Maandag 26/10/2020

Standpunt

Aan de linkerflank van het politieke landschap bloeien duizend bloemen

Yves DesmetBeeld Bob Van Mol

 Yves Desmet is commentator bij De Morgen.

Een gebrek aan moed en zelfopoffering kun je hen alvast niet verwijten, de vele duizenden die op de guurste dag van het jaar naar Brussel afzakten om te protesteren tegen het beleid van de Vlaamse en de federale regering. Het was een bont allegaartje, van decennialange beroepsbetogers tot nieuw jong volk dat een uitlaatklep zoekt voor protest en engagement, van gestaalde vakbondskaders tot nieuwe sociale bewegingen.

Gesteund door de vakbonden en het middenveld, zeker, maar ook behoorlijk ruimer dan dat.

De manifestatie toonde vooreerst aan dat politiek opnieuw leeft. Dat is ook normaal: bij een tripartite is het compromis het einde van ieder beleid, en daar worden weinigen koud of warm van. Ook al heeft de regering-Di Rupo het land meer dan behoorlijk door de financiële en de eurocrisis geleid, veel begeestering wist ze nooit te wekken.

Het omgekeerde is waar bij de regering-Michel I: met een mitrailleursalvo van kleine en grote maatregelen, maar vooral door veel verbaal opbod over grote veranderingen, heeft deze wel een steen in de kikkerpoel van het maatschappelijk debat gegooid. Een ideologisch verhaal waarin vooral werkenden en ondernemenden gesteund en gepamperd moeten worden, terwijl het mededogen met wie niet kan volgen stilaan is omgeslagen in een culpabilisering van al wie met een uitkering door het leven moet. Waarin iemand die een miljard verdient natuurlijk geen belasting hoeft te betalen, maar wie een leefloon krijgt eigenlijk een profiteur is die dringend zijn eigen verantwoordelijkheid moet nemen.

Natuurlijk krijg je dan een maatschappelijk debat dat weer op scherp komt te staan.

Dat zie je niet alleen bij Hart boven Hard, maar ook bij de syndicale acties en betogingen, die meer volk trekken dan decennialang het geval is geweest, en van de weeromstuit ook op meer tegenstand en kritiek stuiten dan ooit. Hoe dan ook, de overgang van Di Rupo naar Michel-De Wever is ook de overgang van compromis naar polarisatie. Dat hoeft niet noodzakelijk een verlies voor de democratie te zijn, integendeel, hoe meer debat, hoe meer maatschappelijk bewustzijn en engagement.

Wat tegelijk opvalt is dat deze tegenstem zich meer en meer organiseert buiten de klassieke politieke structuren: de organisatoren van de Grote Parade vroegen politici zelfs uitdrukkelijk sober om te springen met hun aanwezigheid en geen media-interviews te geven. De vrees voor politieke recuperatie speelt daar een rol in, maar ook het onvermogen van klassieke partijen om een stem en een structuur te geven aan deze buitenparlementaire oppositie.

Nochtans blijven organisatie en structuur levensbelangrijk om een gedachtegoed te verankeren. Rechts heeft dat begrepen en de N-VA van een partijtje dat tien jaar geleden één zetel had, uitgebouwd tot de grootste partij van Vlaanderen. Aan de linkerflank van het politieke landschap, waar nochtans de electorale klappen vallen, bloeien duizend bloemen, die voorlopig vooral weinig met elkaar te maken willen hebben.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234