Woensdag 21/10/2020
Beeld DM

ColumnHugo Camps

Aan Chinezen kun je zelden angst of paniek aflezen, maar het doet wel pijn om vreemd en verdacht te zijn

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

De vrouw van middelbare leeftijd deinsde drie stappen achteruit toen ze ontdekte dat de man voor haar aan de kassa een Chinees was. In een snelle beweging voelde ze aan haar permanentje of het niet besmet was. Paniek verhevigt de drang naar perfectie en naar illusies van absolutisme. Mevrouw was zeker geen racist, maar ze was de afgelopen dagen zo volgepropt met onheil over het coronavirus dat ze motorisch in de afweer leefde. Ze had in de krant ook nog een artikel gelezen over de pest in de zeventiende eeuw. Altijd riskant, als pandemieën op uitbreken staan, kunnen de mensen beter even geen krant lezen.

De hoge rug van de Chinees bleef onbewogen, onbereikbaar voor paniekaanvallen. Hij rekende cash af en slofte vermoeid verder.

Aan Chinezen kun je zelden angst of paniek aflezen. Zij leven als het ware gemaskerd in een vreemde omgeving. Ogenschijnlijk even glaciaal als stoïcijns, maar het gemoed is meestal roeriger dan het gelaat. Daar doet het pijn, vreemd en verdacht te zijn. Het coronavirus heeft hen in westerse landen in de verdrukking geplaatst. Een griepje kan altijd, maar vandaag even niet voor Chinezen. Anders schiet de paniekindustrie uit haar krammen.

In Chinese restaurants is er nooit echt veel ambiance. Maar de leegte die nu heerst, is hartverscheurend. Eén tafeltje is nog bezet met een koppel, de 40 andere blijven leeg. Nu al dagen lang. Terwijl frietkotten niet de minste last hebben van het coronavirus. De selectie van paniek is wreed en willekeurig. Juist nu moeten voltallige schepencolleges gaan ‘chinezen’, maar dat doen ze niet, de lafbekken. Juist nu moeten we solidair zijn met een economisch zwaar beproefd volk, maar angst voor het onbekende jaagt ons naar schuttingsputjes. Inclusief ons verstand, want de coronapaniek is volstrekt ongegrond.

De infectiefobie ontregelt alles: duizenden toeristen worden in quarantaine gehouden in strandhotels, voetbalwedstrijden moeten achter gesloten deuren worden gespeeld, in Italië zijn hele dorpen van de wereld afgesloten en overal zijn de mondmaskertjes uitverkocht. Aan viroloog Marc Van Ranst heeft het niet gelegen. Onze nationale pandemiedeskundige spreekt als Nonkel Bob, denkbare pijp in de mond. Hij vertelt alleen maar, zonder alarmvibrato’s in de stem. Hij waarschuwt niet eens. Bang zijn voor een griepvirus? Van Ranst kan er zich niets bij voorstellen. Zo horen crisismanagers te zijn, blauwe wolkjes blazen in oprukkende ontreddering.

Anders gaat dat met politici en wetenschappers. Zij maken van paniek een competitie. Onder het mom van verantwoordelijkheid laten ze mensen sudderen in aangeprate doodsangsten. Met steeds nieuwe maatregelen en geboden, met wetenschappelijke races als opbod. De farmacie voltooit de angst.

Het coronavirus doodt niet meer dan een andere griep, maar versnelt soms het verscheiden van (oudere) patiënten die al geteisterd waren door andere infecties. In zekere zin is corona een zondebok. Het probleem is dat de economie geraakt wordt door het Chinese virus. En dan gaan alle alarmbellen af.

Niet voor de mens, voor de beurs.

Beeld AFP
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234