Review

Dans Dans - Sand: zandkasteel op gloeiend strand

2 © Dans Dans

Op hun vierde plaat zet Dans Dans de hakken opnieuw stevig in het - welja - zand, tegen alle regels op de dansvloer. Liever dan je op de heupen te werken met een four to the floor-beat, zoekt dit trio elke hoek en nis van het muzikale universum op.

2 © Dans Dans

Afrikaanse blues, minimalistische jazz, psychedelische rock en soulvolle ambient kennen nauwelijks geheimen voor Bert Dockx (Flying Horseman), Frederic Jacques (Lyenn, Mark Lanegan-band) en Steven Cassiers (Dez Mona,...).

Daardoor brand je nu eens je tenen aan een gloeiend strand aan de Malinese kustlijn, dan weer waaien stoffige korrels op als in een spaghetti-western. Elders wordt ook een zandkasteel uit mulle basnoten en drassige gitaren opgetrokken, en ontregelen tegendraadse drums al eens uw vitale levensfuncties.

Eén constante: moeiteloos neemt deze fanfare van hunker en levensdorst je op sleeptouw. Deze Dans Dans grossiert in sfeer, eenvoud, meesterschap en iets anders waar hooguit in een parallelle dimensie een treffende beschrijving voor bestaat.

Moet er nog Sand zijn? Grààg. (Unday)

nieuws

cult

zine