Vrijdag 25/09/2020

Interview

20 jaar Kelis: ‘Ik ben blij dat ik geen artiest van deze generatie ben’

Beeld Koen Keppens

Kelis debuteerde met Kaleidoscope met een kleurrijk breiwerk van urban, pop en soul. Intussen heeft dat baanbrekende album over teen angst de twintigjarige leeftijd bereikt. In de Ancienne Belgique speelt Kelis de plaat integraal.

Vandaag is Kelis, intussen veertig, moeder van twee en eigenaar van een boerderij in het hol van Pluto, ergens in Californië op een halfuur rijden van de dichtstbijzijnde winkel. In 1999 – het jaar dat getekend is met Kelis’ oneliner ‘I hate you so much right now!’ – debuteerde ze met het toonaangevende Kaleidoscope, nadien volgden nog vijf langspelers.

Het is echter niet omdat de euh, boerenjaren achter de rug zijn, dat de Amerikaanse popster op haar lauweren wil rusten. “Voor zover ik weet ben ik nog niet met pensioen”, grinnikt Kelis. “Net als jij oefen ik gewoon mijn job uit, en in mijn geval betekent dat eropuit trekken. Ik vind het belangrijk om te blijven werken, ik doe dit nog graag.”

Vanavond speelt ze haar befaamde debuutalbum integraal in de Ancienne Belgique. Hoewel Kelis’ grootste hit ‘Milkshake’ pas in 2003 volgde, kaapte de toenmalige tiener in 1999 de aandacht met een nog nooit geserveerde cocktail van allerhande ingrediënten. Pharrell Williams en Chad Hugo, samen The Neptunes, hadden haar onder de vleugels genomen. Ze durfden nooit voorspellen dat ze toen geschiedenis aan het schrijven waren.

“Ik was slechts een kind, een naïeve tiener”, herinnert ze zich. “Wist ik veel dat ik deel zou uitmaken van een verschrikkelijke industrie.” Ze refereert enerzijds aan bepaalde negatieve reacties van muziek- en mediamensen, anderzijds aan de breuk met The Neptunes. In The Guardian beweerde ze recentelijk geen cent te hebben ontvangen voor de verkoop van haar twee eerste albums, als gevolg van een contract dat Pharrell haar destijds had laten ondertekenen. “Ik heb getekend voor hetgeen mij was verteld. Ik was te jong en te achterlijk om het contract te dubbelchecken.” 

Wanneer we Kelis bellen, is ze kortaf. Ze lijkt niet in de stemming om over Kaleidoscope te praten. Heeft die plaat dan geen speciale betekenis? “Ik krijg die vraag vaak, en ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te antwoorden. Het is niet zo dat het album géén betekenis heeft. Erover praten is als terugkijken naar een jeugdfoto. Ik krijg het er warm van, maar ook niet veel meer.”

Kaleidoscope ging over “het leven door de bril van een jonge zwarte vrouw”, zegt ze. Het was bovendien een plaat die “niet zwart genoeg klonk” om op r&b-zenders in de VS te worden gedraaid. “Dat kreeg ik te horen, ja, maar ze hadden uiteindelijk geen andere keuze. Het was mijn muziek draaien of achterblijven”, grijnst Kelis. Raakte die kritiek haar? “Nee, ik zadelde eerder de media met een crisis op.”

Brokkenparcours

Iets later in het gesprek proberen we het nog eens. Welke impact heeft Kaleidoscope op Kelis gehad? “Ik kan niet ontkennen dat ik veel aan dat ene album te danken heb. Het heeft de weg geplaveid voor een constante carrière die nog steeds niet op zijn einde loopt. Vergis je niet: ik ben dankbaar dat er twintig jaar na datum over wordt gepraat. Dat jij mij erover opbelt, betekent dat ik iets goeds heb gedaan.”

Is haar kijk op haar debuut veranderd na de vele interviews? “Nee”, antwoordt ze droog. “Kijk, ik snáp dat de twintigste verjaardag een aanleiding is om terug te blikken. Ik heb echter het gevoel dat de plaat belangrijker is voor anderen dan voor mezelf. I understand why historically it’s been an important record, maar erover vertellen maakt mij niet sentimenteel, als je daarop doelt.”

Kelis was één van de eerste zwarte vrouwen die wereldwijd doorbraken in het alternatieve circuit. “Wat ik in 1999 maakte was nieuw voor die tijd. Ik ben blij dat ik geen artiest van deze generatie ben”, zegt ze. Waarom? “There is too much of everything. Er zijn te veel artiesten, te veel opties, te veel platformen… In mijn tijd moest je iets te zeggen hebben om door te breken. Of je was anders dan de rest. Je werd door platenlabels uitgekozen om je boodschap uit te dragen, terwijl je nu niet per se iets moet kunnen om in de schijnwerpers te staan.”

O, ironie. Kelis heeft jarenlang de spotlights aangetrokken. Ze kwam meer in de pers met persoonlijke verhalen dan met haar muziek. Met uitzondering van ‘Milkshake’, natuurlijk. Zo was er haar huwelijk met rapper Nas. Ze vormden een sterrenkoppel, bijna zo gemediatiseerd als Beyoncé en Jay-Z. Later zouden ze scheiden, werd bericht over hoe Nas geen alimentatie betaalde en enkele jaren geleden verklaarde Kelis dat ze fysiek werd belaagd door haar ex-man. Andere etappes uit Kelis’ brokkenparcours: belastingschuld van een bedrag van zes cijfers en onder meer een racistische scheldpartij op de luchthaven van Heathrow.

Nee, ze heeft de laatste jaren geen noemenswaardig werk meer uitgebracht. Ze is wel aan nieuwe muziek aan het schrijven. En op de festivals bewijst Kelis nog steeds dat ze weet hoe een publiek in te palmen. “Ik ben altijd mijn eerlijke zelve geweest, en dat dat aanvaard werd door een groot publiek is het mooiste compliment dat ik ooit heb kunnen krijgen”, zegt ze. Wat is het verschil tussen de Kelis van 1999 en nu? “Ik was een onschuldig meisje met een grote honger, vandaag ben ik een volwassen vrouw. Ik bekijk de wereld nu door een andere bril, en hopelijk ben ik wijzer geworden. Maar ik ben niet veranderd als mens, ik ben gegroeid.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234