Vrijdag 07/10/2022

15 kilo later

Alessandra Alessi en de Ass-tile

Alessandra, zo doopte de Italiaanse designindustrieel Alberto Alessi zijn dochter. Vandaag zet zijn lievelingskind haar eerste stappen in de designwereld. Voor de eerste tegelcollectie van het merk Alessi maakte ze badkamertegels met een fotoprint van... haar achterwerk en keert ze hiermee definitief haar demonen de rug toe.

door Cathérine Ongenae / Foto Tim Dirven

De jonge vrouw die voor me zit, is verlegen, het kaalgeschoren meisje op de folder ziet er eerder getormenteerd uit. Vaders lieveling, vaders zorgenkind. Alessandra Alessi is noch een Italiaanse diva, noch een seksbom. De bewuste badkamertegel is dan ook geen afbeelding van de kont van een sensuele babe. "Het deel van je lichaam dat je aan niemand, of toch bijna niemand laat zien", legt de ontwerpster/kunstenares uit. "Als fotograaf ben ik altijd op zoek naar een nieuwe intimiteit. Ik probeer de wereld door een nieuwe bril te bekijken, zoek beelden op die we niet meer zien omdat we ze zo gewoon zijn. En ik wil ook het overheersende idee van schoonheid aankaarten. Onze zwakheden en onzekerheden houden ons erg bezig, dus welk beeld is dan beter op zijn plaats dan dat van een anoniem achterwerk, iets wat we aan bijna niemand laten zien?"

Alessandra Carlotta Alessi (33) studeerde filosofie, maar na afloop van haar studies kwam ze tot de conclusie dat ze er weinig aan had en ging ze fotograferen. De rode draad door haar werk is het dagdagelijkse, maar geabstraheerd. Close-ups van de weerspiegeling van een wijnglas op tafel. Van borrelend water. Van opschriften op een muur. Ze kadreert het detail en geeft het een eigen verhaal. Ook het beeld op de tegel, een zwart-witprint van het kruis gevormd door de bilspleet en de dijen enerzijds, en de billen anderzijds, is eerder een onschuldige poep dan een uitdagende kont.

Bovendien schuilt er een aangrijpend verhaal achter de tegel. "Ik ben jaren geleden twintig kilo aangekomen", vertelt ze schuchter en onwillig. Een en ander had te maken met problemen uit het verleden waaraan ze de herinnering probeerde te verjagen met eten. Over de

problemen zelf wil ze het niet hebben. Een zoektocht in de archieven van Reuters brengt echter twee verslagen met haar naam in boven. Op dinsdag 8 februari 1989 kwam de toen 17-jarige dochter van de Italiaanse industrieel niet thuis. Die avond ontvingen de ouders een anoniem telefoontje waarin werd bevestigd dat ze ontvoerd was en dat er later contact zou worden opgenomen om het bedrag van losgeld mee te delen. Een dag later kwam het verlossende bericht: de politie was erin geslaagd Alessandra te bevrijden. Verder is er niets over dit voorval te vinden, en aangezien Alessandra zelf weigert erover te praten, kunnen we enkel maar veronderstellen dat het een met het ander te maken heeft.

Maar goed, Alessandra woog dus twintig kilo te veel en voelde zich niet lekker in haar vel. Tot ze enkele jaren geleden als kunstenares werd uitgenodigd om deel te nemen aan een tentoonstelling over sport. Haar werk was ontnuchterend: een ligzetel die ze met een knipoog de 'chaise grasse' doopte, bekleed met foto's van haar billen, buik, kont, en vooral, van haar cellulitis en rozige vetkwabben. "Het was niet mijn bedoeling te shockeren met dat werk", zegt ze nu, vijftien kilo lichter. "Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Over eten en bewegen. Over gezondheid ook. Ik at vroeger mijn problemen weg. Maar ze verdwenen niet, ze veranderden gewoon in vet.

Tijdens dat project heb ik besloten het heft in handen te nemen en er iets aan te doen."

Als iemand met resultaat afslankt, wil iedereen graag weten welk wondermiddel daarbij heeft geholpen, en meer nog, waar je dat kunt

kopen. Helaas. Geen wonder- of crashdiëten voor dochter Alessi, maar een gewoon eet- en beweegpatroon. "Ik ben normaal gaan eten, voor mij was dat al een hele stap. Ik heb echt geen overdreven dingen gedaan. Een beetje opletten, een beetje sport, en veel geduld. Een jaar later was ik vijftien kilo kwijt en voelde ik me weer gelukkiger. Ik had die laatste vijf kilo er ook nog graag afgekregen, maar ik ben zwanger, dus diëten is er nu even niet bij."

Zoals elke ouder was Alberto Alessi apetrots op zijn dochter. De foto's brachten hem op een idee. Aangezien hij toch al van plan was een tegelcollectie te lanceren, nam hij de foto's van de nu smallere kont van zijn dochter - ze was zichzelf blijven fotograferen tijdens het vermageringsproces - mee naar de Finse tegelfabrikant. De Finnen wisten even niet waar ze het hadden toen ze begrepen dat Alberto graag het achterwerk van zijn dochter in de collectie zou hebben. Maar ze stonden wel open voor het idee.

De hamvraag was echter of een vrouw, eender welke vrouw, wel te vinden zou zijn om het achterwerk van een andere vrouw in haar badkamer te hangen. In de tegelindustrie is het blijkbaar algemeen geweten dat de dames de tegels kiezen, dus die vraag was niet onterecht. Maar ze begrepen al snel dat vader Alessi koppig is als hij een idee wil doorduwen. Alessandra Alessi blijft alvast rustig nu de Ass-tile op de markt is gekomen. "Of ik trots ben op het feit dat mijn kont binnenkort in badkamers zal hangen? Ik ben vooral trots op mijn kont. Maar nu ze op een tegel staat, is ze niet meer van mij. De beslissing om het te doen was een gigantische stap. Wie de tegels koopt of waar ze zullen hangen, dat houdt me niet bezig." Cathérine Ongenae

catherine.ongenae@demorgen.be n

"Nu mijn kont op een tegel staat, is ze niet meer van mij"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234