Zondag 11/04/2021

ColumnBijzondere bijstand

2020 kan ook het jaar zijn waarin je bij jezelf een tatoeage van een hotdog met een hoedje hebt gezet

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Katrin Swartenbroux helpt een lezer met een issue.

VRAAG VAN DE WEEK

Met een schok realiseer ik me dat we al eind november zijn, en ik amper herinneringen heb aan dit jaar. Plots begint de hele situatie door te wegen, terwijl ik er tot nu toe redelijk in geslaagd ben om de voorbije crisis te doorploeteren. Hellep!

Melissa, Borgerhout

Beste Melissa,

Ik meende altijd dat de mens voorbestemd was om hemel­tergende, eeuwigdurende ­ervaringen te verdringen ­teneinde het voortbestaan van de soort te vrijwaren. Anders zou geen enkele vrouw vrijwillig een tweede keer bevallen, dacht ik zo. De huidige pandemie heeft me doen inzien dat alles waar ik ooit van overtuigd was onzin is. Wat dat betekent voor mijn mensbeeld of het voortbestaan van deze column is vooralsnog onduidelijk.

Het is dat je zelf aangeeft dat we het einde van het jaar naderen, want mijn tijdsbesef is al enkele dagen, weken of maanden spoorloos. Elke dag is een kopie van de voorgaande, met als enige verschil dat de ­kleuren vager en de lijnen ­troebeler worden. Als het klopt dat ­herhaling ervoor zorgt dat we dingen beter onthouden, zal het voorbije jaar permanent in ons geheugen gegrift staan, al ­hebben de meesten, zoals je schrijft, er geen échte herinneringen aan overgehouden. Geen dronken avondjes of spontane ontmoetingen, geen zotte reizen of legendarische optredens. Zelfs voor een ­mislukte haarkleur had je in 2020 slechts een beperkte window of opportunity.

Plots benijd ik ze, de mensen die zich in de eerste ­lockdown bezighielden met zuur­desembrood bakken, die probeerden spagaat te zitten of leerden breien. Ik besef nu dat ze er niet enkel het beste van probeerden te maken, maar vooral zochten naar een manier om alle verloren uren, dagen, weken en maanden een invulling te geven. Mijn Facebook-feed puilt uit van de zwangerschapsaankondigingen en foto’s van verlovingsringen van strijders die weigerden te aanvaarden dat 2020 voor eeuwig in het teken van deze rotte crisis zou staan, maar er in plaats daarvan hun eigen onvergetelijke gebeurtenis aan vasthaakten. Het is de reden waarom ik halsoverkop ben gaan samenwonen, waarom mijn buurvrouw een hond nam en een vriend een zoveelste poging waagt om zich door Oorlog en vrede te ploeteren.

Voor Oorlog en vrede of die baby is het allicht te laat, maar je hebt nog een maand de tijd om het jaar opnieuw op te eisen. 2020 hóéft niet het jaar van Covid te zijn, maar kan evengoed het jaar zijn waarin je bij jezelf een tatoeage van een hotdog met een hoedje hebt gezet. Er staan bijzonder uitgebreide tutorials online die ik nog nooit heb bekeken want ik heb mijn moeder gezworen dat die op mijn heup de laatste was. (Maar echt. Heel goed uitgelegd.) Schilder je badkamer goud, adopteer een kat, of begin nog snel met nagel­bijten, zodat je er tegen 31 december ook weer mee kan stoppen. Start een podcast, breek een been maar prijs jezelf bovenal gelukkig.

Er zijn mensen voor wie 2020 altijd het jaar zal zijn waarin ze plots kennismaakten met de voedselbank, de binnenkant van Intensieve Zorgen of de wachtrij voor de psychiatrie. Die niet enkel tijd, maar vooral een familielid, hun baan, hun huis, hun gezondheid of hun levenslust ­verloren.

In dat opzicht, liefste Mel, steekt zelfs de meest ­geïnfecteerde tatoeage bleek af.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234