Concertverslag

Raymond van het Groenewoud eenzaam en intiem in De Roma

1 Raymond van het Groenewoud (archieffoto). © Alex Vanhee

Raymond van het Groenewoud start een nieuw muzikaal hoofdstuk. Zonder begeleidingsgroep, zonder franjes. De première van zijn solo-tour Kreten & Gefluister werd gisteravond in De Roma gehouden. Van het Groenewoud speelde er intiem en fragiel, dan weer vol passie. Raymond wist twee uur lang de aandacht te houden en te boeien, ondanks de technische haperingen.

Share

Raymond solo is een verhalend artiest, die er niet voor terugdeinsde ook oergeluiden door de micro te jagen

Raymond van het Groenewoud is het podium nog lang niet beu, bewees hij gisteravond in een volgelopen Roma. Raymond gooide er alle ballast overboord en vond in zijn dooie eentje (opnieuw) het heilige vuur. Zijn liefde voor Borgerhout is welbekend. Hier vierde Raymond op Valentijn zijn 65ste verjaardag, tot diep in de nacht. Even verderop in zaal Rataplan zette de zanger vorig najaar zijn groep op pensioen. Om nu in De Roma een lange solo-tournee door Vlaanderen op te starten.

Met een fris hemd aan en stevige tred in zijn rooie basketters, stapte Raymond meteen resoluut naar de rand van het grote podium. Hij debiteerde er 'Een Oude Man'. Een tekst over een jeugd die net voorbij lijkt, over het denken aan morgen toen er nog tijd genoeg was. "Alleen zijn is niet makkelijk", knikte Raymond tegen het publiek.

Het deerde hem niet om achter een immense vleugelpiano plaats te nemen en 'Bostella' in te zetten. Vol leven en passie gebracht, met krachtige stem. Raymond solo is een verhalend artiest, die er niet voor terugdeinsde ook oergeluiden door de micro te jagen. "En dan nu een meezinger", riep de zanger. Meteen al werd 'Maria, Maria' voor de leeuwen gegooid. Raymond speelde als een barpianist in een overvolle saloon, de hele Roma zong meteen mee.

Mooi achterwerk

Share

De olijke stemming kreeg even een deuk door nieuwe gitaarproblemen. Geen erg: Raymond zette een dansje in

De schriele zanger toonde het eerste uur veel facetten van zijn kunnen: 'Eerlijkheid' was jazzlounge, met een ironische tekst over een mooi achterwerk. 'Jarig' een oude song rond kinderarmoede, die hij destijds schreef voor 11.11.11 en nu opnieuw bovenhaalde met de vluchtelingenstroom in gedachte.

Toen Raymond naar zijn gitaar stapte, liet die hem in de steek. De klankman kreeg het geluidseuvel slechts deels verholpen. Ook de gitaarpedaal weigerde dienst. "Typisch voor een première", mompelde Raymond. Maar het raakte zijn koude kleren niet echt. Moeilijk ging ook.

'Ik geloof u niet' vloeide over in het zomerse Braziliaanse tempo van 'Vrouwen'. Met Raymond die steeds meer vol kwinkslagen en humor speelde. Zo dirigeerde hij het publiek waar en hoe het precies zingen moest in 'Het Verschil met mijn vriend Jan'. Die olijke stemming kreeg even een deuk door nieuwe gitaarproblemen. Geen erg: Raymond zette een dansje in. 'Bonestaak' bracht hij rechtstaand achter de piano, om na enkele aangeslagen noten a capella verder te fraseren en schaamteloos te staan swingen.

Haasje-over

Share

Een andere parel was 'Kind van het Weekend'. Ingetogen en triest, maar vooral prachtig in stemtimbre en pianospel. Het leek Raymond zelf niet meteen te zinnen

Hetzelfde scenario tijdens 'Je Veux l'Amour', opnieuw vol warmte en passie gebracht. Raymond kroop haast in zijn piano, om midden in de song plots alweer recht te springen en tot twee keer toe ad lib a capella te gaan zingen.

Na de pauze was de consistentie wat zoek. Er zat minder structuur en rechtlijnigheid in het concert. Raymond speelde iets te veel haasje-over. Met 'Hallelujah' zat Randy Newman aan de piano. Een andere parel was 'Kind van het Weekend'. Ingetogen en triest, maar vooral prachtig in stemtimbre en pianospel. Het leek Raymond zelf niet meteen te zinnen. "Op naar de lichtzinnigheid van het leven", riep de zanger, waarop hij zijn gitaar omgordde en 'Zjoske' inzette.

Bij een gedeconstrueerd 'Goeiemorgen Ouwe Rotkop' ging het licht en die dito vrolijkheid alweer uit, maar dat was slechts even. Het olijke 'Foei' vormde de perfecte aanloop naar 'Liefde voor Muziek'. Raymond liet bij zijn grootste hit de Little Richard in zich los. En de zaal zoemde kosmisch mee ("Olé Ola!" roepen werd door de gospelzanger expliciet verboden).

Raymond wist nog een laatste keer te verrassen, door in de bisronde het even zachte als weemoedige 'Maanlicht' te brengen aan de piano. Een wonderlijk slotakkoord. In het halfduister volgde nog een handkus, en weg was Raymond. Buiten viel de eerste sneeuw van het jaar. Zo hoorde het.  

De set

Een Oude Man
Bostella
Maria, Maria
Eerlijkheid
Jarig
Ik Geloof U Niet
Vrouwen
Het Verschil met mijn Vriend Jan
Winterochtend
Bonestaak
Je Veux L'Amour
Genieten
-
Hallelujah
Moedertaal
Schandalig Content
Mama & Papa
Het Kind
Kind van het Weekend
Zjoske
Goeiemorgen Ouwe Rotkop
Foei
Liefde Voor Muziek
Vallen & Opstaan
=
Maanlicht

nieuws