Album Top 10

Dit zijn de 10 beste platen van de week

11 © rv

Het was een mooie week voor jazz en hedendaagse composities, kijk maar naar de nieuwe albums van Chris Dave, MAST, Robin Verheyen en Nils Frahm. Daarnaast? Puike hiphop, uiteraard, én een nieuwe Django Django.

1. Flying Horseman  - Rooms / Ruins

“Ik heb aanvaard dat ik een taal gebruik die ik niet volledig machtig ben", aldus Flying Horseman-opperhoofd Bert Dockx. "Ik wil mij ook niet voordoen als iemand die ik niet ben. Maar ik geloof dat zulke beperkingen bijdragen aan mijn eigenheid als schrijver en muzikant. Als je die niet hebt, kun je geen grenzen aftasten. Ik heb beperkingen nodig om mezelf tot uitersten te drijven.” De hiervoor beschreven aanpak baarde het ultra-intense Room / Ruins, zondermeer de beste plaat van de Antwerpse band tot nog toe.  "Rooms / Ruins klinkt als een onheilspellende, maar innemende smeltkroes van post-folk, zwoele blues en experimentele rock", aldus onze journalist Elmo Lê van. Fasten seatbelts.

Lees hier het interview met Bert Dockx.

11 Rooms / Ruins - Flying Horseman © rv

2. tUnE-YaRdS - I Can Feel You Creep Into My Private Life

Op haar vierde plaat schurkt Merrill Garbus zich dichter dan ooit tegen de conventionele popmuziek aan. De Amerikaanse indie-koningin flirt met symfonische disco in het bruisende 'Heart Attack' en met bonkende proto-house in 'ABC 123', een song over de opwarming van de aarde. Dubby postpunk regeert in 'Now As Then', een nummer over gendergelijkheid, minimalistische techno in 'Colonizer', waarin ras en cultural appropriation centraal staan. "Er kleeft wel degelijk bloed aan mijn stem", bekende de zangeres aan onze journalist Gunter Van Assche. Anders wel genoten van deze sociaal bewuste, erg dansbare indiepopplaat die een poging doet Garbus' muzikale chaos te stroomlijnen. 

Lees hier het volledige interview

11 I Can Feel You Creep Into My Private Life - Tuneyards © rv

3. Nils Frahm - All Melody

De negende soloplaat van de Duitse minimal-componist Nils Frahm verklankt diens mission statement: verstrooien, desoriënteren en vervoeren. All Melody voelt aan als een synthese waarop Frahm de crème de la crème uit zijn catalogus herdefinieert: moderne minimalistische pianostukken, neo-klassiek, experimentele elektronica en tedere avant-garde. Voeg daar nu ook maar jazz en borrelende elektronica aan toe. Frahm nam de plaat op in een eigenhandig opgetrokken opnamestudio in een historisch Berlijns omroepgebouw. Frahm "manipuleert op briljante wijze de perceptie van zijn muziek", schreven we. "Exquise snoepgoed voor de oren."

11 All Melody - Nils Frahm © rv

4. MAST - Thelonius Sphere Monk

De Californische producer en multi-instrumentalist MAST (a.k.a. Tim Conley) pakt uit met een  wervelend, zij het uiterst onorthodox eerbetoon aan jazzgrootmeester Thelonius Monk. Elektronische texturen, zwaar vervormde samples, funk -en hiphopritmes en avantgarde-experiment zwaaien er de plak. Fans van old skool-jazz zullen de wenkbrauwen fronsen maar krijgen hoe dan ook fraai spel mee van o.a. Makaya McCraven, Brian Marsella, Chris Speed en Dan Rosenboom. Wie tuk is op spul uit de Brainfeeder -of Ninja Tune-stal laat deze niet liggen. Monk zou 't te gek hebben gevonden. Wedden?

11 Thelonius Sphere Monk - MAST © rv

5. Django Django - Marble Skies

"Het balanceren tussen sound en song is dé uitdaging op Marble Skies", kon u bij ons lezen. "De twee Schotten, de Ier en de Engelsman slagen er zowaar vaak genoeg in de goeie melodieën naar de voorgrond te drijven." Zeker, de nieuwe liedjes zitten nog steeds vol artistiek verantwoorde gekkigheden maar ze fungeren als ornamentjes en gaan zelden met de aandacht lopen. Dan mag je zelfs met reggaeton en cheesy elektronica stoeien, wat de boys dan ook geheel achteloos doen. Evenals met "verraderlijk luchtige elektropop waarbij Pet Shop Boys wellicht de oren spitsen." Als dat maar goed komt.

11 Marble Skies - Django Django © rv

6. Chris Dave and the Drumhedz - Chris Dave and the Drumhedz

Het muziektijdschrift Rolling Stone nam Chris Dave op in zijn lijst met "100 Greatest Drummers Of All Time", erudiete jazzkenners noemen hem de beste jazzdrummer sinds wijlen Tony Williams. Op Daves CV staan samenwerkingen met r&b-koningen als D'Angelo en Erykah Badu, popiconen als Adele en jazzvernieuwers zoals Robert Glasper. Op zijn nieuwe album laat hij zijn herkenbare mix van zwoele r&b, gospel, soul, jazz en hiphop weer bloeien en broeien. De gasten mogen er ook zijn: Anderson .Paak, Bilal, Tweet, Shafiq Husayn en Kendra Foster. Een smakelijke urban-jamsessie.

11 Chris Dave and the Drumhedz © rv

7. Grems - Sans Titre #7

Nope, de beste hiphop van deze week komt niet van de onder hun logge swag bezwijkende Amerikaanse dodo's van Migos. De filet mignon wordt immers geserveerd door Grems, een Franse rapper die zich op zijn negende reguliere solo-album ongrijpbaar en onaantastbaar toont. Zijn toverformule? Ultrakorte tracks die productioneel erg ver uit elkaar liggen en op die manier de luisteraar van hot naar her sturen, tussen jazzy conscious hiphop, ultradigitale housebeats en ratelende neo-trap. Met een onwrikbare flow die door de beats klieft als een mes door boter geeft Grems de jonkies het nakijken. Fans van Vince Staples en Roméo Elvis spitsen de oren. 

11 Sans Titre #7 - Grems © rv

8. Robin Verheyen / Marc Copland / Drew Gress / Billy Hart - When The Birds Leave

Belgische topsaxofonist verkent het hemelgewelf bijgestaan door drie briljante muzikanten uit de New Yorkse jazzscene? Nou, laat maar komen. Onze Robin Verheyen (bij ons vooral bekend van Taxiwars) biedt een breedbeeldkijk op zijn Kunnen, geruggensteund door pianist Marc Copland, contrabassist Drew Gress en drummer Billy Hart. Iets met duimen, vingers en aflikken, quoi.

11 When The Birds Leave - Verheyen/Copland/Gress/Hart © rv

9. Swing - Marabout

Wij kennen de Brusselaar Swing Siméon van al die keren dat hij met het legendarische L'Or Du Commun festivals als Couleur Café op stelten zette. Solo flirt hij onbeschaamd met gespierde radiopop die vaak zeer persoonlijk aandoet. Neem 'Rivage', geproduceerd door Le Motel (bekend van zijn werk met Roméo Elvis), waarin hij zijn pulserende zieltje ter dissectie op een schoteltje legt: "Tu m'dis que tu veux de l'espace / Tout ça ne présage rien de bon / Ton regard couleur pistache / Est plus rouge ces derniers temps, yeah / L'éternel est un mirage / Lentement on se détache / Ça sera moi et mes démons". Beloftevol.

11 Marabout - Swing © rv

10. Voetvolk - Bring It To Our Senses

Bring It To Our Senses verzamelt de muziek die componist Maarten Van Cauwenberghe componeerde voor It's Going To Get Worse And Worse And Worse, My Friend, de voorstelling van dansgezelschap Voetvolk. Verwacht verkillende geluidstapijten met ijzige piano (à la Sakamoto), onheilspellende elektronische ambient en intense field recordings. Voor wie tegen een stootje kan.

11 Bring It To Our Senses - Voetvolk © rv

nieuws

cult

zine