Woensdag 30/09/2020

Expo

27-jarige Antwerpenaar Ben Sledsens exposeert in Tim Van Laere Gallery

►Ben Sledsens gebruikt graag veel kleur. 'Maar een schilderij moet ook een bepaalde mate van structuur hebben.'Beeld rv

Ben Sledsens maakte de afgelopen jaren een blitzcarrière in de beeldende kunsten. In zijn werken verwijst hij voortdurend naar de kunstgeschiedenis, en toch zijn die net ook te herkennen aan een soort onweerstaanbare naïviteit. Zijn werk is nu te zien in de Tim Van Laere Gallery.

"We zijn nog niet open, maar geniet ervan!" De tentoonstelling Two Trees van Ben Sledsens is nog in opbouw, maar twee kromgebogen dametjes vonden de weg al naar binnen om hun ogen gretig de kost te geven aan het verrukkelijk kleurenpalet van de schilder. Hun aanwezigheid brengt de lichtjes onwennige schilder in verlegenheid, maar ze tegenhouden is onbegonnen werk. "Ik word zenuwachtig als andere mensen mij horen vertellen."

Bescheiden en heerlijk wars van intellectuele pretentie is de 27-jarige Antwerpenaar, die al op de Antwerpse academie werd opgemerkt door de gekende Antwerpse galerist Tim Van Laere. Rinus Van de Velde - een van zijn andere poulains - had er hem over gesproken.

Sledsens komt uit een nest van juristen, maar zijn grootvaders waren respectievelijk architect en schilder. Het kunstzinnige bloed sloeg in de familie Sledsens, zoals wel vaker, een generatie over. Al kon ook papa Sledsens aardige cartoons tekenen, en dat zie je aan het verhalende werk van zijn zoon. "Als kind wou ik striptekenaar worden", vertelt Sledsens junior. "Ook mijn grootvader, de architect, kon dat erg goed. Ik ben kon als student nooit goed focus behouden, maar wanneer ik teken of schilder, is het anders. En dus begrepen mijn ouders al snel dat de academie geen verkeerde keuze zou zijn."

Op de academie liep hij zijn eega, mode-ontwerper Charlotte De Geyter Pittoors, tegen het lijf. Haar ontwerpen - jurken uit zachte, blinkende stoffen met bloemenpatronen - komen vaak terug in het werk van Sledsens. "Toen ik haar tekeningen zag, wist ik dat het zou klikken", vertelt hij. "We houden van dezelfde dingen. Repetitieve, natuurlijke patronen. Ja, ik ben fan van haar werk. Je 'leeft' elkaars werk ook een beetje, als je zo veel tijd met elkaar spendeert. Ik zie haar kleedjes voortdurend passeren, dus ik vind het ook heel eerlijk om ze te verwerken in mijn schilderkunst."

Girl in the Yellow Flower Dress, geïnspireerd op een kleed van Sledsens' vriendin Charlotte De Geyter.Beeld Ben Sledsens

Of een boom paars of bruin moet zijn? Zoiets wordt bij het duo Sledsens en De Geyter dus weleens over de lunchtafel besproken. "Veel kleur gebruiken is leuk, maar een schilderij moet ook een bepaalde mate van structuur hebben", vertelt Sledsens serieus. "Een schilderij mag niet onleesbaar zijn, net zoals een liedje niet vals mag klinken."

Naïeve archetypes

De jonge kunstenaar schuwt de grote thema's en vormen uit de kunstgeschiedenis niet. Integendeel. Zijn nieuwe tentoonstelling is een verzameling van landschappen, portretten en stillevens, met in het midden een grote veldslag met ridders en paarden. "De personen die ik schilder, zijn vaak archetypes. Ik hou ervan om die op een naïeve manier te verbeelden, en te spelen met oude beelden en moderne elementen. Als iemand binnen honderd jaar ziet dat mijn personage Nikes draagt met Ralph Lauren-sokken, dan zegt dat iets over onze tijd. Rubens schilderde toch ook de outfits die in zijn tijd hip waren?"

Post-impressionisten en fauvisten als Henri Rousseau en Matisse zijn overal in zijn werk aanwezig - het personage van de impressionistische landschapschilder verschijnt zelfs letterlijk óp zijn doeken - maar ook de beeldtaal van een oude meester als Bruegel sluimert doorheen de landschappen van Sledsens. Ook hij schilderde kleine personages in een overweldigend landschap, terwijl het verhaal hem net in de miniaturen zit. "Alles in een schilderij is een keuze, hoe instinctief je ook te werk gaat", vertelt Sledsens. "Mijn landschappen verzin ik helemaal uit het hoofd, al voel ik soms wel dat door de natuur wandelen of in het Harmoniepark rondlopen mij inspireert. Zeker in de lente kan ik overweldigd worden door iets als de impressie van de bomen in park Den Brandt. Zoiets geeft mij zin."

Tot 10/10 te zien bij Tim Van Laere Gallery, Antwerpen. timvanlaeregallery.com

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234