Zaterdag 19/09/2020

Televisie

20 jaar 'Thuis': ode aan de ultieme Guilty Pleasure

De cast van Thuis, zoals hij er in de beginjaren uitzag.Beeld VRT

Het zou bij hoogstens een paar afleveringen blijven. Een weldenkend mens heeft wel wat beters te doen dan zich te vergapen aan een soap die met een groteske afspiegeling van de realiteit op doorzichtige wijze kijkerszieltjes probeert te ronselen. Ik was slimmer dan dat. Dacht ik.

Tot ik in een door de openbare omroep gecreëerde schijnwereld loodgieter Frank Bomans tegen de leren jekker liep en meteen sympathie opvatte voor de ruwe bolster met blanke pit die als geen ander de kunst verstond om zichzelf in nesten te werken. Dat hij als getrouwde vent buitenechtelijk scharrelde met het 'rosse' Simonneke prikkelde de nieuwsgierigheid en toen ik weken later besefte dat ik niet meer zonder mijn dagelijkse dosis kon, was het te laat.

Thuis had mij te pakken en na een korte ontkenningsfase was ik niet meer weg te slaan uit de wondere wereld van Frank, Simonneke, Marianne, Luc, Rosa, Waldek et les autres. Het was de tijd dat 'ons moe' nog leefde en 'de Luc' uit Amerika kwam aangewaaid. Een verwerpelijk sujet dat naar eigen zeggen fortuin had gemaakt in de pralinebusiness en zich snel zou manifesteren als de gewetenloze smeerlap die - letterlijk - bereid was om over lijken te gaan.

Een paar huizen verder hield de voluptueuze kapster Rosa zich onledig met koppen wassen in een salon waar de gerespecteerde dorpsdokter Walter af en toe langsliep voor een seksuele versnapering. Tot zijn echtgenote Marianne - zelf niet vies van een scheve schaats - er zich mee ging bemoeien. De onuitstaanbare 'opperbitch' en lid van de Thuis-upperclass. Ze keek hautain neer op het rondscharrelende plebs en vooral op het 'simpel coiffeuseke' dat door haar echtgenoot - die gelukkig voor hem even later aan acuut hartfalen bezweek - beslapen werd.

Zoon Tom studeerde 'voor advocaat' en de toen nog niet met haar geaardheid worstelende dochter Ann deelde de sponde met de getrouwde Lou die 'in het echt' Koen De Bouw bleek te zijn.

In die zalige pioniersjaren bestierde de grote Peter Van Asbroeck nog een gezellig dorpscafé waar ik me meteen, jawel, 'thuis' voelde. Al werd die klandizie niet door iedereen geapprecieerd en zorgde mijn outing als 'soapie' ervoor dat ik binnen mijn vriendenkring met een misprijzend 'die onnozelaar kijkt naar Thuis' drastisch in de pikorde werd teruggezet. Een soap was immers opium voor het volk. Ondermaats amateurtoneel in bordkartonnen decors als zoethoudertje voor het gepeupel.

Jules Hanot.Beeld kos

Liever onnozel dan hypocriet

Toch volhardde ik in de boosheid en verkoos mijn geloof niet zoals zovelen in het verborgene te belijden maar - liever een onnozelaar dan een hypocriet - het stigma van Thuis-verslaafde waardig te dragen. Het hoeft toch niet allemaal 'grote kunst' te zijn en het is geen doodzonde om zich met het verstand op nul te laten entertainen door pretentieloze nonsens waarbij geloofwaardigheid absoluut geen prioriteit is.

In Thuis kan en mag alles. Daar wordt geluk onmiddellijk in rampspoed gesmoord, verrijzen doden, kunnen lammen plots lopen en wordt er zo uitbundig in het rond gevogeld dat op den duur geen mens meer weet aan welke kat de vele jongen toebehoren.

In geval van hoge nood - lees: tanende kijkcijfers - kan altijd nog een deus ex machina als pakweg een Duitse dubbelganger of een moordende serieverkrachter uit de hoge hoed worden getoverd en zorgen onwaarschijnlijke cliffhangers ervoor dat fans met acute ontwenningsverschijnselen de Thuis-loze zomer worden ingestuurd.

De bewoners zijn, hoe kan het anders na twintig jaar, verre vrienden geworden. Al lang geen acteurs meer, maar vertrouwde archetypes van goed en kwaad waarvan niemand nog de echte naam kent. Velen zijn ons in de loop der jaren ontvallen. De lispelende goedzak Çois, bijvoorbeeld. Of mijn alltime favorite, de legendarische Jean-Pierre de antiquair, die eerst het bed deelde met Marianne, daarna met haar dochter, om uiteindelijk zelf het deksel op de neus te krijgen, toen bleek dat de al bijna even legendarische dokter Dré de vader was van zijn blinde dochter.

Soms denk ik nog met heimwee terug aan de geïntegreerde Marokkaan Mo die weer naar zijn land werd gestuurd, de moordende psychopaat Roger Swerts, de immer correcte dokter Geert en de talloze edelfiguranten die na gedane arbeid naadloos en zonder kijkersverlies voor jongere exemplaren werden ingeruild.

De alltime favorite van onze man: de legendarische Jean-Pierre de antiquair, gespeeld door Herbert Flack.Beeld joost de bock

Intussen is mijn favoriete soap een onaantastbaar tv-monument. Een dagelijks bulderend kijkcijferkanon dat als de vleesgeworden guilty pleasure koppig zijn eigen koers blijft varen om onderweg af en toe maatschappelijke thema's als zelfmoord, holebi's, seksueel geweld, tienerzwangerschappen, racisme of transgenders aan te kaarten.

De Thuis-dagen zijn uitgeroeid tot een nationale bedevaart en de serie zelf tot een onuitroeibaar fenomeen. Net als het koningskoppel Frank en Simonneke niet klein te krijgen door onbenulligheden als kritiek, ongevallen met comateuze gevolgen, brandstichtingen, overspel, verkrachtingen, moorden of de transformatie van homozoon Franky tot Kaat.

Ik keek, kijk en zal bij leven en welzijn ook de volgende twintig jaar kijken. De strijd is gestreden. Thuis is salonfähig geworden en ik wentel mij in de geruststellende gedachte dat er intussen zoveel verslaafden zijn dat afkicken niet meer nodig is. 'Nergens beter dan Thuis'. Het is tijd dat het eindelijk eens luidop gezegd wordt.

199 hoofdpersonages

Zoveel deden er in totaal mee aan de reeks, momenteel zijn daar 46 van te zien. "Bij Thuis vertrekt alles vanuit de verhaallijn. Wanneer de plot een nieuw personage vereist, zetten de schrijvers dat eerst op papier en pas daarna wordt een casting georganiseerd", vertelt producer Hans Roggen.

Van de oorspronkelijke cast spelen er vandaag nog 8 mee: Frank, Simonne, Rosa, Jenny, Ann, Marianne en Peggy.

1,2 miljoen kijkers

Zoveel kijkers lokt Thuis dagelijks. Het huidig record staat op de aflevering van 24 november 2015 met 1.452.817 kijkers.

"Dat is erg veel voor een reguliere aflevering", weet Roggen. "Ter vergelijking: de vorige seizoensfinale, waarin dokter Geert vermoord werd en Luc een poging tot zelfmoord deed, had 1.361.910 kijkers."

Simonneke.Beeld VRT

25 aanzoeken

20 daarvan resulteerden uiteindelijk in een huwelijk. Een van de afwijzingen was aanvankelijk voor loodgieter Çois (Steph Goossens). Hij werd afgewezen door zijn vriendin Julia om enkele maanden later zelf door haar verzocht te worden.

Met het ensceneren van een huwelijk had Goossens geen enkele moeite: "Doen alsof je van iemand houdt met wie je meer tijd doorbrengt dan met je eigen vrouw en vrienden, het gaat haast vanzelf."

10 geboortes

"Toen ik zelf zwanger was, werd mijn zwangerschap gewoon opgenomen in de serie. Ik heb nooit een valse buik moeten dragen", vertelt Marleen Merckx, beter bekend als Simonneke. In Thuis beviel ze van een zoontje, Franky, in het echt kreeg ze een dochtertje. "Mensen haalden dat vaak door elkaar. Dan kwamen ze in de winkel eens in mijn buggy kijken om Franky'tje te zien."

18 moorden

Een moord die zowel de personages als kijkers van Thuis maandenlang in de ban hield, was die op Sofie Bastiaens in 2008. Pas zes maanden na de mysterieuze verdwijning van Sofie werd haar lijk teruggevonden.

Actrice Lien Van De Kelder was toen al lang niet meer bij de soap betrokken, maar herinnert zich nog dat ze de makers een foto van zichzelf moest doorsturen. "Voor op de kist. Het was wel bizar toen mijn vroegere collega's me sms'ten dat ze op mijn begrafenis zaten."

16 gijzelingen

De laatste gijzeling is tegelijk de huidige kijkcijferrecordhouder. Op 24 november werden de zwangere Sam en tienermeisje Emma gegijzeld door de pedofiele politieagent Danny. De sociale media riepen de episode uit tot 'spannendste aflevering ooit'.

Marianne (Leah Thys) en Rosa (Annick Segal) vechten hun vete uit op het perron.Beeld VRT

34 sterfgevallen

Een opmerkelijk overlijden was dat van het kanarievogeltje van Frank en Simonne in 1996. In een poging het vogeltje te helpen, bracht Çois het per ongeluk om en dat schoot bij veel kijkers in het verkeerde keelgat.

"Ik mocht me verantwoorden in De zevende dag. Bepaalde activisten hadden klacht ingediend", weet acteur Stef Goossens nog.

1.100 figuranten

Zoveel treden er per jaar aan, wat neerkomt op een gemiddelde van 25 per week.

"We krijgen veel aanvragen van kijkers, maar die verwijzen we altijd door naar de database op inthepicture.com, vanwaaruit we rekruteren. Het mogen niet altijd dezelfde gezichten zijn die in café Frens of in de bed and breakfast Zus & Zo zitten", legt Roggen uit.

153 man achter de schermen

Daarmee wordt iedereen meegerekend; van de scenaristen tot in de postproductiekamer. "Eén aflevering opnemen duurt net geen dag. Na de zomerstop lopen we zo eerst voor op de kijkers, maar die voorsprong slinkt naarmate het seizoen vordert", aldus Roggen.

19 verschillende Lucassen

19 kinderen vertolkten al de rol van Lucas, het tweejarige zoontje van Femke en Peter. Door de wet op de kinderarbeid mogen baby's en kinderen maar beperkte tijd op de set staan, waardoor verschillende kinderen eenzelfde personage vertolken, soms zelfs binnen één en dezelfde aflevering.

"Af en toe worden daar dan vergissingen gemaakt. Zo zijn wij al eens met een blond Franky'tje naar de dokter vertrokken en teruggekomen met een donkerharige baby", vertelt Merckx.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234