoenen mensen werd/wordt gelezen. Voor een groot deel speelt zich dat af in het Parijse Louvre, met het gevolg dat tienduizenden toeristen die daar nog nooit een voet hadden gezet ineens massaal de Mona Lisa van dichtbij willen zien. Het boek heeft zelfs zoveel fans dat er speciale 'Da Vinci Code-tours' worden georganiseerd. Zo gaat het ook met Browns boek Angels and Demons, dat in Nederlandse vertaling Het Bernini mysterie heet. Het speelt in Rome, met een plot die alles te maken heeft met de beelden van Bernini. Tot in de kleinste kerkjes kom je zijn fans tegen, het boek in de hand, 'oh' en 'ah' roepend als ze eindelijk oog in oog staan met zijn ooit door de katholieke kerk verguisde, in maagdelijk wit marmer uitgehakte, klaarkomende Heilige Teresa.

Maar blijft er nog wat over in Rome? Gelukkig wel.

l Rome vs. Milaan

Er heerst een ware designhausse in de Italiaanse hoofdstad. Het lijkt er op dat Rome de strijd is aangegaan met de tot nu toe alleen heersende modehoofdstad Milaan. Het ene designhotel na het andere opent zijn deuren en nieuwe clubs en restaurants halen zelfs de pagina's van de internationale stijlbijbel Wallpaper.

Zo is de bar van het imposante Exedra-hotel door het blad uitgeroepen tot 'Bar of the Year'. Nou, valt dat even tegen, al zijn de originele zwartwitfoto's van paparazzo avant la lettre Tazio Secchiaroli alleszins de moeite waard en is de prosecco of Italiaanse schuimwijn van het huis goddelijk en de Swarovski-kroonluchter imposant. Maar als de journalisten van Wallpaper even de moeite hadden genomen om naar boven te lopen, dan hadden ze daar de ware parel van Rome ontdekt: het schitterende terras van het restaurant met aanpalend riant openluchtzwembad. Vanop dat terras is het uitzicht over de stad en de termen van Diocletianus adembenemend, al moet gezegd dat de prijzen dat ook zijn. Nu gaat toch niemand naar Rome omdat het er zo goedkoop is (een bescheiden glaasje Bellini op het terras van café Inghilterra aan de Via Bocca di Leone - hét shoppingparadijs van de stad - kost 15 euro), dus daar moeten we niet moeilijk over doen.

Rome betekent geld uitgeven. Bij voorkeur op zaterdagmiddag in de buurt rond de Via Condotti, waar de Fendi's, Prada's, Bvlgari's en Brioni's uitpuilen van de hooggehakte dames en in antilopeleder en kasjmier gehulde heren. Vooral de handschoenenwinkels niet overslaan, want het is hier een waar handschoenenparadijs. Een tip in dit verband: ga overal serieus passen, dan duurt het niet lang voor de gratis glaasjes champagne in de paskamer worden aangedragen, een fijne gewoonte.

l Het dak op

De Via Condotti begint bij de Piazza di Spagna, waar de hangtoeristen de weg op de beroemde trappen versperren, maar waar zich ook de International Wine Academy bevindt. Daar is het leuk. In een verborgen palazetto (een bescheiden onderkomen met een kleine tuin en dakterras met uitzicht over de beroemde trappen) kan je voor 20 euro een namiddagje Italiaanse wijn komen proeven, onder begeleiding van een sommelier. Dat gebeurt geheel snobloos. Geen moeilijk ronddraaien in het glas en kleur bekennen en ruiken en weer uitspugen, maar lekker doordrinken terwijl je naar aardige tips luistert ('1998 was een goed Chianti-jaar, maar voor Brunello's waren '97 en '99 beter') in de gezellige, lounge-achtige wijnbar.

Daarna dineren in het restaurant van het nabij gelegen hotel Hassler (www.hotelhasslerroma.com), waar de plek en de naam van het restaurant (Rooftop) al aangeeft dat het uitzicht onvergetelijk is. Want Rome is leuk op de grond, maar nog veel romantischer vanop de daken, wanneer de avond valt, de monumenten verlicht worden en de klokken gaan luiden. Nog een tip: vlak bij het Piazza Navona, verborgen achter een geheel door klimop begroeide gevel, ligt hotel Raphaël (Largo Febo 2). Neem de lift naar het intieme dakterras waar in alle rust en stilte kan worden geluncht, geborreld en gedineerd met de skyline van Rome aan je voeten.

En dan al die designhotels. Tja. Hotel Aleph, Ripa Hotel, Hotel Art, Es Hotel: het ene is nog hipper (glooiende muren, felle kleuren, stoelen waar lang is over nagedacht, onbegrijpelijke wc's) en koeler (beton, staal en hagelwit formica zijn de norm) dan het andere, maar wat moet je ermee? Ze liggen allemaal uit de route - of je moet erin zijn getrapt dat Trastevere dé nieuwe trendy wijk is, wat overal wordt geschreven maar wat écht niet het geval is - en je wordt er (zoals gebruikelijk in hot places) afgebekt en afgezet.

Nee, dan liever Supperclub (Via Dei Nari 14-15, www.supperclub.com). Clubben in de kloon van de Amsterdamse vestiging (hangkussens, wit, optredens, travestieten, videoschermen, vage feestthema's als 'Liquid Art'), waar het publiek echter aanzienlijk beter gekleed is dan in Nederland.

En dan naar bed, en vroeg weer op. Want voor tienen ontbijten op het Campo de' Fiori blijft een van de leukste dingen die er in Rome te doen zijn. n

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234