Woensdag 28/10/2020

2007 wordt een ijzersterk Europees popjaar

Met 170 optredens, verdeeld over 30 clubs en zaaltjes in de binnenstad van Groningen, was EuroSonic ook dit jaar een feest voor muzikale ontdekkingsreizigers. Het showcasefestival was lang van tevoren uitverkocht en terecht: dit was een van de sterkste edities van de jongste jaren.

Door Dirk Steenhaut

Groningen l De pan-Europese gedachte leeft, althans in de muzieksector. Naast 2.000 professionals uit de media en muziekindustrie, lieten ook gewone popliefhebbers zich het voorbije weekend verrassen door het jonge geweld van een Pétur Ben of Alice Rose.

Wie actief op zoek wil naar de rockhelden van morgen is bij EuroSonic aan het goede adres: Franz Ferdinand, José González, Kaizers Orchestra, allemaal begonnen ze hun internationale veroveringstocht op een klein podium in Groningen.

Gezaghebbende bladen zoals het Britse NME en het Franse Les Inrockuptibles noemen het festival "de beste referentie voor jong Europees talent". Dit keer stond de 'Italian wave' centraal, wat tot de vaststelling leidde dat ook in het zuiden dezer dagen prima muziek wordt gemaakt.

Zelf waren we behoorlijk onder de indruk van Zu, een instrumentaal trio (bas, drums en sax) dat ooit al samenwerkte met grote namen als Mike Patton en Steve Albini. Met muziek die knarste en piepte als een roestig treinstel bewees Zu dat potige hardcore en grillige freejazz perfect kunnen samengaan. Maar ook het aan Brainiac verwante geluid van Hot Gossip, de aanstekelijke punkfunk van Disco Drive en de filmische folkrock van Yo Yo Mundi vallen beslist in de smaak.

De IJslander Pétur Ben was vroeger een kompaan van Mugison, maar op zijn solodebuut Wine for My Weakness, bij ons aangekondigd voor maart, manifesteert hij zich als een veelbelovende singer-songwriter. In Groningen imponeerde hij onder meer met 'Something Radical'. Zijn akoestische versie van Michael Jacksons 'Billie Jean' klonk zelfs zo geniaal dat je het moest horen om het te geloven.

Nog opwindender was Reykjavik!, een band die Bowies 'Changes' door de mangel haalde en losgeslagen, schuimbekkende punk speelde. De zanger nam regelmatig een duik in het publiek. Het Noorse 120 Days, van hetzelfde label als Jaga Jazzist, bouwde dan weer een brug tussen Suicide en The Cure met hyperkinetische, aanstekelijke elektropunk, terwijl het Zweedse Johnossi met minimale middelen een maximaal effect sorteerde. Een zanger, een drummer en tussen uptempo blues en powerpop laverende songs als 'Man Must Dance' of 'Lot of Things To Do Before You Die': het volstond om het trefzekere duo in ons geheugen te branden.

Dat ook Galliërs overtuigend kunnen rocken, bleek uit de even springerige als energieke set van Stuck in the Sound. Hun rammelende maar strak gespeelde indiepop, op de wip tussen de Pixies en At the Drive In, deed de toeschouwer meermaals naar adem happen. Nevermind the Living Dead, het debuut van het kwartet, vertoont nog enkele schoonheidsfoutjes, maar met songs als 'Never on the Radio' kunnen ze zeker een Pukkelpoppubliek overtuigen.

Heel andere koek was de speelse onewomanshow van Alice Rose, een Deense die haar vocale acrobatieën combineerde met elektronische beats, samples, viool en diverse speelgoedinstrumenten. Rose bleek niet vies van humor en kitsch, maar bracht ook mijmerende songs uit haar cd's Tales of Sailing en Daydreamer.

Dromerig en intiem was ook de Finse Islaja. Haar muziek stapelde verscheidene zanglagen op elkaar en refereerde aan acid folk, psychedelica en dronerock. De chanteuse gaf er een bevreemdende draai aan.

De akoestische soloset van Ben Ottewell, bekend van de Britse groep Gomez, was iets traditioneler van snit. De zanger met de raspende bluesstem wisselde sobere, uitgebeende uitvoeringen van 'Bring It On' en 'Get Miles' af met beklijvende covers van Nick Drake en Neil Young. Missie geslaagd.

Ook The Magic Numbers waren in Groningen flink op dreef. Hun sprankelende, meerstemmig gezongen popsongs werden gedreven gespeeld en vooral de manier waarop ze 'Slow Down' naadloos lieten overgaan in het van Kate Bush geleende 'Running Up That Hill' was memorabel.

En zo dokterde iedere EuroSonicbezoeker zijn eigen traject uit. Het onze bevatte alvast veel meer voltreffers dan missers. Geen twijfel mogelijk dus: 2007 wordt een popjaar dat kan tellen.

n Zanger-gitarist Romeo Stodart toverde meer dan één magisch vertolkt nummer uit zijn mouw. Zijn band The Magic Numbers was een van de vele voltreffers op EuroSonic.

Ook in Zuid-Europa wordt dezer dagen prima muziek gemaakt(QUOTE 2) Pétur Bens versie van 'Billie Jean' klonk zo geniaal dat je het moest horen om het te geloven

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234