Zondag 16/06/2019

24 september Secretaressegate

Twee kabinetsmedewerkers van minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael stappen op nadat het Comité P in een rapport een aantal promoties van secretaresses bij de federale politietop heeft onderzocht. Maandenlang bleven Dewael en politiebaas Fernand Koekelberg onder vuur liggen, maar dat was nu juist niet wat de ware aanstoker van het onderzoek beoogde. En dat was niet Jean-Marie Dedecker, maar vakbondsman Jan Adam (CCOD). Hij diende medio 2007 klacht in tegen de promotie van Christa Debeck bij de Algemene Inspectie (AIG).

"Ik vind het eindresultaat dramatisch", zegt Adam. "Wie kreeg het het hardst te verduren? Meneer Koekelberg. Wat heeft hij gedaan? Hij heeft met vol medeweten van Dewael twee medewerksters opslag gegeven. Lees het nog eens na: in die rapporten van het Comité P kun je lezen dat zijn secretaresse Sylvie Ricour arrogant deed en 'haar mannetje staat'. Is dat een misdrijf?"

"Het ligt anders bij Debeck: documenten vervalst, een hele benoemingscarrousel. Wie werd gestraft? Koekelberg, omdat hij kennelijk iets mediagenieker is. Intussen stelt niemand vragen bij het functioneren van Guido Van Wymersch, die haar examenresultaat vervalste, en blijft ook die Debeck gewoon op post. En de enige die hier heeft geoogst, is Dedecker. Als ik in deze iets mag wensen voor 2009, dan is het gerechtigheid."

9 oktober Bank bankroet

Christophe De Smet besloot begin september zijn spaargeld over te zetten naar de internetbankrekening van de IJslandse Kaupthing Bank. "Zowel Test-Aankoop als beursspecialist Paul D'Hoore hadden aangeraden je geld bij kleinere banken onder te brengen." Kaupthing bood erg aanlokkelijke spaarvoorwaarden. Een basisrente van 4,25 procent en een aangroeipremie van 2 procent erbovenop. "Van enig risico werd niet gesproken. Het ging immers niet om een riskante belegging, maar om een doodgewone spaarrekening. Wat kon daarmee mislopen?"

In de nacht van 9 op 10 oktober besloot de IJslandse bank alle transacties te bevriezen. Failliet. Kaupthing werd genationaliseerd en de IJslandse regering stelde zich garant voor de binnenlandse deposito's. Voor buitenlandse klanten was de situatie iets minder rooskleurig. "Kerstmis is inmiddels voorbij en we kunnen nog altijd niet aan ons geld", zucht De Smet. "Ik was van plan om een bouwgrond te kopen, maar dat kan ik nu wel vergeten."

Het zal wellicht nog maanden duren voor het spaargeld van de 20.000 Belgische gedupeerden kan worden vrijgegeven. De Luxemburgse overheid heeft een akkoord gesloten met een investeringsconsortium dat wordt aangevoerd door de Lybian Investment Authority. "Dat is slechts een voorlopig contract", zegt een andere gedupeerde. "Het moet nog worden bekrachtigd, en onze regering moet haar krabbel nog zetten. Nu die ontbonden is, wordt de situatie er natuurlijk niet gemakkelijker op. Als dat geld niet wordt vrijgegeven, dan heb ik twintig jaar voor niets gewerkt."

27 november

Te koop: baby (zo goed als nieuw)

"We deden het niet voor het geld. De toekomst van onze zoon was het belangrijkste." En toch streken de ouders van baby J. zo'n 7.500 euro op voor hun pasgeboren zoontje. Via het internet kwam het Gentse koppel in contact met een echtpaar uit Sibulco in Nederland dat al jaren kinderen wou. Daags na de bevalling in het Jan Palfijnziekenhuis kwam het tot een overdracht. Het Nederlandse echtpaar kreeg baby J. mee naar huis. Eind november kwamen de ouders terug op hun beslissing. "Ze hebben enorm veel spijt", zegt advocaat Christophe Marchand. "Ze willen een tweede kans om te bewijzen dat ze goede ouders zijn." Of ze die kans ooit zullen krijgen, is onzeker. Het onderzoek is nog volop aan de gang. Baby J. terug in België en verblijft voorlopig bij een crisispleeggezin.

Baby's die als koopwaar op het internet worden aangeboden: de kranten stonden er vol mee. Een draagmoeder bood in mei voor 25.000 euro haar diensten aan op het forum van een babywebsite. Een vrouw uit Lovendegem moest voor de onderzoeksrechter verschijnen omdat ze talloze kinderloze koppels zou hebben opgelicht. Het Nederlandse tv-programma Netwerk ontdekte hoe de vrouw thuis een lucratief handeltje als malafide draagmoeder was gestart. Ze zou zich door verschillende mannen hebben laten insemineren in ruil voor honderden euro's per keer. In de lente gaf de vrouw het leven aan een tweeling, die ze daarna 'verkocht' aan een vriendin.

2 december Les bourgemèstres

"Er is geen enkel moment geweest waarop ik heb gehoopt", zegt Arnold d'Oreye de Lantremange, dienstdoend burgemeester van Kraainem. Samen met Damien Thiéry (Linkebeek) en François van Hoobrouck d'Aspre (Wezembeek-Oppem) kreeg hij wel de Raad van Europa achter zich. Twee keer, eerst in mei, dan nog eens in december, leverde die een aanbeveling af waarin Vlaanderen werd verzocht hen te benoemen. "Ik wist wel dat Marino Keulen dat nooit zou doen", zegt d'Oreye de Lantremange. "Het gaat hier over politiek. De druk op Keulen was groot, ook door de dingen die hij vooraf verkondigd had. Of het dan zin had, die procedure? O ja. Opeens kregen we aandacht van de internationale media: Nederlandse journalisten, Franse, Oostenrijkse, Britse..." Toch maakt de niet-benoeming de zaken niet echt anders. "Ik bestuur mijn gemeente net zo goed, ik heb zelfs een sjerp (lacht). Voor mij was 2008 het jaar waarin een generatie politici ophield te praten met de overkant. Ik vind dat echt erg."

17 december

De oppermagistraat is boos

De eerste voorzitter van het Hof van Cassatie kwam binnen langs de liftdeur met het ronde raampje waarachter Eliane Liekendael zich tien jaar eerder met haar handtas onzichtbaar trachtte te maken voor een camera. Alleen al de locatie van de korte persontmoeting op donderdagavond had de Wetstraat duidelijk kunnen maken dat Leterme I terminaal was. De bibliotheek van het Hof van Cassatie. Een heiligdom. Het heette al een revolutie te zijn toen voorzitter Ghislain Londers in april 2007 een cameraploeg van de VRT toeliet in de vertrekken van het Hof van Cassatie.

De oppermagistraat, klein van gestalte, had die donderdagavond nog niets meer in handen dan een door Yves Leterme te eigener verdediging geschreven brief. "Ik lees dat de echtgenoot van een magistraat over een zaak die nog in beraadslaging is contact heeft gehad met een politiek kabinet." Hij sprak de laatste twee woorden uit als had hij het over kots. "Mijne heren, als dat klopt, is dat een ramp."

Londers, al vaak omschreven als een CD&V-benoeming, bleef geduldig de pers te woord staan. Minder dan 24 uur later kroop hij zelf in de pen. (DDC / KVDP)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden