Woensdag 23/10/2019

5 lessen van de Grammy's

Dat Taylor Swift en Kendrick Lamar maandagavond de grote winnaars van de Grammy's waren, dat hebt u vast al gelezen. Maar dit moet u echt onthouden.

1 Nooit te oud om te winnen

Jimmy Carter was al enkele maanden president van de Verenigde Staten toen Kanye West in 1997 geboren werd en bereikte de pensioengerechtigde leeftijd toen Taylor Swift in 1989 kwam piepen. Maar oud is niet versleten, bewees de ondertussen 91-jarige Carter. Maandag viel hij al voor een tweede keer in de prijzen bij de Grammy Awards, al was dat niet dankzij zijn zangtalent. Carter kreeg de gouden grammofoonspeler in de categorie 'Best spoken word album' voor zijn audioboek-versie van zijn memoires A Full Life: Reflections at Ninety.'

Carter, die in december nog te horen kreeg dat de kankertumoren in zijn hersenen verdwenen waren, blijkt overigens een prima voorlezer te zijn: in 2007 had hij dezelfde prijs al eens gewonnen voor het inlezen van zijn boek Our Endangered Values. Jimmy Carter evenaart nu Barack Obama, die ook al twee Grammy's won voor het inlezen van twee van zijn boeken. Ook Bill en Hillary Clinton hebben de prijs al op hun schouw staan.

2 Kanye is er altijd

De Amerikaanse rapper Kanye West was er niet: hij wilde enkel komen als de organisatie hem op voorhand de award voor 'Album of the year' beloofde (ook al was West in geen enkele categorie genomineerd). Taylor Swift, die andere hoofdrolspeler in heel wat episodes uit de Kanye-saga, was er wel. Ze won zelfs als eerste vrouw voor de tweede keer de Grammy voor 'Album of the year', voor 1989.

Een historisch moment dat haar tot een feministische speech noopte, met een stevige sneer naar West: "Er zullen mensen zijn die je succes willen ondergraven", zei ze in haar - ononderbroken - dankwoord. "Of die met de eer van je roem willen gaan lopen." Een verwijzing naar wat Kanye doet op zijn nieuwe song 'Famous': "Me and Taylor might still have sex. Why? I made that bitch famous." Zelfs als Kanye thuisblijft, drukt hij zo zijn stempel op de avond.

3 Verliezen kan ook in stijl

Nee, Adele ging met geen enkele Grammy naar huis. Logisch ook, ze was niet genomineerd. Haar hitsingle 'Hello' en bestselleralbum 25 werden uitbracht na 30 september 2015 en kwamen dus niet in aanmerking voor een selectie. Wel mocht de Britse zangers performen tijdens de awardshow. Ze bracht 'All I Ask', een nummer dat ze samen met Bruno Mars schreef.

Maar het liep mis. Haar microfoon haperde, en ook het geluid van de muzikanten stokte. In de piano zouden microfoontjes zijn gevallen, zodat het geheel wat vals klonk. Als wereldster heb je dan alle recht om kwaad te worden. Maar Adele reageerde zonder verlegenheid op Twitter: "Shit happens." Zo werd ze niet alleen de sportiefste verliezer van de avond, maar tegelijk de grootste favoriet voor de Grammy's van volgend jaar.

4 De volhouders winnen

Opvallende winnaar: het Nederlandse Metropole Orkest, dat de Grammy voor 'Beste hedendaagse instrumentale album' won voor Sylva, de plaat die ze met de New Yorkse jazzband Snarky Puppy uitbrachten.

Het inmiddels zeventig jaar oude pop- en jazzorkest uit Hilversum, dat eerder samenwerkte met Elvis Costello, Antony & The Johnsons en Tori Amos, kampt nochtans al tien jaar lang met stevige besparingen. Tot het ministerie van Cultuur de subsidie in juni vorig jaar weer aanlengde, was het voortbestaan zelfs onduidelijk.

Met een derde Grammy (in 2009 en 2011 haalden ze de begeerde prijs ook al binnen) en een zeventiende (!) nominatie heeft het Metropole Orkest weer wat internationale slagvaardigheid getoond.

5 Protest is b(l)ack

De heisa rond het politiek statement van Beyoncé tijdens de Superbowl is nog maar net gaan liggen of Kendrick Lamar brengt op de Grammy Awards een even spraakmakend protest over hetzelfde probleem: de rassenproblematiek in Amerika.

Voor de show vertelde de producer van de Grammy's al het volgende: "Kendrick kwam naar ons toe en zei dat we in een tijd leven waarin we elke dag met dergelijke kwesties worden geconfronteerd, en dat het belangrijk is om die issues een publiek podium te geven." En die issues heeft hij wel duidelijk overgebracht. Van een geketende en geboeide versie van 'Alright', een nummer dat vaak door de BlackLivesMatter-beweging wordt gezongen op demonstraties, ging Lamar naar een Afrikaanse setting voor een stevige versie van 'The Blacker The Berry'.

Maar laat het einde het heftigste zijn: met opgeheven vuist staat de rapper voor het verlichte beeld van het continent Afrika met in het midden 'Compton'. Een kunstzinnig spektakel met een erg geladen politieke boodschap. De rapper kon tevreden naar huis gaan met vijf Grammy's.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234