Zaterdag 05/12/2020

48 uur in Valencia

Als u het komende jaar één trip plant naar een stad in Europa, dan moet u volgens reisbijbel Lonely Planet absoluut voor Valencia kiezen. Daar hebben wij niets aan toe te voegen, behalve dan een heleboel redenen die illustreren waarom de gids der gidsen de stad van sinaasappels, paella, vuurwerk en Calatrava heeft uitgeroepen tot verplichte kost voor 2011.

Hoe er te geraken

De Spaanse lagekostenmaatschappij Vueling vliegt dagelijks vanuit Zaventem naar Valencia en vice versa. In Brussel is het vertrekuur telkens 15.55 uur, in Valencia 13 uur. Prijzen afhankelijk van bezettingsgraad en hoelang van tevoren geboekt wordt. Als je er vroeg genoeg bij bent kun je voor 40 euro heen en terug (maar dat is dus de bodemprijs). Alle info en boekingen op www.vueling.be. Na aankomst op de luchthaven brengt de metro (slechts één roltrap verwijderd van de aankomsthal) u in minder dan een halfuur naar het stadscentrum.

Vervoer

De metro houdt er redelijk vroeg mee op (vanaf 23 uur wordt het moeilijk en na middernacht kunt u het helemaal schudden), maar overdag brengt hij u zowat overal waar u zijn moet in de stad. Een enkele rit kost 2,40 euro, maar wordt - zoals overal - goedkoper wanneer u zich rittenkaarten of dagpassen aanschaft. Een fiets huren kan ook. Het regent toch zo ongeveer nooit, en niemand klaagt wanneer u op het trottoir rijdt (ook al omdat de kans groot is dat u op straat in aanvaring komt met een niet bepaald defensief chaufferende Valenciaanse automobilist). Bij Valencia Bikes (Paseo de la Pechina 32, www.valenciabikes.com) (1) kunt u een fietstour door de stad boeken mét Nederlandstalige gids. Start om 10 uur ’s ochtends, duurt een uur of drie, kost 25 euro per persoon (fiets inbegrepen) en is zeer de moeite bij wijze van kennismaking met Valencia. Wel op voorhand reserveren.

Wanneer gaan

Dat hangt er maar van af hoe warm u het wilt hebben. Een strenge winter met jammerende locals betekent in Valencia (aan de Spaanse oostkust overigens, zo’n 360 kilometer ten zuiden van Barcelona en 350 kilometer ten oosten van Madrid) ongeveer 10 graden Celsius. Voor iemand die gewend is aan het Belgische klimaat ook hartje winter nog tamelijk paradijselijk dus. In de zomermaanden is het doorlopend een graad of 30. Tenzij u op zoek bent naar drukte die niet per se nog gezellig te noemen is en abnormaal uitbundige Valencianen die niet hoeven te gaan werken, blijft u het best weg in maart. Dan is de stad gedurende de eerste drie weken namelijk in de ban van de zogeheten Fallas, een mediterrane mix van het carnaval in Aalst en de Gentse Feesten. Of zoiets. Valencia huisvest overigens de grootste vuurwerkindustrie van Europa, en voor de lokale bevolking is elke gelegenheid goed om daar volop ruchtbaarheid aan te geven. Tijdens de Fallas wordt drie weken aan een stuk elke dag om 14 uur ’s middags op het plein voor het stadhuis (Plaza del Ayuntamiento) (2) een knalvuurwerk (mascletà) afgestoken waarbij horen en zien je vergaat. Bloedernstige tip van een bewoner: als u toevallig in de buurt bent bij het uitbreken van Wereldoorlog III, steek dan níét instinctief uw vingers in uw oren maar kijk toe met open mond. Zo zorgt u dat de druk weg kan en vermijdt u dat uw trommelvlies knapt.

Waar logeren

Het Ad Hoc Monumental-hotel (3) (Calle Boix 4) is een 28 kamers tellend driesterrenhotel dat vlotjes - wij horen niet bij het voor de officiële quotering verantwoordelijke comité, maar toch - een vierde ster kan claimen wegens de ligging. Vlak bij het oude centrum én het Turiapark (de groene long van de stad), en gehuisvest in een prachtig negentiende-eeuws gebouw. Minder negentiende-eeuws is dat er gratis wifi is in het hele hotel. Check de prijzen op www.adhochoteles.com, er zijn constant allerlei aanbiedingen en speciale deals te sluiten.

Oriëntatie

Valencia heeft een uiterst handig oriëntatiepunt: het Turiapark (4) dat de stad in tweeën snijdt. Het park kronkelt als een 10 kilometer lange en pakweg 200 meter brede slang door Valencia en is zonder concurrentie de favoriete plek van de 800.000 inwoners. Er wordt gefietst, gejogd, geluierd, gespeeld en gepicknickt bij het leven, ook al omdat zo ongeveer niemand in de stad een privétuin heeft. Het park is aangelegd in de nu al tientallen jaren drooggelegde bedding van de omgeleide rivier Turia, nadat die in 1957 na een voor deze regio wel erg uitzonderlijke hoeveelheid regen buiten zijn oevers was getreden. Absoluut een kwestie van een geluk bij een ongeluk, dus.

Aan het ene uiteinde van el Jardín del Turia is het Bioparcdierenpark terug te vinden (waarover later meer), aan het andere Calatrava’s Stad van Kunst en Wetenschap (idem), en uiteindelijk de Middellandse Zee, met een prachtig breed strand. Het park vormt ook de noordgrens van het historische centrum, met onder meer de Catedral de Santa María de Valencia (5) (waar - jawel hoor! - de Heilige Graal te vinden is) en andere, meestal op de resten van met de grond gelijk gemaakte moskeeën opgetrokken bouwwerken uit lang vervlogen eeuwen. De zuidgrens ervan wordt gevormd door Colón (6), dé winkelstraat van Valencia voor wie zijn kleerkast wil aanvullen.

Eén ding nog voor wanneer u kaartlezend door de straten kuiert. Net als in bijvoorbeeld Barcelona (Spaans en Catalaans) worden in Valencia twee talen door elkaar gebruikt: Spaans en Valenciaans (eigenlijk ook Catalaans, al zult u zich niet populair maken door dat hardop te zeggen). Wat op het straatnaambord staat, kan dus verschillen van wat de kaart zegt. Toch nog veel succes!

De innerlijke mens

Van alle rijst in Spanje wordt 30 procent verbouwd in de streek rond Valencia, dus het zou u niet mogen verbazen dat paella een Valenciaanse uitvinding is. The original bevat trouwens geen vis, maar kip en konijn, aangezien het gerecht zijn oorsprong heeft bij volk uit de bergen dat voor het naar de kust afzakte weinig zeevruchten te zien kreeg. Paella wordt volgens de regels van de kunst ’s ochtends gemaakt om ’s middags op te eten, dus hoe later u hem eet, hoe minder vers. Zowat elk restaurant in Valencia serveert paella (ook de versie mét zeevruchten), bij La Marcelina (7) (Avenida Neptuno 8, www.lamarcelina.com) krijgt u er gratis zicht op de Middellandse Zee bij, net als een plekje op het strand om na de lunch een siësta in te lassen.

Toch liever een andere Spaanse klassieker? Ook tapas vindt u overal in de stad. Ga naar Sagardi (San Vicente Mártir 6, in het oude centrum) (8) als het snel moet gaan. U neemt van de toonbank wat u wilt eten, na afloop telt men het aantal prikkertjes om te bepalen wat u moet betalen. En ja, u mag uw papieren servetten gewoon op de grond gooien. Wie wat uitgebreider wil tafelen en van een goed glas wijn houdt, moet dan weer bij Casa Montaña (9) (Carrer Jose Benlliure 69, www.emilianobodega.com) zijn, sinds 1836 bewaker van Spaanse culinaire tradities en trotse bezitter van een uitgebreide wijnkelder. Er worden overigens ook wijndegustaties georganiseerd.

Na 88 seizoenen van SOS Piet weet u zelf wel hoe het allemaal moet? Bezoek dan de Mercado Central (10) (Plaza del Mercado, zondag gesloten, andere dagen open tot 14 uur), met 8.000 vierkante meter, 1.000 kraampjes en 15.000 bezoekers per dag de grootste overdekte markthal van Europa, waar groente-, kaas-, vis en vleesboeren om uw aandacht en euro’s strijden. Aan de versheid en kwaliteit van uw ingrediënten zal het dan alvast niet meer liggen.

Kinderen buiten!

Aanrader voor wie met zijn kroost de stad bezoekt: El Gran Gulliver (11) in het Turiapark, een gigantisch klimrek annex glijbanencomplex in de vorm van Gulliver uit het boek van Jonathan Swift (ter hoogte van de Puente del Reino). Of neem het nageslacht mee naar Bioparc (12) (Avenida Pío Baroja 3, alle dagen open, kinderen betalen 16 euro, volwassenen 21,50 euro), een zoo met ruim zestig Afrikaanse diersoorten die er prat op gaat zo weinig mogelijk afscheiding tussen publiek en beestjes te creëren. Voor wie nog twijfelde aan het milde klimaat van Valencia: vraag eens aan de olifant, de leeuw en de gorilla of zij het vaak koud hebben.

Kinderen binnen!

Het jonge grut nog niet kalm gekregen? Begeef u spoorslags naar de Ciudad de las Artes y las Ciencias (13) (aan het oostelijke uiteinde van het Turiapark, ter hoogte van de Puente Monteolivete), oftewel de Stad van Kunst en Wetenschap, waar de Valenciaanse trots (al woont hij tegenwoordig in Zürich) Santiago Calatrava min of meer ongehinderd zijn architecturale gang heeft kunnen gaan.

De Stad van Kunst en Wetenschap bestaat uit vijf bepaald niet naast het oog springende gebouwen: het operagebouw, de IMAX-bioscoop Hemisfèric (waarvan het glas schoon gehouden wordt door vrijwillige bergbeklimmers), het wetenschapsmuseum, de evenementenhal Ágora (waar voorlopig alleen nog maar ATP-tennistornooien gehouden werden en het enige niet witte gebouw in de Ciudad) en Europa’s grootste aquarium Oceanogràfic.

Dat laatste biedt onder meer de mogelijkheid om door een lange glazen gang tussen haaien te wandelen, in het wetenschapsmuseum - zoiets als Technopolis, maar dan in een veel en veel mooier gebouw - luidt het ordewoord dan weer om vooral alles aan te raken en zelf te weten te komen waarom regen naar beneden valt. Als kers op de taart heeft Calatrava overigens ook nog een brug ontworpen die nu het hoogste punt van Valencia vormt, tot spijt van het Hiltonhotel, de vorige recordhouder.

De Stad van Kunst en Wetenschap is alle dagen open, voor openingsuren per gebouw en toegangsprijzen: www.cac.es.

De innerlijke mens (2)

Dorst? Wandel naar de Conde de Altea (14), even ten zuidoosten van het oude centrum, een straat vol cervecerias, tabernas en restaurants. Als u niet vies bent van een beetje alcohol is het een uitgelezen plek om een Agua de Valencia tot u te nemen, de cocktail van de stad die, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, weinig met water te maken heeft. Er zit cava, het onvermijdelijke sinaasappelsap, wodka, gin en suiker in, en we raden u aan om er niet al bij de lunch enkele achterover te slaan.

Voor wie hierna in de stemming is geraakt om een disco onveilig te maken: Valencianen (en bij uitbreiding: Spanjaarden) zitten om middernacht vaak nog koffie te drinken op restaurant, dus - tenzij u graag de hele dansvloer voor u alleen hebt - ga vooral niet te vroeg.

In de zomermaanden verandert de daktuin van de Umbracle (15), de parkeergarage in de Stad van Kunst en Wetenschap, in een openluchtdiscotheek en kunt u loos gaan met een verkoelende zeebries in de rug én zicht op de prachtige bouwsels van Calatrava.

Rust

Wie de dag daarna een kater te verzorgen heeft - we hadden het gezegd: die Agua de Valencia heeft werkelijk niéts met water te maken - en de stad enkele uren wil ontvluchten raden we een uitstapje naar Albufera aan. Het nationale park (16) (www.albuferaparc.com) ligt zo’n 20 kilometer ten zuiden van Valencia en biedt - met een vissersdorpje, rijstvelden, bossen, duinen en boottochtjes - een oase van rust voor vermoeide citytrippers.

Laatste waarschuwing

Pas tot slot op voor de sinaasappels die in de stad aan de bomen hangen. Hoe heerlijk sappig ze er ook mogen uitzien, ze zijn puur decoratief en cruciaal voor het Valenciaanse imago, maar te zuur om op te eten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234