Concertverslag

Eefje De Visser solo in Gent: een zangeres is een groep

1 © Luis Alonso Rios Zertuche

Terug naar zichzelf gaan, dat is het opzet van Eefje De Visser. De singer-songwriter stond gisteren helemaal alleen op het podium van Nest in Gent. De eenvoud zocht ze daarmee niet op: de Nederlandse leek wel een octopus, en bediende tegelijk geluidsbanken en synths, terwijl ze zong en gitaar speelde.

Als artiest naakt op een podium gaan staan: makkelijk is anders. Geen enkel kuchje, pauze of foute noot blijft verborgen. Maar Eefje De Visser had geen last van koudwatervrees voor haar enige Belgische concert op deze korte tour. De 31-jarige beklom met de glimlach het podium, om Gent alle kleuren van haar palet te tonen. De Visser bouwde op en brak weer af, om telkens opnieuw te beginnen. Ze deconstrueerde vooral de songs van haar jongste plaat Nachtlicht en zong ook één liedje van het album waar ze momenteel aan schrijft.

Dit was technokleinkunst. Het ene moment hoorde je Tame Impala en STIJN passeren, dan gingen de beats hoekiger en ruwer klinken, en waren Telex en Kraftwerk nooit ver weg.

Op naar de deemstering

‘Scheef’ was een spaarzaam startschot. De Visser zong de woorden uitgesponnen, zodat haar stem als een warm deken om je heen sloeg, om nadien synths boven te halen, een drummachine in te zetten en tegelijk een brommende gitaar te spelen in ‘Staan’. De lichten stonden in een halve cirkel opgesteld rond haar fort aan instrumenten. Ze kleurden diep blauw, als in de deemstering. Wie de oogleden zachtjes verkleinde, zag het duister invallen.

Share

De one-woman-band uit Gouda veranderde constant van gemoed: de beats pompten nog, of Eefje pakte al een gitaar vast om weer ingetogen te gaan spelen

Bij ‘De bedoeling’ - een van de schaarse songs uit Het is - ruilde De Visser haar gitaar voor een bas. Ze zette haar eigen stem in loop en startte de ene geluidsband na de andere. De aandacht schakelde zo van het hoofd naar de heupen.

De one-woman-band uit Gouda veranderde in feite constant van gemoed, en dat in een stevig tempo. De beats pompten nog, of Eefje pakte al een gitaar vast om weer ingetogen te gaan spelen. In een doodstille zaal hoorde je haar tijdens ‘Luister’ over de gitaarhals schuiven. Het was prachtig om daar weer te landen, in die deconstructie van de octopus.

Nieuwe song

De Visser vertelde - twee jaar na haar vorige worp - aan een vierde plaat te werken. Hier in Gent. Wanneer die uitkomt, liet ze in het midden. Het publiek kreeg slechts één nieuwe song te horen, maar die beloofde veel goeds. “We waren nog altijd op de vlucht”, opende De Visser de eerste strofe in haar meanderende stijl. Begeleid door een knisperende beat en zachte toetsen zong de Nederlandse dat ze in je armen viel.

Na een dik uur nam De Visser afscheid, met technobeats die alsmaar crescendo gingen. Maar niet zonder eerst applaus te vragen voor onze landgenoot Dijf Sanders, die haar had geholpen de show mee voor te bereiden. 

Het publiek vroeg en kreeg een bisronde. Daarin liet De Visser alle technologische snufjes achterwege, om zich louter op haar stem en een spaarzame gitaar 
te concentreren. Dat bracht nog meer naar voor wat voor een prachtnummer ‘Ongeveer’ blijft. “Van de winter wordt het koud en als de sneeuw smelt dan rij ik naar het zuiden: ik heb hier iets te bewijzen”, klonk het zacht.

De singer-songwriter bewees in Gent alvast dat ze ook op haar eentje een publiek kan inpakken, en met de spraakwaterval aan woorden in ‘Afdwaalt’ mocht ze zelfs nog een tweede keer komen bissen. De Visser blijft boeien - keer op keer - en ze toonde dat haar succes bij onze Noorderburen ook langs deze kant van de grens meer navolging verdient.

Eefje De Visser staat op 2/2 in De Biekorf in Brugge, en speelt later ook in MOD (17/2) en De Roma (21/2). eefjedevisser.com

nieuws

cult

zine