Zondag 18/08/2019

  1. Tomoko Furusawa

Identikit

* Geboren in Japan

* 33 jaar

* Studeerde in 2002 af aan de Antwerpse Academie (afdeling juweelontwerp en zilversmid)

Furusawa studeerde kunstgeschiedenis aan de Sophia Universiteit in Tokio, waarna ze aankoper werd voor Adiron, een Japanse keten van accessoireboetieks. In 1998 besloot ze opnieuw te gaan studeren en avondlessen juweelontwerp te volgen aan het Hiko Mizuno College of Jewellery in Tokio. Na een halfjaar realiseerde ze zich dat als ze dit echt goed wilde doen, ze beter een voltijdse studie kon beginnen. Ze koos voor een opleiding aan de afdeling juweelontwerp en zilversmid van de Antwerpse Academie, waar ze in 2002 met onderscheiding afstudeerde. Intussen woont en werkt ze nog steeds in Antwerpen en heeft ze haar eigen collectie.

Waarom heb je ervoor gekozen aan de Academie van Antwerpen te gaan studeren?

"Toen ik nog op de universiteit zat, heb ik een jaar in Oostenrijk gestudeerd, en van daaruit heb ik heel Europa bezocht. Antwerpen beviel me meteen, en ik kwam er later geregeld terug, gewoon om de stad te bezoeken. Ik leerde meer mensen kennen, en zo hoorde ik van het bestaan en de reputatie van de afdeling juweelontwerp van de Academie. Ik werkte toen nog steeds als aankoper voor Adiron, en aangezien ik voor mijn werk vaak in Parijs moest zijn, ging mijn werkgever ermee akkoord dat ik in Antwerpen ging wonen. Zo kon ik mijn job en mijn studies combineren."

Meteen na je studies ben je met je eigen collectie begonnen. Was dat een onbezonnen daad of wist je meteen dat het je zou lukken?

"Het is eigenlijk een beetje vanzelf gelopen. Tijdens de zomervakantie mocht ik mijn werk tentoonstellen in een galerie. Daarna heb ik de beslissing genomen om in Antwerpen te blijven. Ik was toen al bezig met het ontwerpen van een kleine collectie, die ik ging tonen in boetiekjes in België, Londen en Parijs. Oorspronkelijk kwam er geen reactie. Maar omdat ik voor mijn werk toch naar de beurs in Parijs moest, nam ik mijn eigen collectie mee en toonde ik ze aan de aankopers die ik kende. H.P. France, een toonaangevende Japanse boetiek, plaatste een bestelling, en zo is de bal aan het rollen gegaan. Het volgende seizoen had ik net genoeg verdiend om in een eigen stand op de beurs te investeren. En omdat ik de andere aankopers van de beurzen kende, had ik een streepje voor. Intussen worden mijn juwelen onder meer verkocht bij Walter in Antwerpen en Onward in Parijs."

Het is dus vrij gemakkelijk gelopen.

"Dat zou ik niet durven zeggen. Elk seizoen duiken er nieuwe problemen op die ik moet oplossen. Hoewel ik enkele assistenten heb die de juwelen helpen maken, heb ik maar een klein bedrijfje en doe ik alles zelf. Ontwerpen, produceren, verkopen, administratie... Het is zeker geen gemakkelijke business."

Waarom koos je precies voor juwelen?

"Omdat ik als kind altijd graag knutselde en kleine prutsdingen maakte. En omdat juwelen voor mij net kleine beeldhouwwerkjes zijn. Mijn stijl is poëtisch, puur en vrouwelijk, en wat ik maak, raakt mijn hart. Niet dat ik verwacht dat mensen door mijn werk ontroerd worden of zo. Als mijn kleine juwelen een glimlach op hun gezicht toveren, dan ben ik al heel blij."

Ben je nog steeds gelukkig met je keuze?

"Toch wel, omdat ik mijn droom aan het realiseren ben."

INFO Tomoko Furusawa, 03/281.28.88,

tomokofurusawa@skynet.be

Diploma: modeontwerper aan de Antwerpse Academie. En wat nu?

Wie de eindstreep van een modeopleiding haalt, heeft talent, zoveel is zeker. Maar wat doe je als je je diploma van ontwerper op zak hebt? Aan de vooravond van de nieuwe modedefilés van de Antwerpse Modeacademie polste DM Magazine bij vier onlangs afgestudeerde modeontwerpers.

Cathérine Ongenae

2. Peter Pilotto

Identikit

* Geboren in Oostenrijk

* 28 jaar

* Studeerde in 2004 af aan de Modeacademie van Antwerpen

Pilotto studeerde een jaar aan het Chelsea College of Art and Design in Londen en een jaar aan het London College of Fashion voor hij in 2000 begon aan de Modeacademie in Antwerpen. In juni 2004 studeerde hij af met grootste onderscheiding. Daarnaast ontving hij ook de prijs van het Flanders Fashion Institute (600 euro, voor de meest beloftevolle student) en de prijs van schoenwinkel Cocodrillo (600 euro voor de meest creatieve schoen, en een etalage tijdens het evenement Vitrine). Op de talentenjacht ITS#3 in Triëst won hij de Maria Luisa Award, wat betekende dat hij zijn afstudeercollectie - meteen zijn eerste wintercollectie - mocht presenteren in de bekende Parijse boetiek in de Rue du Mont Thabor.

Je bent een jaar afgestudeerd. Waar ben je nu mee bezig?

"Mijn wintercollectie is aangekocht door vijf boetieks in Japan en door de shop van Walter Van Beirendonck. Nu ben ik volop bezig met de productie ervan, de stukken worden hier in België gemaakt. Dat is wel handig. Omdat België zoveel jonge modeontwerpers heeft, zijn de fabrieken hier het gewoon om kleine hoeveelheden te produceren. Bovendien weten ze hoe ze met de meest inventieve ontwerpen moeten omgaan. Daarnaast ben ik druk aan het werk voor mijn nieuwe zomercollectie, die ik in september in Parijs wil tonen. En ik ben op zoek naar investeerders om mijn collecties te kunnen verwezenlijken. Zelfs het maken van prototypes kost handen vol geld. Ik probeer nu subsidies te krijgen van de Oostenrijkse regering, en mijn ouders springen bij in de mate van het mogelijke."

Waarom wilde je modeontwerper worden?

"Ik heb daar eigenlijk nooit over nagedacht. Ik weet maar één ding: op mijn achtste wilde ik een naaimachine om mee te spelen, en die gebruik ik nog steeds."

Welke vrouwen zie jij jouw kleren dragen?

"Ik heb geen specifieke vrouw in gedachten. Ik hou van het idee dat elk soort vrouw van elke leeftijd een stuk van mij heeft en dat stuk op haar eigen manier combineert met wat ze al heeft."

Wat waren je verwachtingen toen je aan deze studie begon?

"Ik heb nooit iets verwacht, en zeker niet wat er nu allemaal gebeurt. Op de Academie bekeek ik het jaar per jaar. Het is een harde opleiding, omdat je erg vrij bent in wat je doet. Ik heb altijd mijn eigen ding gedaan, en mijn werk werd elk jaar goed onthaald. In het begin was ik erg onzeker, maar met de jaren kreeg ik meer zelfvertrouwen."

Wat is je ultieme droom?

"Wat ik nu doe. Ik ga voetje per voetje vooruit en ik probeer realistisch te blijven. Ik weet dat ik niet moet dromen van een groot defilé in Parijs, toch niet de eerstvolgende jaren. Nu wil ik vooral mijn klantenbestand uitbreiden, investeerders vinden en naambekendheid verwerven. Van mijn werk leven is nog niet mogelijk, maar ik zie deze periode als een investering in de toekomst. Die uiteraard vroeg of laat vruchten moet afwerpen."

INFO Peter Pilotto, 03/232.07.88, peter.pilotto@belgacom.net

3. Sarah De Wee

Identikit

* Geboren in Maasmechelen, België

* 22 jaar

* Studeerde in 2004 af aan de Gentse Academie

Sarah De Wee droomde altijd al van een kunstopleiding, maar omdat haar ouders liever hadden dat ze eerst haar humaniora afmaakte, volgde ze Latijn-Wiskunde. Haar keuze om mode te gaan studeren, maakte ze al toen ze zestien was, na het zien van foto's van het afstudeerwerk van Angelo Figus. Ze was toen zo onder de indruk dat ze dat ook wilde doen. In het zesde middelbaar volgde ze op zaterdagnamiddag al een inleidende modecursus. Het gebrek aan artistieke oefening had weinig invloed op haar hogere studies, zegt De Wee, al moet ze toegeven dat ze op haar ingangsexamen voor de Gentse Academie gebuisd was voor tekenen. Met een jaar avondles haalde ze de achterstand in, vier jaar later studeerde ze af met onderscheiding.

Wat heb je sinds vorig jaar gedaan?

"Vlak na mijn studies heb ik een wintercollectie ontworpen voor de Belgische kousenfabrikant Texim, die mijn afstudeerproject gesteund heeft. Ik heb ook enkele stukken gemaakt voor de actie van Spullenhulp, waarbij ontwerpers iets nieuws maken van gerecycleerde stoffen. Daarna kreeg ik een aanbod van een oude studiegenoot van me, Serge Belmans. Zijn ouders hebben een confectiebedrijf waar schorten worden gemaakt. Hij neemt het stilaan van hen over, maar wil liever een herencollectie dan schorten. Ik heb de eerste collectie, voor de zomer van 2006, ontworpen. We zijn naar de textielbeurs in Parijs getrokken voor de stoffen, ik heb de collectie getekend, de patronen begeleid en de productie. Normaalgezien wordt de lijn, die voorlopig nog geen naam heeft, binnenkort voorgesteld. Intussen ben ik opnieuw met kousen bezig en ontwerp ik samen met een regisseur de kostuums voor een kindervoorstelling van Theater Zam Zam. We hebben kostuums nodig voor twee konijnen en een wolf." (lacht)

Dus je hebt nog niet stilgezeten.

"Voorlopig komt alles me aangewaaid. Maar het wordt ook wel tijd dat ik eens in actie schiet om te gaan solliciteren bij andere ontwerpers. Ik ben nog op zoek naar mijn ding. Misschien is het geen slecht idee om eerst nog bij te leren bij anderen. Bij Dries Van Noten, bijvoorbeeld, die heeft altijd zo'n mooie prints. Ik wil ook graag nog beter met de computer leren werken, of met breigoed."

Is je mening over de modewereld veranderd in de loop van je studies?

"Toch wel. Toen ik begon, was ik heel naïef. Ik dacht: "Joepie, ik ga leren naaien." Ik stond niet stil bij de toekomst en ik wist ook niet dat het zo hard werken was. Maar dat vind ik niet erg. Ik heb ook al wel een aantal desillusies gehad, de contacten in deze wereld zijn soms erg oppervlakkig. Anderzijds vind ik het nog steeds een erg boeiende en veelzijdige studie. Je moet niet alleen kunnen naaien, je leert ook iets over grafische vormgeving, over fotografie."

Heb je een specifieke stijl?

"Ik vertrek meestal van een klassiek stuk en begin te experimenteren met de snit. Dat vind ik het allerbelangrijkste, dat een stuk comfortabel zit. Maar er moet wel een twist in zitten, een leuke vondst die het stuk net een beetje bijzonder maakt. Voor mij dus geen extreme ontwerpen, maar eenvoudige, draagbare kledij. Toen ik begon, dacht ik daar nog anders over. Ik zag mezelf sculpturen maken, eerder kunst dan mode. Maar uiteindelijk ben ik naar mijn eigen, nuchtere stijl geëvolueerd. Ik zou niet anders meer kunnen ontwerpen, denk ik."

Waarom de Gentse Academie?

"Ik heb altijd gedacht dat ik naar Antwerpen zou gaan, maar toen ik de school bezocht tijdens de opendeurdagen, voelde ik me daar helemaal niet lekker. Het onthaal was niet bepaald vriendelijk, er hing naar mijn gevoel een vreemde sfeer. Misschien dat ik door mijn opleiding Latijn-Wiskunde te nuchter ben voor Antwerpen? In elk geval was ik zwaar teleurgesteld, want ik kende toen nog geen andere modescholen. Op de Gentse Academie vond ik meteen mijn draai. Gent is nuchterder, meer met beide benen op de grond."

Ben je nog steeds gelukkig met je keuze?

"Soms wel, soms niet. Ik realiseer me dat ik niet bezig ben met iets nuttigs, dat wat ik doe weinig belang heeft voor de maatschappij. Anderzijds doe ik het wel ontzettend graag. Het is geen job waar je half tegen je zin aan begint. Misschien dat ik later les ga geven, dan combineer ik het nuttige met het aangename."

INFO Sarah De Wee, 0485/520.610, sarahdw_ke@hotmail.com

4. Valeria Siniouchkina

Identikit

* Geboren in Zwitserland, maar is Russisch van origine

* 27 jaar

* Studeerde in 2002 af aan La Cambre in Brussel

Valeria Siniouchkina is van Russische origine, maar werd geboren in Zwitserland. Omdat haar vader vertegenwoordiger was voor de Russische luchtvaartmaatschappij Aeroflot, woonde het gezin meestal in Europa. In 1992 verhuisden ze naar België. Tien jaar later behaalde Siniouchkina met onderscheiding haar ontwerpersdiploma aan de Brusselse modeschool La Cambre. Sindsdien heeft ze niet stilgezeten. Een greep uit haar curriculum vitae. Valeria won verschillende prijzen, onder meer in '02 de Henri Bendel-prijs op het festival van Hyères, wat inhield dat ze haar afstudeercollectie voor de bekende boetiek op 5th Avenue in New York mocht commercialiseren. Tijdens en na haar studies werkte ze als assistente bij Natan, Gaspard Yurkievich en Own. Ze nam deel aan verschillende tentoonstellingen, werkt als styliste voor 'Weekend le Vif' en coördineert de eindejaarsdefilés van La Cambre. Sinds 2004 ontwerpt ze voor het ledermerk 29th October en in oktober lanceert ze in Parijs haar eerste eigen collectie, onder de naam Girl from OMSK. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, is ze net terug van een trip naar Rusland, waar ze de launch party bijwoonde van de lancering van een tas die ze ontwierp voor het wodkamerk Absolut Vodka.

Een eigen collectie, aanbiedingen à volonté, het gaat goed met je carrière...

"Heu... Dat zullen we wel zien in oktober. Het is niet omdat ik het druk heb, dat ik daarom een blitzcarrière maak. Ik ben tot nu toe altijd voor anderen in de weer geweest. Terwijl ik ook heel graag mijn eigen ding wil doen."

Wat is jouw stijl?

"Rock-chique. Ik hou van avondkleding 'met een hoek af', de mix tussen glamour en trash. Ik scheur stoffen, bevestig ze op een andere manier weer aan elkaar en maak er avondjurken van. Helemaal niet BCBG, eerder rock chick goes Hollywood. Het is een stijl die vooral bij jonge vrouwen past en die blijkbaar heel erg wordt gesmaakt in New York."

Weet je nog waarom je graag modeontwerper wilde worden?

"Dat weet ik eigenlijk niet. Ik vermoed dat het iets genetisch is. Mijn moeder wilde als jong meisje zelf ook graag ontwerper worden. Maar dat kon toen niet, vanwege de Sovjet-Unie. Ik heb die droom van haar geërfd. Al zolang ik me kan herinneren, was het dat wat ik zou gaan doen als ik groot was. Verder stel ik mezelf daar zo weinig mogelijk vragen over."

Je studeerde aan La Cambre. Had dat een specifieke reden?

"Toen ik in 1992 in Brussel kwam wonen, moest ik op korte tijd Engels en Frans leren. Het heeft een tijd geduurd voor ik me geïntegreerd had. Om die reden zag ik het al niet zitten om in Antwerpen te gaan studeren. Ik voelde me net een beetje genesteld. Achteraf gezien ben ik heel gelukkig met die school. De modeopleiding van La Cambre is nog jong, maar begint stilaan naam te maken. Steeds meer internationale ontwerpers en journalisten weten ons te vinden. De leraren zijn ook zelf ontwerpers, ze weten waar ze het over hebben. De begeleiding is bovendien persoonlijk, je kan je docenten zelfs thuis opbellen als je een vraag hebt. En ook na je studies word je goed begeleid. Je voelt je niet alleen tegen de grote wereld."

Wat verwachtte je toen je met je studies begon?

"Weinig. Ik had eerder al een jaar rechten gestudeerd aan de ULB, omdat ik van mijn ouders geen modeopleiding mocht volgen. Ik was al blij dat ik toch nog de vrijheid kreeg, en dat ik dingen kon maken. Ik ben er heel naïef aan begonnen, zonder grote dromen of carrièreplanning. Ik ben een nuchter meisje, misschien wel iets té nuchter. Sommige studenten weten al wat ze willen vanaf het eerste jaar en koesteren grote dromen voor zichzelf. Ik niet, ik heb lang moeten zoeken naar een eigen stijl."

Wat is je ultieme droom?

"Wat ik echt graag zou willen, is een defilé in New York. Ik zie het al voor me. En dan vlieg ik mijn vriend in de armen en zeg ik: "Ha, zie je wel dat ik het kan!" We zien wel. Voorlopig stel ik het met wat de volgende dag brengt." n

INFO Girl from OMSK,

Kasteleinplein 21, 1050 Brussel, 02/538.17.45, Girl_from_omsk@yahoo.fr

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden