Donderdag 18/07/2019

Politiek

44 miljoen per jaar en 180 medewerkers, maar wat gebeurt er nog in de Senaat?

Eedaflegging in de Senaat. Beeld BELGA

Een nieuwe lichting senatoren heeft de eed afgelegd. Maar wat gebeurt er eigenlijk nog in het ‘rode pluche’? Zijn het bestaan en de kosten van de Senaat nog te verantwoorden? Of gebeurt er gewoon dubbel werk? 

Liefst vijftig gemeenschapssenatoren legden gisteren de eed af: regionale parlementsleden die worden afgevaardigd om hun regio te verdedigen op federaal niveau en daarvoor weliswaar geen extra vergoeding krijgen. Volgende week komen daar nog tien gecoöpteerde senatoren bij. Meestal zijn dat politici die in mei net niet verkozen raakten – zoals voormalig Europarlementslid Mark Demesmaeker (N-VA) en Sabine de Bethune (CD&V) – of gewoon niet op een lijst stonden, zoals oud-nieuwslezer Jan Becaus (N-VA) vijf jaar geleden. De Bethune maakte van op de Brusselse Kamerlijst geen enkele kans om verkozen te worden, maar kreeg dus wel een troostprijs van haar partij: een rode zetel en een halve parlementaire wedde. 

De zesde staatshervorming heeft de rol van de Senaat sterk veranderd. Sinds 2014 komen ze nog acht keer per jaar samen. Waar wetteksten vroeger vaak zowel in de Kamer als in de Senaat moesten passeren, is het 'rode pluche’ nu een ‘reflectiekamer’ geworden. Daar wordt nagedacht over grondwetswijzigingen en maatschappelijke thema’s die de verschillende bevoegdheidsniveaus overstijgen, zoals luchtkwaliteit of het verankeren van dierenrechten in de grondwet.

Veel bodes, elektriciens en een schrijnwerker 

Maar verandert wat er in de Senaat echt iets voor de bevolking? Vallen de kosten van de instelling te verantwoorden? Moeilijk. In de begroting van 2019 is er voor de werking van de Senaat 44 miljoen euro voorzien, al wordt dat wel minder jaar na jaar. Dat geld gaat voornamelijk naar personeel. In de Senaat werken vandaag nog ongeveer 180 voltijdse equivalenten, senatoren niet inbegrepen. Het aantal personeelsleden dat met wetgevende activiteiten bezig is, is nochtans beperkt, benadrukt de Senaat. “Maar er zijn ook veel bodes (de mensen die koffie, teksten en post uitdelen, ARA) en technische mensen”, klinkt het. Zo heeft de Senaat van oudsher ook elektriciens en een schrijnwerker in dienst. De Senaat wijst op het feit dat ze in een 19de-eeuws monument huizen, met mankementen en waar elke herstelling of ingreep omslachtig is en moeilijk valt uit te besteden. Bovendien, ze kunnen hun statutair personeel toch niet zomaar ontslaan. De Senaat afschaffen – zoals N-VA, Open Vld, Vlaams Belang en Groen voorstellen – zou ook niet de volle 44 miljoen euro opleveren, benadrukken de diensten. “Veel personeelsleden zijn verbonden aan het gebouw zelf, dat sowieso onderhouden moet worden.” 

N-VA probeert vanuit de Senaat zo vaak mogelijk aan te tonen dat de instelling inderdaad overbodig is, tot ergernis van de andere senatoren. “Natuurlijk kan de werking van de Senaat veel verbeterd worden”, aldus CD&V-senatrice Sabine de Bethune. “Het bestaat ook nog maar vijf jaar in deze vorm. Maar het zou goed zijn als er meer samengewerkt wordt met de regionale parlementen, zodat zij gebruik kunnen maken van het werk van de Senaat.” Maar volgens N-VA zijn de rapporten van de Senaat gewoon “dubbel werk”. 

Visitekaartje

Toch heeft de instelling ook voor N-VA enige aantrekkingskracht, zo getuige het feit dat er meer dan één kandidaat was om gecoöpteerd te worden. Via de Senaat kan je ook in andere, internationale assemblees gaan zetelen. Er wordt een delegatie afgevaardigd naar de Raad van Europa, naar het NAVO-parlement... “Organen die toch wel het nodige gezag uitstralen rond mensenrechten”, aldus Demesmaeker, die als Europees Parlementslid regelmatig politieke gevangenen bezocht, bijvoorbeeld in Catalonië. “Spanje is lid van de Raad van Europa, dus als je in de Raad van Europa zetelt, kan je je mandaat wel als hefboom gebruiken om dat aan te kaarten. Bovendien, in het buitenland betekent ‘senator’ nog heel wat. Het is een visitekaartje, zeg maar, dat mij toelaat om tot bij die politieke gevangenen te geraken. Dat zou anders veel moeilijker zijn. Maar de nationale rol van de Senaat, als praatbarak, blijft inderdaad overbodig.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden