Maandag 25/05/2020

007 wordt vandaag veertig

film

op 5 oktober 1962 beleefde 'dr. no' zijn wereldpremière in londen

Op 5 oktober 1962 kreeg Dr. No zijn wereldpremière in Londen. Het zou de eerste film worden in een reeks die volgens het vakblad Variety 'zowel winstgevend als populair kan worden'. De Bond-films groeiden uit tot de langstlopende filmfranchise, die generatie na generatie naar de bioscoop wist te lokken.

Brussel

Van onze medewerker

Ludo Wijnen

Het recept daarvoor is bedrieglijk eenvoudig en stond al te lezen op de poster van From Russia With Love, het tweede deel in de reeks: "Maak kennis met James Bond; zijn nieuwe ongelooflijke vrouwen; zijn nieuwe ongelooflijke vijanden; zijn nieuwe ongelooflijke avonturen." Roger Moore, die zeven keer gestalte gaf aan 007, verwoordde het als volgt: "Kinderen willen ook telkens opnieuw hetzelfde verhaaltje horen en houden er niet van als de woorden veranderd worden. Zo is het ook met Bond. Om de twee jaar kan men ongeveer dezelfde formule verwachten: de slechterik wil de wereld veroveren en James neemt het alleen (afgezien van de gadgets die hij van Q krijgt) tegen hem op. Er wordt veel geld tegenaan gesmeten en dat is ook op het scherm te zien. Het geheim is simpel: het publiek wordt nooit bedrogen."

Het publiek toonde zich in ieder geval altijd zeer gevoelig voor het wisselen van de wacht. Zo had George Lazenby de ongelukkige taak om Sean Connery te vervangen in On Her Majesty's Secret Service. Ondanks de goede kritieken vielen de resultaten aan de kassa erg tegen. Lazenby betreurt nu nog dat hij slechts één keer met de Walther PKK mocht zwaaien: "Dan had ik mij misschien kunnen bevrijden van het stigma van 'the guy who screwed up'."

Tot op heden blijft Connery voor veel fans van het eerste uur de enige James Bond. De legendarische producent Albert 'Cubby' Broccoli had het de voormalige Schotse melkboer niet onmiddellijk nagegeven. Hij stuurde zijn collega Harry Saltzman een niet mis te verstane telegram: "New York zit niet te wachten op Connery. Stop. We moeten beter kunnen doen. Stop." In zes Bond-films toonde Connery zijn ongelijk. In 1983 verscheen hij nog eens als Bond in Never Say Never Again, maar die omstreden productie, waarin het welbekende titelthema niet gebruikt mocht worden, hoort niet in het officiële rijtje thuis.

Connery nam het personage heel wat ernstiger dan Roger Moore, bij wie de gadgets en woordspelingen sterk aan belang wonnen. Liefhebbers van de romans van Ian Fleming konden dat betreuren, het grote publiek mocht het graag zien. Liever dan de grimmigere versie van de geheim agent die Timothy Dalton neerzette in License To Kill. Ook al was zijn personage meer getrouw aan het werk van Ian Fleming. Het was de tweede en ook de laatste keer dat de voormalige Shakespeare-acteur gestalte gaf aan 007.

Pierce Brosnan kruipt inmiddels al voor de vierde keer in de huid van Bond. Zijn optreden, gekoppeld aan een flitsende actiefilmstijl, heeft de franchise nieuw leven ingeblazen. De Ier combineert charme en stijl aan een geloofwaardigheid als actieheld. Brosnan heeft zich al enkele keren wat laatdunkend uitgelaten over de reeks en speelt soms hardop met het idee om te stoppen. Voor zijn fans valt te hopen dat het slimme onderhandelingstechnieken zijn om zijn salaris in de hoogte te jagen.

Want James Bond mag dan veertig worden, van een midlifecrisis is absoluut geen sprake. Naar de twintigste Bond, Die Another Day, wordt over de hele wereld reikhalzend uitgekeken. Niet in de laatste plaats omdat een van de beroemdste scènes uit de reeks nog eens dunnetjes overgedaan zal worden. In Dr. No schreef Ursula Andress filmgeschiedenis, simpelweg door in bikini het strand op te wandelen. De scène werd een ijkpunt voor de erotische verleidingskracht die latere Bond-girls moesten uitstralen. Als er één vrouw is die de vergelijking kan aangaan zonder plat op haar bek te gaan, is het wel Halle Berry. Zo zal de jubileumfilm nog meer verwijzingen bevatten naar de erfenis van veertig jaar.

In die tijd zijn er heel wat veranderingen geweest. Het werk van Fleming is zowat leeggeplunderd, zodat men al snel overschakelde op originele scenario's. Oudgedienden verdwenen, zo zal de betreurde Desmond Llewelyn er dit keer niet meer bij zijn als Q. In The World Is Not Enough introduceerde hij al zijn opvolger, John Cleese. De tijd lijkt ook voorbij dat regisseurs langere tijd de dienst uitmaken. Terence Young, de maker van de eerste films, heeft op die manier een grote invloed gehad, die volgens Sean Connery te weinig erkend wordt.

Maar uiteindelijk is het een kwestie van 'plus ça change, plus c'est la même chose'. Wie zou het ook anders willen? Een kaartje voor een Bond-film bevat garanties, meent Richard Kiel, onvergetelijk als de schurk met het ijzeren gebit in The Spy Who Loved Me en Moonraker: "Je weet op voorhand dat je terecht zult komen op de meest exotische plaatsen op aarde, enkele van de mooiste vrouwen zult zien samen met een hoop actie en een beetje humor." Dat een groot aantal van die films snel vergeten is, is een kleine prijs voor de voorlopig onsterfelijke Bond.

Onvermijdelijk bij dit soort verjaardagen zijn de boeken (bijvoorbeeld James Bond The Legacy van John Cork en Bruce Scivally; Pierce Brosnan. The Biography van York Membery), de cd's (The James Bond Collection) en de dvd's (Fox brengt in november een monsterbox uit van alle Bond-films).

James Bond mag dan veertig worden, van een midlifecrisis is absoluut geen sprake

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234