Muziek

Zwangere Guy gaat hard op eerste mixtape

Bouncen op die nieuwe shit

2 Zwangere Guy. © RV Jordan Vanschel

Alweer een steengoed rapplaatje van bij ons? Yep. Uit Brussel? 't Zal wel. Wat zit daar in het leidingwater? Nitroglycerine.

In rapmiddens is "mixtape” tegenwoordig een salonfähige benaming voor "album”. Punt. Laten we dus even lekker kort door de bocht gieren en stellen dat Zwangerschapsverlof vol.3 de debuutplaat is van Zwangere Guy.

Guy is Gorik van Oudheusden a.k.a. Omar G., de kamikaze van het felgeprezen Brusselse collectief Stikstof. U kent dat zootje ongeregeld omdat die jongens Brussel de voorbije jaren in de hiphopkaart hebben gegraveerd, zij aan zij met Roméo Elvis en een hoop ander, even getalenteerd geteisem dat Vlaanderen en Wallonië probeert te overtuigen van zijn kunnen.

Gorik is zwanger als in: "die beat is zwanger, man!”. Mja, ook wij hadden liever een wat vlotter bekkend synoniem voor "swag” gehoord, maar het is wat het is, quoi.

Ovuleren

Share

Zwangerschapsverlof, vol.3, waarde scepticus, is zo zwanger dat vruchtbaarheidsgodinnen als Beyoncé er spontaan van zouden beginnen blozen

Wie in het verleden altijd wat meewarig deed over Brusselse hiphop ("Te ruw / te grimmig / te boos / te ontoegankelijk” - kritiek die niet helemaal onterecht is), wordt tien tracks lang, tussen een geinige intro en outro, de oren gewassen. Zwangerschapsverlof, vol.3, waarde scepticus, is zo zwanger dat vruchtbaarheidsgodinnen als Beyoncé er spontaan van zouden beginnen blozen. En ovuleren.

Guy’s troeven staan keurig te blinken in 'Jij Niet Zien’, het curieus getitelde visitekaartje waarmee hij de radioplaylists van onze inlandse zenders binnenschuifelde. Troeven? Humor, om te beginnen. Guy is schalks en cartoonesk als Shock G. van Digital Underground, schijnbaar nonchalant als Snoop Dogg en komisch-doortrapt zoals de boys van Blackalicious. Hij toont zich meteen ook de goeie in 't vloeien, technisch superieur en quasi-achteloos, wat doet denken aan Faberyayo van De Jeugd. Zijn flow fietst lekker los door de groove, met de nodige chutzpah. Kijk mama, zonder handen.

Slimme lyrics ook. Doen op het eerste gehoor heel "street" en…euh…swaggy aan maar Guy zegt zinnige dingen over u, zij en mij. Maar vooral over zichzelf. Over gisteren en vandaag en over wat we eigenlijk van morgen niet willen weten. Want je leeft vandaag, quoi. Bij voorkeur met een dikke doobie tussen de lippen.

Verrukkelijk gepoch

We schuiven pas naar het puntje van onze stoel als Guy het achterste van zijn tong laat zien, zoals in de radiohit 'BXL Finest’, waarin hij zichzelf, zijn stad en de gamins van Stikstof bewierookt. "Twijfel nooit, wees gestoord, zwem in tegen elke stroom / Ongeschoold, fuck dat woord, diploma’s smijt ik overboord.” Guy in zijn blootje en de monden vallen open.

2 Zwangere Guy. © RV Jordan Vanschel

Even belangrijk als zijn dichterlijke branie zijn de producties. 'Jij Niet Zien’ ademt A Tribe Called Quest, vol troebele jazz en blunted beats. Het ritme in 'Dandy’ is smerig en funky als iets van Jeru The Damaja. 'Outfit Van Me Daddy’ houdt van "bouncen op die nieuwe shit”, om het met Omar G. te zeggen: weirde, echoënde jazzy samples op een hortende beat van het soort waar Lefto tuk op is. Of hij kiest voor schaamteloos minimalistisch, zoals de groove die het verrukkelijke gepoch van 'Low & Logisch’ torst, een track waarin Roméo Elvis een flardje spotlicht komt stelen.

"Constant presteren, presteren, harder gaan, is dat het leven?” vraagt Zwangere Guy zich luidop af.  Yep, we vrezen van wel. Guy weet dat. Want hij slooft zich uit als een motherfucker op Zwangerschapsverlof, vol.3. Alleen: voor hém lijkt het een koud kunstje. (Frontal)