Pukkelpop

Preoccupations op Pukkelpop: met z’n allen door het afvoerputje

2 ©Stefaan Temmerman

De morsigheid droop ervan af en ze doken in de diepste krochten van de postpunk – met de kop eerst. Preoccupations in de Lift? Hashtag sfeer!

“Everybody’s fallen by the wayside / Nowhere near to finding better ways to be”, zong Matt Flegel met een stem die klonk alsof hij backstage net alle asbakken binnen handbereik had opgegeten. Yup, wie de Lift was binnengestapt voor Preoccupations kon maar beter alle hoop laten varen. “Excuse my efforts for today”, gromde hij ook nog, en inderdaad: deze Canadezen stonden op het podium met een ongenaakbaarheid die we in geen tijden hebben gezien.

Nieuwe vrienden maken? De vaste fans een plezier doen? Geen sprake van! Dit viertal ging nog dieper ondergronds dan in de tijd dat ze hier als Viet Cong speelden. Postpunk is voor hen duidelijk geen laagje dat ze over hun songs leggen, laat staan een marketingplan, het is een levenshouding.

Nicotinebruin

Geen frivoliteiten dus, daar in de Lift. Toen in ‘Continental Shelves’ heel even een dansbaar ritme opdook, konden ze dat dus niet snel genoeg de kop in drukken met asgrauw lawaai. En die ene jachtige, naar vroege Wire lonkende punksong was een melodieuze uitzondering in een concert dat voorts nicotinebruin en inktzwart kleurde.

©Stefaan Temmerman

‘Bunker Buster’ heette een ander nummer, en die titel sprak boekdelen: álles moest kapot, iedereen moest weg door het afvoerputje van de rock. Overal dropen dan ook mensen af, moe geranseld, naar buiten, waar wél nog een beetje licht te ontwaren was.

“To be in a complete state of consciousness / It’s completely intolerable”, luidde het in ‘Zodiac’. Was het daarom dat ze iedereen murw beukten in de slotsong ‘Death’? Die song rekten ze uit tot twintig minuten met Sonic Youth-feedback, Black Sabbath-doom en fatale Swans-mokerslagen.

Zelfsabotage in zeven songs? Nee, gewoon een uitdrukking van hun compromisloze nihilisme. “We went too far the other way / We’ll never get home”, zoals Flegel zong in ‘Death’, dansend bij het graf dat hij net zelf had gedolven. 

Nog een prettige Pukkelpop, verder!

nieuws

zine