Woensdag 20/11/2019

Reportage

30.000 klimaatbetogers in Brussel, duizenden elders: ‘Dit houden ze vol tot de verkiezingen’

Beeld Eric de Mildt

Op vraag van Greta Thunberg werd de tiende klimaatactie een wereldwijde jongerenstaking. Bij ons was er discussie of zoiets wel een schoolactiviteit kon zijn, maar met tienduizenden betogers was het weer een schot in de roos. ‘Zet mijn naam niet in de krant, mijn directie wil niet dat ik hier ben.’

Verliep het begin van de vorige klimaatmars in Brussel nog erg chaotisch en hectisch, dan is de organisatie nu een geoliede machine. Twee weken geleden waren de jongeren niet voorzien op de persmeute die zich op de organisatoren van Youth for Climate en vooral Greta Thunberg focusten. Dit keer bakenen ze van in het begin een cirkel af met touw waar Anuna De Wever en co. straks in mogen rondstappen en de betoging leiden. “Geleerd in Parijs!”, lacht een van de organisatoren. “Er was daar weinig volk, maar dat hadden ze wel goed gezien, die Fransen.”

Het is aan zulke dingen dat je merkt dat de mars steeds beter georganiseerd wordt: aan het slot staat nu bijvoorbeeld een haast professioneel podium, waar nadien bands optreden. Verwacht in de komende weken steeds meer van dat soort frisse nieuwigheden. Op die manier probeert Youth for Climate er de schwung in te houden, in de hoop de klimaatacties tot aan de verkiezingen in mei te kunnen laten overleven. “Daar gaan ze ook in slagen. Kijk eens, hier staan 30.000 mensen”, zegt David Van Reybrouck als hij met trotse blik de speeches van Anuna en co. volgt aan het einde van de betoging. “Sommigen bekritiseerden de jongeren dat ze te vroeg gepiekt zouden hebben, maar neen, dit houden ze vol tot aan de verkiezingen.”

Dat de klimaatacties nu ook massaal wereldwijd gaan, heeft daar ook mee te maken. Op vraag van Greta Thunberg demonstreren scholieren van over de hele wereld voor het klimaat. Zeggen dat de oproep geslaagd is, is een understatement. Met maar liefst 150.000 komen ze bijvoorbeeld op straat in Australië, verspreid over verschillende steden. Ook in India, Japan en de Verenigde Staten komen scholieren op straat. Zelfs op Antarctica leggen vijf wetenschappers het werk even neer om hun steun te betuigen met de jongeren.

Ook bij ons vond Youth for Climate dat het tijd was voor een nieuw initiatief. Op hun vraag stapten niet alleen leerlingen mee, maar ook volwassenen. En die gaven massaal gehoor: vertegenwoordigers van zowat alle vakbonden, instellingen en organisaties, zoals Greenpeace of Amnesty International, stapten mee in allerhande betogingen. Op zeker 33 plaatsen werd er betoogd in ons land, gaande van de 150 betogers in Lommel, tot 3.300 in Gent, en dus 30.000 in Brussel. “Beste politici, is dit draagvlak groot genoeg?”, vroeg De Wever aan het einde van de mars.

Gulden regel

Tussen die duizenden betogers ook verschillende leerkrachten en scholen. Nu het niet om een expliciete spijbelactie gaat, is het makkelijker voor scholen om zelf mee te stappen. Dat leidde daags voor de klimaatstaking nog tot een felle discussie over de vraag of zo’n manifestatie wel als schooluitstap kan doorgaan. Dat blijkt het geval. Zo lopen er leerkrachten rond die echt moeten staken, tegen de wil van hun directie. “Zet mijn naam alsjeblieft niet in de krant. Want eigenlijk wil mijn directie niet dat ik hier ben”, vraagt een leerkracht uit het Leuvense. “De school reageerde enkele weken geleden nog enthousiast toen er een actie was in Leuven. Maar nu kregen we toch het signaal: ‘Is het niet genoeg geweest?’.” 

De leerlingen en leerkrachten van het Brusselse Imelda-instituut stappen voor het eerst mee in de klimaatmars.  Beeld Eric de Mildt

Het toont de grote verscheidenheid aan manieren waarop het onderwijs met de manifestatie omgaat. Het is zoals de koepels benadrukten: er is geen gulden regel om deze staking aan te pakken. Sommige scholen sturen erg aan op deelname aan de klimaatmars, anderen wachten de vraag van hun leerlingen af.

Zo zijn er de leraars van het Imelda-Instituut uit hartje Brussel. Ze stappen voor het eerst mee, in een poging hun leerlingen een geweten te schoppen. “We merkten dat de vorige betogingen telkens erg weinig van onze leerlingen konden mobiliseren”, leggen Isabelle Van Hoorden en Marjan Vander Gracht uit. Dat overdrijven ze overigens niet. Een van hun leerlingen bekent dat ze tot voor kort zelfs niet wist dat er gespijbeld werd voor het klimaat.

Daarom gingen ze in discussie met de leerlingen. Niet om er activisten van te maken, wel om ze iets bij te brengen. Al is dat niet altijd evident. De leerkrachten wijzen erop dat het moeilijker ligt in hun tso, bso en kso-school. “De meerderheid van de spijbelende leerlingen kwam tot nu toe toch uit het aso, zo wordt ons altijd verteld. Wij hebben ook een heel diverse school: bij veel van onze leerlingen is Nederlands bijvoorbeeld niet de eerste taal. Dan zijn dat moeilijke thema’s. Leg dat wetenschappelijk verhaal dan maar eens uit.”

Al halen veel mensen de schouders op bij de vraag of het wel kan dat leerlingen deelnemen aan zo’n mars. Van Reybrouck vat het filosofisch op. “Ach, wees gewoon dankbaar dat er iemand op straat komt in jouw plaats, zelfs al wil je zelf niet betogen. Deze jongeren nemen het voor iedereen op.”

Beeld Eric de Mildt
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234